baba mesleği

istersen kaç uzaklara kancık,
onca çocuğun eli yakanda senin artık
bir gözleri kaldı masum bakan,
boyalı ayakkabılarınla basma toprağıma lan!

istersen donat ordunu kancık,
onca yetimin ahı peşinde senin artık
insanmış, haklarıymış, yalan dolan,
boyalı ayakkabılarına basma toprağıma lan!

abd'nin savasırken en buyuk avantajı savas actıgı ulkelere uzak olmasıdır. ve bu avantajı en ıyı sekılde kullanmaktadır. lakin artık o kadar cok düşman edinmişlerdir ki hiçbir şeyden haberleri olmayan küçük masum çocuklar bile dunyaya gözlerini actıklarında düşmanlarıyla tanısırlar, ilk ögrendikleri kelime "baba" degildir, cogunun babası coktan ölmüştür.insan hakları ıhlalınde hakemliğe soyunan ve bunu her türlü menfaati gözeterek yapan bir ülkenin "hak" anlayısıdır kan dokmek. ve düşmanların tam techızat ekipmanları karsısında gıyecek elbiseleri bulunmayan insanların feryadıdır boyalı ayakkabılara isyan..

sustukça sıra sana gelecek bilesin,
yeterince ıslandı bu toprak sel aldı
kanla karışık yağmur bastırdı can aldı,
durdukça hiç bir şey değişmez bilesin
sustukça sıra sana da gelir bilesin

günü gelir unutulur,
ne basra kalır ne beyrut
ama tarih hatırlayacak,
kim masum, kim puşt
durdukça hiç bir şey değişmez bilesin,
sustukça sıra sana da gelir bilesin

olanları dışardan izleyen sessizliğin sesi kulakları tırmalar. artık konusma sırasının kendilerine gectigini bilen tepkisiz kalabalık, durup izlemenin çaresizliğinden kurtulmak gerektigini anlatırken; toprakların kırmızı olmasının bir nedeni oldugunu düşünürler. evet, gökyüzünden yagan explosive metal yıgınlarının insan bedenleriyle munasebeti sonucu bu renk ortaya cıkıyor. kan yagıyor gokyuzunden!
kendilerine tarafsız sıfatını yakıstıran fakat insanlıgın reddedemeyecegi bir vahsete seyirci kalan guruh yasananları unutur, masum cocukların bir petrol imparatorlugu rüyasına kapılarak öldürüldüğü şehirler de yok olur. lakin gördüğünü asla unutmayan, her zaman tüm tazeliğiyle hafızasında tutan bir tanık var ki gelecek nesillere bu vahseti tum detayları ile anlatacaktır. herkes unutsa da görmezlikten gelse de tarih asla unutmayacaktır kimin sucsuz kimin de pusht oldugunu...

kanla karışık yağmurlarla üstümüze özgürlük yağıyor gökyüzünden
ölmeyi öğrendim ben daha yürümeyi öğrenmeden
mermiler düşerken biri var uzakta tetiği çeken
katil doğmuş, baba mesleği

her gün özgürlük adı altında bir çok özgürlük temsilcisi gökyüzünden yere bırakılıyor, bombalarla tanısan her insan ise sonsuz özgürlüğün tadını cıkarıyor. savaşın, vahşetin, katlin adı özgürlük oluyor. küçücük bebekler "baba" diyemeden bombayı ögreniyor ve ayaga bile kalkamadan sonsuz özgürlükle tanısıyorlar. sıkılan her kursunun fizyolojik olarak cıkıs yerleri farklı olsa da tüm bu özgürlük serüvenini düzenleyen biri var. babasının tek varisi kendini demokrasiye adıyor, ve kaldıgı yerden babasının mesleğini icra ediyor...