ken

türkçede zaman bildiren yaygın bir zarf fiil (gerundium) eki. birinci kullanımı, getirildiği fiil kök ve gövdelerini bir oluş, kılınış, ya da eylem bildirmekten uzaklaştırır ve başka bir yüklemi zaman açısından niteler. "koşarken düştüm" gibi. ikinci kullanımı ise isim fiili yapan cevher fiil imek ardından gelerek isimlere zaman unsuru katar. "yoldayken uyurum" gibi. cevher fiilin isimlere getirilen -ken ekinin içinde olduğu şöyle gösterilebilir: "yolda iken uyurum" i-ken: buradaki i, imek fiilidir.