şeref

insanın kişilik onurudur. toplumsal yapıda kişinin saygınlığıdır.

yalakalarda asla olamayandır.

genellikle parayla alakası olmadığı söylense, münir özkul'un yaşar usta capsi paylşılsa da kişiye parayla birlikte gelen bir olgudur.
insanlığın çok çok azının iyi huylu karakterlere sahip olduğunu varsayarsak onur, haysiyet, adalet gibi erdemlilikler çoğumuza doğuştan bahşedilmiyor. amma lakin parasal engelleri olmayan kimseler, şereflerini bir şekilde kurtarabiliyorlar. böylece kibirleri şiştikçe şişiyor.

ben de kibirlendikten sonra boş atmamış olmak için insanları şaşırtmak istiyorum. ben de hükmetmek istiyorum. anasını sikicem buraların.

bir adamın hayattaki öz varlığıdır. ve şerefsiz olarak nitelendirilmekte o insan için en ağır hakarettir. şeref hissi olmayan adamdan herşey beklenir.
sayıları epey kabarıktır. uçurumdan aşağı en itilesi olanları ise; iyi görünüşü altında bu duygudan mahrum olanlardır, çünkü kendinizi neden korumanız gerektiğiniz konusunda sizi yanıltırlar.

Tanımı yapılamayacak olan, insanoğlunun sonradan çıkardığı ve kafasına göre kriterler koyduğu olgu. Kesin bir tanımı yok. Genel olarak islam dininin yasaklarına uymayan kişiler şerefsiz oluyor.

Şeref özgürlük gibidir. Ya vardır ya yok. Özgürlükten farklı olarak da bir kez yitirdiğinizde bir daha kazanamazsınız.

Bu yüzden dünyada şerefsiz sayısı çoktur da şerefliler bir avuç.

zayıf karakterli bünyelerde daha çok ihtiyaç duyulan ve yokluğunda; yalan, iftira,riya, inkar ve nankörlük gibi hastalıklara yol açan kavram.

Ömründe bir kere şerefsiz olan bir insanın sonra yeniden şerefli olduğunu bilmiyorum.

Ruh Adam ~~ Hüseyin Nihal Atsız