aşk

"aşırı sevgi, bağlılık duygusu, mutluluk" diyor tdk aşk için.

sadece üç kavrama sığdırılmış aşk.

öyle mi gerçekten?

anneme söylemiştim ilk."aşık oldum ben" dedim. ağladığını hatırlıyorum... ben hastalandığımda bile bir damla gözyaşı dökmeyen annem, aşık olduğumu duyunca ağlamaya başladı. "sen de ağlayacaksın" dedi, "aşk acıdır".

o zaman gerçekten ne demek istediğini anlamadım ya da önemsemedim. aşk güzel bir şeydi, kalbim bunu söylüyordu.ve ben hiç olmadığım kadar güzeldim, ilk yazlar gibi güzel..güneşin, yağmurun, rüzgarın, vapur sesinin, martıların, şarkıların bir anlamı vardı artık. ben aşıktım o'na , bunun neresi acıydı?

o geldiğinde temmuzdu, kasımda gitti...bir daha gelmedi.gelmesin istedim zaten, gururum benden uzak olsun istedi." gitti" dedim anneme, "o gitti"...bu sefer beraber ağlamaya başladık. annem haklıydı. aşk göründüğü kadar mutluluk verici bir duygu değildi.

hasta olmak ama tedaviyi istememek gibi.

bir şehri hiçbir zaman göremeyeceğini bilmek ama görmeyi istemek gibi.

rüyasız uykulara yatmak gibi.

hayal kurmayı unutmak gibi.

günebakan olmak ama güneşe ulaşamamak gibi.

ve birini sadece mahşer günü göreceğini bilmek gibi.

aşkın kadın kalbindeki karşılığı acı, tdk ne derse desin.