ölüler

ziya osman saba şiirinin ismidir.

Ölüler, ölüler nerelerdesiniz?
Ölüler, bir bilinmez yerdesiniz.
Artık gündüzleriniz gece,
Bütün günleriniz: dün.
Artık her sözünüz sükût,
Her işaretiniz gizli.
Tutuyoruz nasihatlerinizi...
Ölüler, ölüler her yerdesiniz!
Ne zaman aynaya baksam,
Görünüveriyor babam...
Bahçem, odam, sofam,
Nereye geçsem, nereye çıksam;
Hâtıram!
Her yerde sizden bir eser.
Gökyüzünde bir bulut
Bıraktığınız sesler
Yakın güneşe, aya.
Dokunabilsem oraya,
Kiminiz konuşacak,
Kiminiz gülecek,
Eski günler gelecek.
Ölüler bilebilsem gittiğiniz yeri,
Ruhum, muradına erecek;
Annem döşeğimi serecek,
Toprağınız toprağım,
Aranızda yatacağım.

her birinin ölmeden önce yapmak istediği şeyler vardı. ölmeden önce...

şimdi ise o kadar pişmanlar ki...

şartlanmışlıklarını yenen özgür ve mutsuz insanlar.

başka bir tabirle, öteki aleme göçenler... susmuşlar.

zarif bir kelime değil. merhum filan kullanılabilir.

dublinliler kitabının içindeki en uzun hikaye. oldukça da etkileyici ve akılda kalıcı.

(bkz: james joyce)

Minas tirith Savaşı'nın kaderinin değiştirmiş ve savaşın kazanılmasında çok büyük payları olan, Aragorn'un komutasında savaşmış kurtusal lotr karakterleri.

Zamanında insan halindeyken isildur'a bağlılık yeminini etmişler ancak son ittifak savaşında isildur için savaşmayı reddedince isildur tarafından "yemin bozanlar" olarak anılıp lanetlenmişlerdir.

neden bu kelimeler bana hep sıkıcı ve soğuk geliyor? acaba senin adın olabilecek kadar zarif bir kelime olmadığı için mi?