iş aramak

çok sancılı bir süreçtir.
ilk aylar moraliniz iyidir, "oh biraz dinleniyorum hem" dersiniz, biraz gezersiniz felan. ikinci ay paranız da bitmeye başlamıştır ve sabrınız da azalmaya başlar. gittiğiniz görüşmelerde ya sizi beğenmezler ki çoğunluk böyle olur, ya da siz beğenmezsiniz. herkese haber verirsiniz, çaresizce telefon görüşmeleri yaparsınız, beklentilerinizi düşürürsünüz...
üçüncü ayda moralinizi iyice dibe vurmuştur, bütün işlere saldırırsınız, gazete, internet, mağazaların camları sizi sadece iş ilanları için çeker...
üçüncü aydan sonra artık "ne iş olursa yaparım abi" moduna girersiniz. velhasıl çok büyük bir sınavdır, insanı yaşlandırır. allah düşmanımın başına vermesin işsiz kalmayı ve iş aramak zorunda olmayı...