ankara

insanı çok ama çok garip olan şehir.

daha tazeyken yazayım hepsini. abi aştide indiğim gibi tuvalete gittim, pisuvarlarlar bomboşken, kapalı tuvaletlerin önünde sıra var ama bildiğin sıra böyle, beşer altışar kişilik. herkesin büyüğü vardır dedim, umursamadım pek, ama garip geldi yinede . neyse, indik aşağı kata metroya girdim. boş gördüğüm bir bölmeye oturdum, o bölme bütün yolculuk boyunca yarı boştu. bir öndeki bölme ise balık istifi doluydu. arkadaş nasıl bir kafa bu. kimsenin aklına gelmiyor mu boş bölmeye binmek, nasıl bir koyunluk bu.

birde garip bir şekilde ankara insanında lag var arkadaş. bir yer soruyorsun, bildiğin 30 saniye geçikmeli cevap veriyor adam. ulan 30 saniye böyle bön bön bakıyor. bildiğin çuf çuf diye kendime efekt verecektim. fakat anladım ki, onu en aşşağı 3 dakikada falan anlardı bu şehrin insanı. suyunu bir şey katıyorlar bu memleketin, araştırılmalı.

velasıl ı kelam, melih gökçek in devamlı beledeyi başkanı secilmesi daha bir anlam kazandı gözümde. sevgiler sana ankara.