annexation

Aşkın kimyasıyla derinden ilgisi olduğunu düşündüğümdür. Koku aşka derin ve sarsılmaz bir zemin hazırlayabilir. kokusundan hoşlandığınız birine çekilir ve aşık olabilirsiniz, kokusundan hoşlanmadığınız birisine aşık olma olasılığınız yok denecek kadar az. Şimdi şöyle de düşünmek gerekir ki insan hiç görmediği bir insana da aşık olabilir ve fakat durum böyle değildir. insan, hiç görmediği bir insanı sevebilir. Hiç görmediği insanın; sesini, kelimelerini, masumiyetini, anlayışını, merhametini falan bunları sevebilir. Ancak bunların aşkla bir ilgisi yoktur. aşk; arkada, kuytularda derinden bir arzudur ve bunda bu çeşit sıfatlar yerine kimyalar konuşur.

Her şeye rağmen yine de yanında olmak istediğim, bana ihtiyacı olduğunu hissettiğim insanlar var. Salaklığıma tüküreyim ki kimsenin kimseye ihtiyacı falan yok. N'olur olmasın. Bunun vicdanıyla yaşamak zor vesselam.

Ne kadar organik olduğumuz tartışılamaz bir şey.
görsel

Olmayan sevgilidir. Ben böyle şey görmedim. Uzun zamandır hasta olmuyordum covid başladığından beri şimdi de olmazdım da biraz da ben davetiye çıkardım mal gibi. Çok şükür covid falan değilim hiç de olmadım ama tekim ve bir sıcak çorba bile midemi bulandırıyor. Resmen başım alev alıyor ateşten. Offf.

Çoğu insanın kesinlikle yanlış anladığını düşündüğümdür. kafalardaki basit sözlük tanımlarında da büyük bir kaosun hüküm sürdüğü kavram. Olur olmadık yerlerde kullanılıyor saçma saçma yorumları perçinlemek için kullanılıyor. Bilmiyorsanız kullanmayın şunu. içini boşaltıyorsunuz.

Yoo bir şey olmuyor. Eminim şuraya yazanların hepsi de en azından bir kere aptal yerine konmuştur. Bir şey olmuyor. intikam peşinde koşacak yaşı geçtik. Sonsuza kadar bunu da düşünemeyiz. He sonrasında kabul edelim ki biz de pek çoğunu aptal yerine koyduk. O zaman da bir şey olmadı.

Bu sabah annem bana dokunamadı. Gece ne oldu ne yaşadım bilmiyorum. Burnum kanamış peçete falan koymuşum yastığa hiç hatırlamıyorum. Gözlerimi açıp konuşamadım da. Annem de öyle görünce korkmuş, öldüm sanmış kendi dokunamadı babamı çağırdı. Bu sabah babam öldüm mü diye nabzıma baktı. Bana dokunabildi. Annem dokunamadı. Bir şeyim yoktu ama annem dokunamadı.

Sevdiğim bir YouTuber önerdi diye bakayım bir dedim. Aşırı sıkıldım şimdiden daha 3. Bölümdeyim dönem dizilerini sevmiyorum neyse biraz aksanımız gelişsin bari. Hem şu anda doğru düzgün bir karaktere de bağlanamadım. 1. Sezonu bitireyim de hâlâ beni çeken bir şey yoksa bırakırım.

E: sybil ah yeni aşkım. Mecbur senin için bitiricez diziyi. Hiç derdim tasam yokmuş gibi oturmuş dizi izliyorum bazen kendi rahatlığıma çok şaşırıyorum. Çok değil 2 ayım kaldı eğer her şey bitmezse okuldan da atılacağım. Neyse gidip sybil hangi kadın hakları protestosuna katılacak diye bir bakayım. Niye böyle güçlü bir karakteri sönük yapmışlar. Ablası olacak kızdan çok daha güzel derdiniz güzellikse eğer. Ki ablası aşırı zeki gösteriliyor ama sadece ucuz planlar peşinde.

Ceviz, mandalina (bunlar eşya mı bilemem) krem, kitap, peçete, ilaç, tarak (koyacak yer yok bunu), dantel. Ahsjhs dantel olmasa yurtta olurdum zaten.

Sanmıyorum.

Şimdi bütün dünyanın yükü senin omuzlarındaymış gibisin alevay diyeceksiniz kesin bütün dünyanın yükü değil belki fakat usandıracak kadarı evet.

"ben tek başına yürüyen bir kediyim ve her yer aynı gelir bana."

Ne kadar olağan bir şeyse evlenmemek de o kadar olağan karşılanmalı artık ya. Şu kafanızı değiştireceğiz zamanı geldiğinde. Ne evlenmesi ya kafayı yemedik bir de sen çocukları çok seviyorsun zaten demiyorlar mı iyice deliriyorum o çocukları kör istikballerini gördüğüm için seviyorum çünkü saf sevgiyi bir daha nerede bulacakları belirsiz.

Olması gereken katılıktır. Çünkü yaptığınız deneylerin, araştırmaların belli bir sistem üzere açıklanabilir olması gerekir. Bu bütün bilim dallarında böyle dünyada. Türkiye'de büyük birkaç ünide var. Sosyal de olsa fen de olsa kanıtlamak zorundasınız ve bunu kitabına uygun yapmadığınız sürece zekanızı kanıtlayamıyorsunuz maalesef. Tabii Türkiye'de kimse temel bilim okuyamıyor. Okuyanlar biliyor ki aç kalacaklar.

Aslında benim için tam tersi sanırım. yaşlandıkça her şeyin hiç de geçici olmadığını düşünüyorum. Küçükken çok çabuk oyalanan bir beynim vardı çünkü onu kandırabiliyordum. Şimdi kanmıyor. Her şeyi hatırlamak kötü olabilir ama her şeyi hissettirdikleri ile hatırlamak bir lanettir.

Üzgünüm ama bunu birisinin size söylemesi gerekir. Her şey bir zaman bir yerde kaybedilmelidir. Vakti dolan yaprağı dalında tutamazsınız. Romantik olurdu biliyorum oturup buna edebî şeyler de yazarız ama yine de artık oraya aidiyeti olduğunu söyleyemeyiz. En çok kaybetmekten korktuğum görme yetim ama ileride bir yerlerde gözlerimi kaybedeceğimi biliyorum ve sonsuz karanlık beni bekliyor olacak. Belki bu karanlık da benim içindir. Neyse ben bunun da romantizmini yaparım nasılsa.

Tapılacak güzellikte olan ama uzun zaman böyle kalamayacak.
görsel

Oha hâlâ kullanıyor musunuz? Ben 2015'ten sonra bitti sanıyorum wp iğnelemeleri.

Kitaba göre değişir. Bir yerden sonra hiçbiri için fazla efor sarf etmeye gerek kalmıyor ama.
Asla ama asla hızlı okuma tekniklerini öğrenmeyin ben pişmanım.
Bazı kitaplar o kadar boş ki birkaç fiile bakarak bile metni analiz edebilirsiniz. Ama bazı yazarların yazdıklarını da yaşamak gerekir o kafaya çıkmak yani mesela Tezer özlü gibi.
Ihsan oktay anar sürrealistliğinde kitaplar için de belli bir bilgi birikimi gerekir. He sürrealist postmodern edebiyat bilginiz olmadan da okuyamaz mısınız e tabiî okursunuz ama anlayacağınız şeyler yavan kalacaktır. Bu bilgiler size sandığın derinliklerindeki mesajları açık edebilir. Satranç turnuvası gibi ama rakibiniz yazar değil kendinizsiniz. Kendinizi aşabildiğiniz sürece hikayenin içerisinde olabilirsiniz ancak. Ay nerelere geldim bu kadarına gerek yoktu.

iyi ki varlar. Onlar da olmasa kendimi çok boş hissedeceğim. Üzülünce sanki daha çok farkındayım kendimin. Sanki mutsuz olduğum kadar yok olabilirmişim gibi. insan içinde asla onu bitiren bir aşkı taşımamalı. Mahvolmak yetişkin romantik kitaplarında olduğu kadar mı? Bilemiyorum efendim. Fakat bunun romantiklikle bir ilgisi neden olsun ki? Seninle konuşmak istiyorum. Bir kaptan, bir anahtar, bir kapı ve bir hoşçakal. Bunlar hakkında. Kendimizden hiç bahsetmeden sadece konuşsak yine de incitir miyiz birbirimizi? Sadece konuşmak neden bu kadar imkânsız olsun ki? Dünyanın Hangi iklimi bu kadar acımasız söyle.

görsel