Geçenlerde bu tarz bir başlığa denk gelmiştim. Oradan girdi aklıma. ilişkimizi bitireli yaklaşık 2 sene oldu ancak ben daha dokunmamıştım fotoğraflara. Diğer yazarlara kıyaslandığımda fotoğrafları tutmak için uzun bir süre sanki. Aslında aklımda hep "belki" ler vardı. Daha önceden silememin sebebi budur. Bugün bir yine arşivime girmem gerekti ve her yerde beraber fotoğraflarımız. Yüzüm buruştu ve buna bir son vermenin vakti geldi dedim. Tek tık ile hepsini sildim.. demek isterdim ama onlarca farklı klasörün içinde yüzlerce anı ve binlerce fotoğraf. Bütün fotoğraf arşivim ile resmen çorba olmuşlar. Hal böyle olunca tek tık yetmiyor tabi. Bir süre uğraştım arkada slow bir müzik eşliğinde. Silmeden önce son kez baktım bir bir. Sadece bir kısmını bitirebildim. Orada yaşanan bir sürü macerayı, heyecanı ve güzel anıyı kayıtlardan sildim. Hem ruhen hem de fiziken yorulmuş ama çok daha önceden yapmam gereken şeye en azından başlamanın verdiği huzurla geceyi sonlandırıyorum ve yatağıma giriyorum. Malum yarın iş var. iyi geceler buraya kadar okumuş değerli yazar ve beni bu sözlüğe başlatan, hesapları beraber açtığımız, silinen fotoğraflardaki ikinci şahıs.

Piano - Experience.

Bunu ben Hollanda'da yapardım iyi ki de yapardım. 2-2.5 euro kaç TL ediyor farkında mısın?

(bkz: alkol)

Hayat kalitesini bir adım ileri taşımaktır.

içimden gelmedi. O duyguyu hissedemedim.

Statü, para ve mutluluk. Bu dönem her şey yolunda giderse üniversiteyle işimi bitiriyorum. Stajım ve ondan sonra gelecek olan profesyonel hayatıma başlıyorum artık.

Bal gibi de olur. Ben gelecekte güzel bir baba olacağıma inanıyorum. Bir neslin küçüklüğüne bakarak böyle bir genelleme yapılamaz. Hepimiz büyüyoruz ve değişiyoruz. Bizim anne, babalarımız çocukluklarında çok mu aklı başında gözüküyorlardı dışarıdan sence ?

Kışın snowboard, yazın kamp.

Sürekli videoları dolaşan bir olay vardı, hatırlarsınız belki. Silikon gibi bir şeye elinizi sokuyorsunuz elinizin şeklini alıyor, sonra ona alçı dökünce ele ele tutuşmuş heykeliniz çıkıyor. Ondan alıp götürmüştüm, eski sevgilimle yapmıştık onu da hediye etmiştim. O zamanlar romantikmişim.

Ayrıldığımız ay telefon çöp oldu ve içindeki her şey gitti ve tabi onunla olan 1.5 yıllık konuşmalarımız da. Sanırım bu yönden çok şanslıyım ki istesem de eski mesajları okuyamıyorum.

Ben çocukken anne ve babamın yaptığı en büyük hata olabilir bu. evin ilk cocuğu olduğum için, evliliğin ilk senelerinde olan bütün kavgalarla ben karşılaştım. Sonradan düzeldiler tabi, şuan çok daha nadir kavga ediyorlar. Ama olay şu ki o zaman korktuğumu hatırlıyorum. Rüyalarıma girdiği olmuştu. yeri geldi böyle kavga edeceklerine ayrılmalarını dilediğim oldu. psikoljimde derin yaralar açtığına inanmıyorum bunların ancak, yine de o yaştaki çocuk için büyük bir korku kaynağı. neyse sonuç olarak eşinizle kavga edeceksiniz, çıkın başka bir yerde kavga edin. sizin saçma kavgalarınız yüzünden çocuğa kötü hissetirmenin bir mantığı yok.

istanbul'dan çok uzakta olsam da için cız etmiyor değil. Umarım böyle bir şey hiç yaşanmaz. Şu an yataktayım, yatacağım ama içimde bir sıkıntı var.

Kesinlikle (bkz: istanbul) un gireceği listedir.

Çok kafa dengi bir sevgili olurdum kendimle.

Demek ki pek de modern değilmiş. Modernlik giyimle kuşamla ölçülmez.

Çanakkale şehidi.

https://www.youtube.com/watch?v=59y-z5wkR-o

Bazı yeni modellerin mıknatıslı olduğu söyleniyor.

Çıtçıt lı arkadaşlar, içeriden geliyor bilgi.