metrobüs

her sabah akşam düzenli bir şekilde amerikan futbolu antrenmanları yaptığımız mekanlardır. o kapılar açılınca omuz omuza girenler üst üste çıkanlar sövüşenler. ilk başta oturanlar şanslı kesim olarak tanımlanır esas mesela ayakta kalanlar az sonra olacakların farkında olmadan sakin sakin yolculuk yaparlar. ama o uzun etin sıcaklığını hisseden ablalar, abiler ve kardeşler bir süre sonra şoktan gözleri yuvalarından çıkacakmış gibi olur. bir yanda dilenenler diğer yanda osuranlar öteki yanda kokanlar. tam bir kültür karmaşası ve iç içe geçmiş insan yumağıdır. Aslında 4 sene haftada beş gün sabah akşam alınsa genel kültür bakımından baya ilerleyebiliriz yada lisanslı amerikan futbolcusu oluruz.