robert fripp

punk sex pistols ile patladığında, "işte yıllardır aradığım buydu" diyerek beni dumur okyanusunda nefessiz bırakmış insan. ıq'sunun einstein'den ve jim morrison'dan bile yüksek olduğuna inandığım, belki bir tek bilge karasu ya eş tutabileceğim çok büyük tekrarlıyorum çok büyük deha. gitar stili hiç kimseye benzemez, netekim hendrix gibi başka bir dahi için "çok cafcaflı ve rüküş" eric clapton gibi başka bir usta için "çok banal ve sıkıcı" tabirlerini kullanmıştır. o da zappa gibi rock gitarcı ve müzisyenlerinden ziyade klasikçilerden, yirmilerin pamuk tarlası blues'ından ve cazcılardan etkilenmiştir. kesinlikle çok geçimsizdir. patron dur, hatta king crimson un king'i o'dur. gitarı en baştan itibaren oturarak çalmıştır. yuvarlak gözlükleri ve en deli gitar partilerini çalarken bile değişmeyen yüz ifadesi, ayrıca kucağından düşürmediği siyah gibson les paul ü meşhurdur. king crimson'un 40 yıllık kariyerinde 40'tan fazla eleman değiştirmesinin tek sebebidir. en son sanıyorum kendisi kadar kafadan sakat adrian belew de aradığını buldu (vokal ve en az fripp kadar manyak gitar)berklee müzik kolejinde seminerler vermiştir. burdan seçtiği 16 öğrenci ile leauge of crafty guitarists adında bir grup kurmuş ve iki de albüm yapmıştır.

yetenekli gitaristler ligi'nde bir örnek için;

http://www.youtube.com/watch?v=IZ_l0BK46ro