yazarların kerhane anıları

bu başlığa da yazacağımı rüyamda görsem hayra yormazdım.
lisedeyiz. öğretmen bir ödev vermişti tam olarak anımsamıyorum ama bir şirket seçilecek ve oradan bir yetkiliye sorular soracağız. neyse ben şehrin bir kıyısındaki şirketi seçmişim arkadaşlar ık mık dese de bana uydular. gittik dört arkadaş. giderken de gözüme ilişmişti mavi ev ama kafam meşgul olduğu için üzerinde durmadım. dönüşte de rastlayınca sordum burası ne böyle diye. üçümüz çözmeye çalışıyoruz gözlerimiz mavi evin dört bir yanında gezerken. diğeri dedi ki bakmayın oraya. üçlü korodan bir "niyee" nidası çıktı. susun be salaklar dedi orası şeymiş dedi. şey ne kızım be ne diyosun sen dedik. o da amaan işe o kadınların olduğu yermiş orası, ben de merak ettimdi babam vardı yanımda o söyledi bakmayın kız bakmayın oraya, dedi. o kadar baktım bir hatun bile göremedim ya ona yanarım. içine girmek kısmet olmadı ta ki uğur dündarın programına kadar. hiç matah bi yer değilmiş. bu da böyle bir sönük anımdır. okuduğun için teşekkür ederim okuyucu ve yazıcı güzel kardeş.