vicdan azabı

aman tanrım. bugün iki kızı ağlattım. hemde hiç tanımadığım bu insanların günü benim yüzümden tabiri caizse b.k oldu. şenliklerde şenlenirken tuvalet ihtiyacı için konteynerlarda bulunan kapının tekini açtım. açmaz olaydım. bir tane benden büyük bir kızcağızın 'napıyosun ya' diye bağırmasıyla tüm gözler ona döndü. kapıyı nasıl kapatacağımı şaşırdım ama olaylara tanık olan bir amca bile' kapını kilitlemezsen herkes görür böyle yaa, kız çocuğu dediğin temkinli olur...' demesiyle kızın hıçkırık seslerinin duyulması bir oldu. madur kız tuvaletten çıkar çıkmaz kapının kenarında arkadaşıyla muhabbet ettiği için tuvaletin kapısını tutmayan, bana da tuvaletin dolu olduğunu söylemeyen, kız kardeşine ard arda osmanlıları patlatmaya başladı . ikisi birden nasıl ağlıyor.. 'abla görünmedi bir şey ' diye ablasını yatıştımaya çalışıyor garibim. nasıl kötü oldum anlatamam. ' yürü hemen eve gidiyoruz ' diyor bir yandanda kardeşine patlatmaya devam ediyor. gidip özür diledim kardeşi daha fazla dayak yemesin diye kıvırdım bişeyler ama nasıl utandım nasıl üzüldüm ... vicdanım sızladı resmen. benim arkadaşlarda yerlerde, koptular tabi gülmekten bir yandan da gülmeyin diye onları dürtüyorum. kilitliymiş değilmiş bundan sonra ders olsun kapı çalıcam ...