ezel

Finalinden bir süre sonra artık birşeyler yazmam gereken eskilere karışan dost dizi.

--spoiler--

Final herkesinde kafasını karıştıran bir sonla bitti. En başından beri kendi hayatını geri almaya çalışan ezel sanırım sonunda dayının "bunu ancak yeni bir hayata başlamak için takacaksın" diye verdiği yüzükle kazandı. Kapıyı açan Ömerdi, ezeldi. Can da herşeyi öğrenmiş gibi duruyordu zaten.

Cengiz'in ölümüde arkadaşlığın yerini dostluğa bıraktığı yerde ve yine ömer ve ali ile oldu. ikisi de acı çekerek bıraktı aslında cengizin ellerini... ama ezelinde dediği gibi aslında herkes en çok cengizi sevmeye hazırdı ama hak etmedi. sorunlu bir çocukluk, ömere duyduğu kıskançlık onu bu hale getirdi.

Dayı, namı diyar ramiz karaesi hikayeyi açan, çıkışını yapan adamdır. ömere ettiği yardım aslında kenan birkan ile olan savaşında (ki ezel ile cengiz arasındaki savaşa paraleldir.) kendi işine de yaradı ama bence tamamen bunu hesap etmedi dayı, sevdi de ömeri. sevmesinin ardında belki kendi vicdanını rahatlatma belkide kenan birkan tarafından öldürülen üç oğlunun boşluğunu doldurma, belki de savaşında onun yanında olması vardı ama ne olursa olsun çıkar için yapmadı dayı yaptıklarını.

Ali, Ali kırgız ergenlik döneminde yaptığı hatayı, ömere yaptığı ihanetle kapatacağını zannetti ama bu daha büyük bir vicdan azabı ve yıkım getirdi. Ali'yi önce duyduğu utanç ve vicdan azabı ile seyirciye affettirdiler ve daha sonrada ömer'e. ali'nin yaptığı kendisi için bir hataydı. diğerleri gibi bir hayat tarzı değil...

Eyşan, Eyşan bu hikayedeki kurbanlardan biri aslında, kardeşinin durumu, babasının hayat felsefesi onun sonu oldu.

Ömer, ömer uçar yaşadığı ihanet, hapis ve acılara rağmen dayı sayesinde tekrar doğdu ama aslında finalde ezel'inde dediği gibi o gün o kapı polisler tarafından kırıldığında ömer ölmüştü. sadece kendisinin olmayan ikinci bir hayat yaşadı, yapması gerekenleri yaptı ve diğer hayatına geçti. ama asla bir daha ömer olamayacak şekilde...

--spoiler--

Türk televizyon hatta sinema tarihinde eşkiya gibi yeni bir döneme soktun bizi ezel, yaşattığın heyecanlar, üzüntüler, şaşkınlıklar için sağol...