şiir

turgut uyar'ın (onun olmadığı söylense de) palyaço'su favorimdir. peşi sıra nazım hikmet şiirleri gelir misal olarak karlı kayın ormanı.

ikizim öldü melahat
aynalara bakamam.

bu dizeye itibar derginin twitterında rastladım. kaç gündür aklımda, ne kadar güzel yazmış yazan.

sevilendir.. duygu işidir. saygı duyulandır. herkesin yazamadığıdır ama herkes okumalıdır..

"Şair burada şunu demek istemiştir." denilip yoruma kapatılarak sınav kağıtlarında öğrenciyi öğretmenin dediğini yazmaya zorlayan, yazılmadığında puan kırılmasıyla sonuçlanan durumun Posta gazetesinde ayağa düşmesine neden olan Türkiye gerçeğinin adı. Aramayın şiirin tanımını filan. Az okuruz, çok konuşuruz. Huyumuz kurusun.

Eğer bir amatör yazıyorsa karşınızdakinin gözünde ki ışık iç dünyanıza ay parçası gibi olabiliyor.

Bazen alır seni yerden yere vurur bu hastalık. Öyle böyle degil etkisi büyük.

iğrenç derecede yapış yapış olan yılışık hede.

şiir seven kadının da erkeğin de recmi vaciptir.
çünkü şiirden yavşamaya çalışıyo bunlar.
memelerimizi sıkmak için şiirleri kullanıyolar.

ama ben memelerimi sıktırmiycam.
şiir seven erkekler eqlemesin.

içi boş şiirlerde kaybettim seni.
gözlerimle doldurduğum mısralara sığındım.

üzerime şiirler yazma,
yüreğinle kutsama beni,
gülüşlerinle vaftiz etme,
sevmek bir dua kadar yakın,
kimi zaman kimi şiirler kadar içi boş.

ve bir mısra gibi gözyaşların,
ırmak olsun ve aksın
yazayım ben de o zaman
kalemim kör olsun!

*her boşlukta bir dolu göz yaşı yağdı kalbime!

şiir dilin bütün hudutlarıdır ve kötü şiir vardır. kötü şiir dilin sınırlarını daraltır.

Hiçbir zaman ısınamadığımdır. Etkilenmek için aşırı duygusal olmak lazım galiba. Özellikle her mısrada 2 kelime olanlara hiiç anlam veremiyorum.

ayy götüm şeklinde nitelendirilen insanların ilgi alanı.

ya siz ne mal ne vıcık vıcık şeylersiniz.
iğrençsiniz.
şiir ne amk?
şiir ne?
vıcık yapmacık yılış yılış.
uzak durun lan benden.
yavşaklar.

şişirilmiş bir balondur.
yavşaklıktır.
ezikliktir.
ayy götümdür.

şiir yavşaklığından iğreniyorum.
Nasıl popçular dışarı diyorsam, şair kılıklı yılışıklar da dışarı ayol!

yaşamak şakaya gelmez büyükbir ciddiyetle yaşayacaksın...insanlar için ölebileceksin hem de yüzünü nile görmediğin insanlar için hem de hiç kimse seni buma zorlamamışken hem de en güzel en gerçek şeyin yaşamak olduğunu bildiğin halde... (bkz: nazım hikmet)

Tütünü bilir misin?
"Kız saçı" demiş zeybekler,
Su içmez her damardan,
Yerini kolay beğenmez,
Üşür
Naz eder,
Darılır
iki parmak arasında kıyılmış,
Bir parçası var kalbimin
incecik, ak kağıtlara sarılır,
Dar vakit yanar da verir kendini.
Dostun susan dudağına...

Ahmed arif

ben ölenlere hiç üzülmedim, gidenlere... benim içimi acıtan geride kalanlar.
onlar tüm anılarını kalplerindeki boşluğun ağırlığıyla taşımak zorundalar.
sana ait yegane şeyi kaybettikten sonra
deryadaki fırtınadan kurtulmanın ne anlamı var.
öbür dünyadan korkmalısın diyorlar,
bu dünyadan daha muhteşem cehennem mi var.
bir kere aklım gidip geldi, ikincisinde hiç geri gelmeyebilir.
ama olsun, bazen daha iyi şeyler için bir şeylerin yıkılması gerekir.
ilişkilerde söyleyemediğini şarkılarda söylesen ne değişir?
belki de aşk, kalbin parçalanması gibi bir şeydir.
istediğin şey olmaya çok yakın, ama hala istediğin şey değil.
yakın bile değil, birazcık bile değil. hiç değil.
hayır efendim sizin bahsettiğiniz sevmek değil.
asıl sevgi onu yeni uyanmış haliyle sevebilmektir.
dokunabilseydim yıldızına da kıymeti harbiyeni kaybetseydin
yine de umut edilen gün ışığı gibi seni bekler miydim?
gece sabaha varamaz da susarken yalnızlığım,
yeniden rüyamda görmemek için seni uyanık kalır mıydım?
tatlı bir esintiyle tel tel uçuşan saçların,
karla kaplı güzelliğine haizdi dağların,
sonbaharın çiseleriyle kıvrılan kirpiklerin,
yaşla kaplı kırılganlığına sahipti düşlerin.
göz alıcı ışıklar saçan gülümseyişin,
kalbimi ısıtışına benziyordu güneşin.
o sevdiği adamı anlattı, ben sevdiğim kadını dinledim,
bu kadar zor olabileceğini hiç kestirememiştim.
yaşama gözlerimi sen açtın, ben sevmeyi öğrendim senden.
şimdi onları kapamamı isteme benden.
belki gökyüzü, belki deniz...
belki de biraz kış güneşi gibiydiniz.

O ceviz dalları, o asma, o dut,
Gül gül, mektup mektup büyüyen umut...
Yangından yangına arda kalmış tut.
Muhabbet sürermiş bir rüzgâr kadar.

rüzgar
sezai karakoç

Mürekkebi kağıda aşık eder.

"şimdi yalnızca can sıkıntısı
ve açık pencereler vardır, rüzgârı içeri alır
kahraman tuzağa düşmüş ve kendini yok etmiştir.
aşk, çok telefonlu uyku aralarında geçmiştir
ter, ter, ter aralarında
öpüldükçe yiten göğüs aralarında.
aşk, piyastoslar ve eğlenceler arasında geçmiştir.

şimdi yalnızca can sıkıntısı
ve açık pencereler vardır, deniz savrulmuş
su ayrışmış, rüzgar ve tuz olmuştur.
kahraman toprağa düşmüş,
kahraman güzel ve yiğittir,
aşk tek kişilik bir yatakta geçmiştir,
ten dokundukça çoğalmış, mekanlar silinmiştir.

şimdi yalnızca can sıkıntısı
her
yer:
gece yarısı
kahraman ıssız ve bırakılmış
muhteşem ve bomboş bir aşk şantiyesi

okumak konusunda pek başarılı olmadığım fakat dinlemekten büyük keyif aldığım -diş fırçalarken dahi- güzellikler bütünü.

kimisinin anıdır:

adımlarken galata kulesinin daracık basamaklarını uçup uçmayacağını bilmiyordu hazerfen. bir tek şeyden emindi; inmeyecekti yürüyerek.
görsel

her yönüyle ciddi bir iştir.

"Şimdi şiir bence senin yüzündür.."

Sabahattin Ali.

http://masamdakinotlar.tu...930235/nice-ya%C5%9Flarla

çok hoşuma giden bir şiir oldu bu...

Sağ yanımda
Hiç buyumeye bir çocuk,
Sol yanımda,
Bir kadının en güzel hali,
Sağ yanıma uysam,
Her gün gökyüzünden
bir yıldız toplayacağım,
Sol yanıma uysam,
çocuk ölecek, ben ağlayacağım.
Bir yanda göğüs gerilecek
Acı bir hayat var,
Sen büyüme çocuk !!!
Yıldızlar saçlarıma etsene kadar.
Hayat uzun,
Acımasız ve soğuk,
Çünkü benim,
Bir yanim kadın,
Bir yanım çocuk...!!!

eşittir insan.