çocukken ansiklopedi okumak

resimli olanı evladır.

kocaman bir dünyada kaybolmaktır, ilginizi çekecek herşey oradadır. (bkz: büyük larousse)

(bkz: 1965 baskısı 8 ciltlik gökkuşağı ansiklopedisi)

sıkıldığımda ilk yaptığım şeydi. kitaptan daha eğlenceli ve bilgilendiricidir. hala da yaparım ne zaman bir yerde ansiklopedi görsem dayanamam. aynı şey sözlük için de geçerlidir.

sonsuz bilginin içine girdiğini sanmak.şimdiki internete girmek gibi bi duyguydu sanırsam

başlangıçta istem dışı gelişen, daha sonra merak duygusuyla alışkanlığa dönüşen bir eylem.
ilkokulda hoca, albert einstein ile ilgili araştırma ödevi vermişti. atatürk kitaplığı'na gitmiştik. bir sürü kalın büyük kitap var masada. okudukça korkuyorum. hitler diye bir adam toprak üstündeki cansız bedenlerin üzerinden tanklarla geçip gömmüş falan. sonra insanların maymundan gelme ihtimaliyle ilgili bir şeyler okudum. o yaşta okuyunca insanın hayatı kararıyor.
"ben maymundan gelemem, hayır. kim yazmış bu yalanları. ben doğduğumda maymun muydum. hayır. geçin bunları" diye dolaşıyorsun ortalıkta. ama gayet zevkli bir şey. 9-10 yaşlarındasın. resmen bilmediğin bir evrene düşmüşsün gibi. kitapları al, odanın kapısını kilitle ve beyaz tavşanı takip et.

ergenlik döneminde sağlık ansiklopedilerini karıştırarak gerçekleştirdiğim eylem. tabi bu icatlarla ergenlik dönemi başlarında karşılaştığım için daha çok meme vajina sayfalarını araştırırdım. ilk sözlük alındığında küfürlere bakan bir nesilden daha ne beklersin ki.

internetin, cdnin, gigabyteların olmadığı hatta televizyonun bile tek kanallı olduğu yıllarda çocuk olanların yaptığı eylem.

Bilgisayarın yaygın olmadığı dönemlerin en güzel eylemedir. Okumak zorunda olmak bile güzeldi.

cok zevkli bir eylemdir. her cocuk bunu mutlaka yapmali.

(bkz: büyük larousse)
çok ciddi olduğum konudur.

(bkz: büyük britanya ansiklopedisi)

o kırmızı kapağıyla beni benden alırdı. mevcut kültürümü bu kırmızı kitaplara borçluyum.

çok güzel, eğlenceli günlerdi. Bide tdk sözlüğünü okurdum.
Temel önemli azizim.

ilkokul ikinci sınıfılar için tek cilt basılmış hayat ansiklopedisini okumaktır. Daha sonraları için; (bkz: meydan larus) yok lan; (bkz: meydan larousse)

çocukken oynanmamış oyuncak kalmadığında yapılacak eylemlerden bir tanesidir.

insanın gerçekten ufkunu açan eylemdir. Evde eğer bi minik yavrunuz varsa mutlaka bi cilt ansiklopediniz de bulunsun.
Bizdeki A ile B harfleri arasındaki konuları alıyodu. Zamanında bunun farkında olmayıp "bu kitapta her şey vardır ya ehehehe!" deyip feyz aldığım günler olmuştu.

Böyle yazıyorum diye taso oynamadık da değil. Bizim zamanımızda böyleydi.

yeni rehber ansiklopedisi ile katildigim eylemdir.

http://www.bizde.com/resi...-7-cilt--mb_383298_r1.jpg

ufku genişleten eylemdir. 4702 sayfalık Tarih ansiklopedisini her yerde yanımda taşır günde 1 saat uyuyup defalarca tekrar tekrar okurdum. türk ırkçısı olmam ve tarihte kimlerin neler yaptığını bilmem o ansiklopedi sayesindedir.

Çocukken çok fazla yaptığım eylem. Cok zevkliydi. hergün 3 yeni şey öğrenmeden uyuma diyerek büyütulduk. Iyi ki de öyle.

ileri de profösör olması pek muhtemel durum. çünkü meraklı bu çocuk.

Ben 5.sınıfa kadar vardı bu eylem. Ne zaman ortaokula geçtim hocalar internetten araştırın dedi o zaman mertlik bozuldu.

zamansiz bilgi yuklemesidir. ondan sonra bu kadar manyak niye var diyorsunuz. cocuk kitaplari okusunlar. yeter.

En çok ülkeleri okumayı sevdiğim eylemdi.babam kendine ait olanlara (meydan larousse) dokundurmadığı için ısrar kıyamet (temel britannica )aldırmıştım.bu yüzden bir şey sorduğumda ;sorduğum sorunun cevabı eğer ansiklopedide yoksa cevap alabilirdim.araştırmayı bir şeyler okumayıdsha keyifli hale getiriyordu.birde istemeden bile bir şeyler öğreniyordu insan sayfaları çevirdikçe.

sıra sıra tüm başlıkları okuduğumu bilirim. farklı çeşit ansiklopedilerden olmak ü
zere 140 civarı ansiklopedi vardı. ha o kadarı nerden geldi derseniz 1990 lı yıllardaki ansiklopedi çılgınlığını araştırın derim.

80-90 neslinin çoğunun yaptığı şeydir. meydan larousse okuyordum, bir şeyler öğrenmek güzel bir his.