Aklımı parçalayan bir sen,
Sen içimdeki ağrıya neden..
Neden bu kadar dayanılmaz yokluğun?
Yokluğun görmeyen gözlerime neden..

Gecenin karanlığı sessiz..
Sessiz bedenim çoğu zaman yüreksiz..
Yüreksiz çığlıklarımı duymayan sen..
Sen, inkarları sürekli ve sebepsiz..

Rengini kaybetmiş heybetli dünya,
Dünya üzerinde bir sen,
Ve senden düşen bir damla..
Damlalarında boğulmaya hazır bir ben,
Benim senden düşen o her sahipsiz damla..
Damlaların biriktiği sonsuz boşluk,
Boşluk ki harabeye dönmüş akar oluk oluk..
Oluklarında erimiş süzülür ağırdan..
Ağırdan katlettiğin ölümdür bağrımdan..
Bağrımdan yırtarcasına kaçan,
Kaçanlar değil kalanlarsa nefesi boğan,
Boğulsa da kalır denizde bir umut,
Umut ki göğe yükselen her günahsız bulut..
Bulutlardan dökülen eller,
Yokluğun sıfatına eklenenle beraber,
Beraberliklerinde bile sebepsiz bekleyenler..
Bekleyişin sonu ölümdür tesellisi,
Teselli ki aslında ölememektir işkencesi..

ihtimaller denizinde yüzerken, ulaşılmak istenenin de aynı hızla senden uzaklaşmasını izlemektir.

olduğun yerden bakarsın da, yerinde saydığını göremezsin. önden giden nefes alır da, sanki sen o nefesi hiç veremezsin. ölüme giden süreç gibidir. sonunu bilir de kadere razı olmanın getirdiği o ağır ve sebepsiz kabullenişle, koşturan günleri sayarsın. o güne kadar umutsuz olduğunu söylersin de, yaşamak için seni ayakta tutanın yine küçük bi umut zerresi olduğunu kabul etmezsin.

kimisi kendini katar umuduna, kimisi kösteklik eder. aslında hiçbirinin destekliği umurunda olmaz da yalandan avuntular beklersin. beklenen günün hiç gelmemesi umuduyla, yarı umutlu halini genç ölüme yeğlersin. geceleri çoğunlukla ağlamaların duyulmaz başkalarına, çaresiz bebekler gibi uyursun yastığına kapana kapana. duaların çarpar da tavana, sen yine merhametlidir yukarıdaki dersin. kim bilir, belki en çok da ona güvenirsin.

sevdiğin merak etmez seni. seninse gözlerinin akı sararmıştır özleminden. bu karmaşa sakin tutmaz seni. yalvarırsın yine sil baştan geceleri, uyursun dualarla, hıçkırıklarınla. ertesi gün açan güneş de mutlu etmez umudun eksikliğiyle ağırlaşmış kalbini. elden gelmeyenlerin acımasızlığına kurban eder, yaşarsın, ne kadar yaşamaksa artık, kalan günleri.

(bkz: salak yemin ederim gerizekalı)

henüz varlığımla yokluğum pek ayırt edilemese de hoşgelmişsin ciğerim. ilk hoşgelmişsin diyen olamamaktan ötürü de ayrıca utanç duyuyorum, lanet olsun.

eğer öss varsa, vallaha da eder.

öyle bi klasik olsun ki, insanlar istanbuldan tiksinsin de kimse istanbul'a gitmek istemesin düşüncesiyle, en can alıcı noktaları aydınlığa çıkarma amacı güden iki nokta ifadesidir. haydi yazarcanlar iş başına kampanyasına da gönül vermekten onur duyarım.

yazar notu: sevdiğimi benden çalamayacaksın zalım istanbul.

(bkz: ya ne yapacağdık)

aslı sperm bankasından sperm alan kadn olup, bu yolla hamile kalan leyla kömürcü'yü anlatmak için küçük kafalarının yetersiz kaldığını anlayıp, küçük götleriyle cümle kurmaya kalkan esra ceyda kardeşlerin, başka bir deyişle cicişlerin, zaten yeterince renkli olan dünyamıza kattığı yeni bir renktir. *

(bkz: sıratta göte girecek entryler)

5 gün gitsem zall ağlar herhalde.
hoşçakalın. beni izlemeyi de bırakın gençler.

uludağ sözlüğün, büyük ihtimal:
-yorgunum voda bugün olmaz.
şeklinde cevap vereceği cümleciktir.

satıldık ey halkım unutma bizi.

besamel soslu karnabahar. * *

zall için çok acı ama gerçek. seni sevmiyorum zall.

zall'ın doğumgünü pastası.

valla da üye olduğum ilk güne doğru süzüldüm şerefsizim.

kendisinin zall'ın fake'lerinden biri olduğunu düşünüyorum an itibariyle.
hakında bi entry girmek istedim sürekli farklı sebeplerden siliniyor anlamadım nasıl iş bu. kısaca;
(bkz: kafam girsin)

ece kscg nerde lan? osmanlı bilmemne görünce burdadır sandım. neyse başka başlıklara bakayım. merak ettim şimdi ölmüş olmasın.

insan bozması bu yaratığın elinden klavye ve sözlüğü birileri kaldırsın.
madem gidiyoruz, içimizde kalmasın.

sözlük krizinde erik yinni hacıı diye ortalarda dolanan velet pardon yazar.