koyun gibi olduğumu hissettiren, "oha lan! haklılar gerçekten, nereye gidiyoruz?!." dediğim harikurdela film.

özellikle dave ve roger a teşekkür etmek de ne demek oluyor, kendimden utanıyorum, orda klavyeye basan kim davula vuran kim, özür diliyorum onnardan, rick ve nick abi, öptüm ellerinizden... müthiş parça canım, dinlemiyorum artık, özel günlere saklıyorum.

çift dikiş entry giren adam, niye öyle yapmış annamadım, yannışlık olmuş herhal, ya da saf (:

ulaşılmaz bir müzik yaratmış yarmış grup pink floydun davulcusu. e o zaman en iyi davulcu o, o zaman. "olur mu canım dünyanın en hızlı davulcu değil ki o, en iyi o değil yaaaaane" diyecek olursanız o zaman bilirim ki siz bir ergensiniz, sinirsiniz...
En hızlı değil ama en iyisi, okkenzi?..
müziğin duygusunu ritme nasıl döktüğün önemli... bunu muhteşem bir şeklde gerçekleştirmiştir kendisi. öpüyorum ellerinden.

pink floyd un 1977 yılında 'animals' ismiyle çıkardığı muhteşem albümün ilk ikinci parçası, 17 buçuk dakkalık bir şaherser... ben bütünn pink floyd parçalarına 100 puan veriyorum, ama dogs'a 101 vererek buradan özellikle dave ve roger ı öpüyorum

kurgusu ve çok orijinal senaryosu ititbariyle tarihe damgasını vuran bir film; e benim de hayatımda izlediğim en iyi film...

Ben görüntü ve ses sanatlarına 5 duyumu sonuna kadar vermiş bir kişiyim. Eğer ses sanatı diyorsak; bu dalda aşılması, ulaşması imkansız bir müzik olayı geliyor karşıma. PINK FLOYD...

emrah ablak türkiyenin bence umut sarıkaya'yla beraber en büyük mizahçısıdır. inanılmaaz bir yaratıcılığa sahip olan kendisi, bence çok mükemmel de bir çizim tarzına sahiptir... ne kadar anlatsam yine yetersiz kalacak, o yüzden umarım yüce bilinmezlik, özellikle bu iki adama uzun yıllar sağlıklı bir şekilde işlerini yapma fırsatını verecek bir yapıdadır... *...*

umut sarıkaya, emrah ablak ile beraber türkiyenin en tapılası, en yaratıcı ve en iyi hafızalara sahip mizahçılarındandır. umut sarıkayanın 'işimdeyim gücümdeyim' ve 'benim de söyleyeceklerim var' köşesini en sona bırakır penguen haftasını böylelikle sonlandırırım ve bittikten sonra, hafta içindeki yaşantım içinde insannar genelde bana tuhaf tuhaf bakarlar ve büyük bir ihtimalle deli olduğumu düşünürler. Çünkü bu umut sarıkayanın çizimleri ve yazımları aklıma apansız bi şekilde gelir ve ben o an nerede olursam olayım dizlerimin feri çözülür ve bi yerlere tutunma ihtiyacı duyarım. tuttuuğum yerde ellerim uyuşur kendimi iyice kabederim. bağıra bağıra gülmeyi engellediğim için de terim terim terlerim. işte bu hallere düştüğüm yereler de genelde insanlarla dolu olan bölegeler olmakta; mesela otobüs, metro, evde misafirlerken varken... (:
belki de bu adamlar benim ömrümü bilem uzatıyorlardır... Çok kıymetli işler yapıyorlar.
Ne kadar anlatsam yetersiz; hepsi büyük insanlar...

Ben görüntü ve ses sanatlarına 5 duyumu sonuna kadar vermiş bir kişiyim. Eğer ses sanatı diyorsak; bu dalda aşılması, ulaşması imkansız bir müzik olayı geliyor karşıma. PINK FLOYD...

eğer referansımız PINK FLOYD ise, QUEEN, bu referansa göre tırt bir gruptur... gerçi referans PINK FLOYD ise, geriye kalan bütün müzik olayları 'tırt' tır...