http://www.evrensel.net/ekhaber.php?haber_id=35837

hakkında çıkan ufak bir haber.

ilginç insanları tanıyacağınız ve ilginç olaylar yaşayabilceğiniz bazı ülkelerde zorunlu bazı ülkelerde ise kişinin vicdanına bırakılan savaş sanatını ve harp taktiklerini öğrendiğiniz ve bu süre içinde özgürlüğünüzün bir kısmını bilerek ve isteyerek bıraktığınız yer. bir de askerlik anıları hiç bitmez.

misal bir gün bağlı olduğum ulaştırma takımının üstteğmeni beni odasına çağırıp bir güzel kalayı bastıktan sonra beni askerlikten kovmuştu. şaka değil ciddi ciddi "seni istemiyorum git nereye gidersen git" diye bağırdı. askerlikten kovulduğumamı şaşırıyım yoksa bu emir karşısında vereceğim cevabımı düşüneyim bulamadım.

şimdi gitmeyin, yapmayın desem sen neden gittin diyeceksiniz..gidin yapın desem anarşizme sığmaz öyle garip bir olgu bu askerlik.

birinde arjantin var diğerinde yok.

http://www.ligtv.com.tr/E...08.aspx?r=1&hid=40276

ronaldo229
23.06.2008 - 11.04
marca gazetesinde cok guzel bi yorum var bi okuyun derim ben okudum ispanyolca oldugu icin hic bisey anlamadim

penaltıların sonucunu evde bulunan rpg 7 ile havaya ateş ederek kutladığım maçtır.

asmaktan beter eden ülkelerin varlığı gibi, herhangi bir dünya ülkesi bunu rahatlıkla yapabilir. misal yugoslavyanın kendi topraklarından çıkardığı faşosunu Slobodan Miloseviç kendi elleriyle teslim etmesi. ironik olan ise miloseviç'in anayasaya koyduğu bir madde yüzünden teslim edilmesi.

bir diğer ilginçlik romanya başbakanının kameralar önünde idami.

http://www.charonboat.com/cgi-bin/ItemView.cgi?id=55

yapıyorlar azizim yapıyorlar şaşırmamamk lazım gelir.

gireli-kazanalı tam 6 sene olmuş. dün gibi hatırlıyorum tam bu gece yani cumartesi gecesi arkadaşımın ablasının düğününde yeterince dağıtmak yetmezmiş gibi birde üstüne bara gidip saat 3e kadar eğlenmiştik. elimizde kadehi her kaldırışımızda 3 kişi, 3 össci, 3 yeminli kalemşör birbirimizin gözüne bakıp "lan boku yedik bu saate kadar durulur mu?hemde barda"

kısacası azizim saat 5 gibi eve girdim, kapıyı bir açışım vard ki sanırsın 40 yıllık hırsızım o derece korkuyorum ebevenylerimden (gerçi lisede ki bölümümünden üniversitede ki bölümüme kadar hiç karışmadılar sağolsun) 1 saat uyku ve sınav stresinden eser yok. aldım kalemimi silgimi (okunmuş şeker, türbeden gelen su/toprak hatta sirke yoktu o zamanlar) gittim sınava.

ve kazandım. daha doğrusu o gece sarhoş 3 kişiden 2si kazandı, hatta moralini bozmak gibi olmasın ama deli gibi çalışmadığımız sene kazandık bu sınavı.

belki elinden geleni yaptın bu sene, günlerce çalıştın, sosyal hayatını sıfıra indirdin ama unutma bu sınav herşey değil eğer kazanamazsan, yok kazanırsan zaten şunu farkedeceksin lan ne saçmaymış sınav. kazanamazsan devam et, ilkinde olmazsa ikincisinde, ikincisinde olmazsa üçüncüsünde, üçde olmazsa zaten bokunu çıkarma iş bul çalış.

girip kazanmış biri olarak şunu söyleyebilirim bu sınav bundan sonra karşılaşacağn sınavların en kolayı.

ilkokuldayken okuduğum ve yaşadığı hayatı kıskandığım "şerefsiz" çubuk adam. çocuk aklımla oyuncaklarını kıskanırdım tankı, uçağı ve treni benim olsun diye ne planlar yapardım hakkında. adinin kuzusu bile vardı ben ne yapıyordum aynı cümleyi 20 kere alt alta yazarak yazı çalışması yapıyordum. bak aklıma geldi yine adinin oyuncakları.

ışık ılık süt iç.
ışık ılık süt iç.
ışık ılık süt iç.
ışık ılık süt iç.
ışık ılık süt iç.
ışık ılık süt iç.
ışık ılık süt iç.
ışık ılık süt iç.
ışık ılık süt iç.

seninle ilk karşılaştığımızda "lan paraya yazık" demiştim hatırlarsan. hatta tasarım hatasısın/konumun kötü/tribün tasarımın berbat/sahaya o kadar uzak olunur mu be? demiştim abartıp. dünyada teksin ancak bu kadar kötü bir stadı biz yaparız demiştim. şimdi özür diliyorum senden olimpik güzel meğer bir kardeşin varmış senden kötü çok uzaklarda olsa bile.

(bkz: luzhniki stadi)

olimpik olmasın stadlar. sadece futbol için tasarlansın.

aradan geçen 2 seneye rağmen hala "16 dakika uzatma mı olur lan?" diye düşündüğüm koca bir stadyumun nasıl sessizliğe büründüğünün kanıtı olan karşılaşma. 2 sene önce yine bir anneler günü ve yine şampiyon galatasarayımız.

edit:

beni sevdiğini ısrarla söylemeyen yazar.*

http://www.pic-upload.de/10.05.08/j8pj8o.jpg

en başarılı sezonu olduğunu iddia ettiği 2007-2008 sezonunda sıfır kupayla tamamlayan süper lig takımı.

aziz yıldırım ın 6.(altinci) kez şampiyonluğunu gördüğü takım.

o kadar bilinçisiz bir kutlamadır ki bu kutlama alemin hayvan sevgisini birden gark ettirmiştir.

bu sene transfer edildiğinde herkesin (bende dahil) ön yargıyla baktığı futbolcu. canlı canlı seyredince servetin ne kadar kendini geliştirdiğini görerek aleme ve bana kapak üzerine kapak takan galatasarayımızın uzun yıllar hizmet etmesini temenni ettiğim futbolcu. şampiyonluk maçı sonrası onu televizyonda üzgün görünce hevesimin kaçtığı ama seromoni sırasında gönlünün alındığı ayı boğanımız 76 numaraaaaa çettiiiiiinnnnn serveeeettttttt.

şampiyonluk şarkılarının söylendiği ve herkesin beklediği sonuçla bitmek üzere olan maç.

http://www.galatasaray.org/kulup/haber/1082.php

ilginçtir.

kelime karşılığı devleti koruyan olan kolluk kuvvetleri önünde sivil/kadın/erkek/çocuk/yasli/siyasi düsünce/etnik kimlik/din farkı/mezhep ayrılığı/ten rengi gibi ayırt edici etkenlere bakmaksızın herkese cop sallama hakkına sahiptir. bugün emeğimizin karşılığını arıyoruz diyenlere, yarın bayrağımı seviyorum diyenlere bir başka gün aç olduğunu söylemek isteyen normal vatandaşa umarsızca cop sallayabilir. tabii bunu siz görevini yapiyor abi diyerek savunabilir destek cikabilir hatta popcorn yiyip kendinize 31 malzemesi yapabilirsiniz lakin unutulmamasi gerek sey o copu sallayan memur gün gelecek kendi hakkini arayan insanlara indirdiği copu "dolanma lan buralarda" diyerek sizede indirdiği an anlayacaksınız ki o cop kimseyi ayırt etmiyor. ister polis cocugu olun, ister emekci çocugu olun ister mönitör arkasinda saklanarak hayatiniz boyunca hiç karakola gitmemiş vatandaş olun eninde sonunda o cop size gelecektir.

http://img233.imageshack.us/img233/5885/12xi9.jpg

oysa polisin sesi uzaktan hoş gelir.