an itibarı ile 10. entry girip umutla yazar olmayı beklemek.

biten sigara paketinde, kalan tütünleri bile sarıp içmeyi düşünebilmek.

tarifi olmayan bir duygu var içimde, ayakucumda biri yatıyor. şöyle gerlip bir aduket çekesim var. nedeni bilmiyorum ama böyle manyak oldum ben.

özellikle müzik yada öfkeli olunduğu anlarda çok karmaşaya sokar. aslında karmaşada sayılmaz böyle pis kötü tatları anımsatır öfke en çok mor renge yakışır.

içler acısıdır, değer vermezler kadına burda incinir kadın. işkembeden atar bu türk erkekleri kadına. kandırılar. namus objesidir kadın, hep bir bekaret ararlar kadında. ruhunu bile kırarlar böylelikle. bedenine hiç değinmeyelim, güç denerler kadında bu erkekler. halbu ki bilmezler kadın emanettir, kadın annedir, kadın fedâkârdır.

yazardır, tv programı sunandır.

böyle ortaya karışık salata gibi birşey. adamda her model var. siyaseti tartışırken "şah damarı" patlıcak sanıyorsun, öfke nöbeti geçiriyor sanki.
ahmet çakar ile spor programında çakışıyor, konuşurken ekseri tükürüğe boğuyordu. arada insanlığa mesaj falan veriyor. bir gariptir yani. çözemedim genetik bir sıkıntı var.
korkuyorum ben bundan, ciddi anlamda adam dur durak bilmiyor.

son zamanların güzide yazarlarından olmakla beraber, hükümete verdiği sayısız ayarlarlada ayakta alkışlanasıdır.

"huzursuz köpek", senin nedense rahat hep g*tüne batıyor. her seferinde diyorum ki sana birazcık daha mantıklı ol. aynı hatalara düşüp, aynı acıları çektiğin için ayrıca dangalaksın.
hep aynı yerde kesişiyoruz seninle, hep aynı noktada sabit kalıyoruz. olmayacak duaya amin demek adet olmuş sende. niye be niye! hayatının içine itinâ sıçmayı kendine vazife mi edindin? önüne bak önüne sersem.

her bayram olduğu gibi bu bayramda, öpemedğim tek el "baba" eliydi.

gece yarısı sigaranın bitmesi, garip ama sanki yedekte olmayınca inanılmaz panik olunur.