zargana

özlenen reyiz.

neden silik merak ettiğim duygusal, derin yazar. oysa bir kaç entrysini okuyup hayran olmuştum bile ben.

12 yaşında evlatlık olduğunu öğrenerek evden kaçıp 4 kişinin tecavüzüne uğrayan ve kendini insan sınıfından ayıran Zargananın hikayesi. Fena kitap değil. Ama biraz topal. Yani çift zamanlı ilerleyen romanın, Zargananın evden kaçma sürecini ve geçmişini anlatan bölümleri gayet güzelken, günümüzde yaptıkları gerçeklik zemininden biraz uzak ve zorlama geldi bana.
Yine de okuduğuma pişman mıyım ? Hayır. Kitaptan bir alıntı şöyle:

--spoiler--
Zargana her şeyi seyretti. Üzüntüyü gördü. Hatta kadın yanından geçerken üzüntüye dokundu. Hayran kaldı. Saydam gözyaşlarına, kırışan yüze, abartılı hareketlere, gerçeği kabullenmemek için yapılan bedensel mücadeleye hayran kaldı. Derinden üzülen bir insan, gördüğü en büyük gösteriydi. Sevinen birini seyretmekten daha zevkliydi bu, çünkü gerçekle arasında bir sorun olmadığı için insanın kendisini o denli zorlaması gerekmiyordu. Mutsuzluklar, büyük şoklar yaşayanlar, kanser olduğunu öğrenenler, çocukları ölenler çok daha iyi bir performans gösteriyorlardı gerçeğe alışabilmek için. Profosyonel aktörler gibi çevrelerindekileri de inandırmak için uğraşıyorlardı. Tabii, son olarak da, mutsuzluk mutluluktan daha çok ses çıkarıyordu. On iki yaşındaki bir çocuk için önemliydi işin kulakları ilgilendiren bölümü. Çocukların çoğu renge ve sese doğru yürürdü. Zargana da öyle yaptı. Hayatı boyunca üzüntüye doğru yürüdü. Büyüyen her gözbebeğinde, titreyen her çenede, buruşan her alında daha da hızlandı. Ne istediğini biliyordu artık. Dünyanın kabuğu olacak kadar üzüntü. Siyah ve grinin hüküm sürdüğü o eşsiz üzüntü. Gözlerinin rengine yakışacak bir dünya.
--spoiler--

[Hakan Günday, Zargana, syf 48/190, Doğan Kitap]

silinmeyeydi iyiydi. üçüncü nesil yazar.
(bkz: #1370217)

kimsenin birbirine bakmadığı, yalan, ihanet, şiddet, tecavüz, ve acımasızlıkla yoğrulmuş, yalnıza hayallerin göz göze geldiği bir hayattan intikam almanın en iyi yolu yaşamaktır. anlam aramak boşunadır ve her şeyin "hiç" e dönüşmesi gerekir.
(bkz: hakan günday-zargana)

unutmam ; gökdelenleri derinden tasvir eden bir kitaptı, gece vakti her şey susmuşken onların ışıklarıdır geriye kalan diyordu. başını oraya dayadığında duyduğun paranın sesiyken ; yere eğilip toprağa dayandığında geriye hayatın sesi kalırdı.

üçüncü nesil silik yazar. ayrıca monte cristo kontu filminde korsanların bizim elemana verdiği isimdi. *

bu sene ufaklarını tutabildiğim, tutması eğlenceli, uzun, ince ve yılanımsı balık türü.

yarmıştır:

#927481

hakan günday ın en sağlam kitaplarındandır. yine eşcinsellik ve nefret ön plandadır her hakan günday romanında olduğu gibi.

Hakan Günday hayranı olmama neden olan, çoğu kişinin nedense beğenmediğini söylediği benimse muazzam olarak nitelendirdiğim kitap.

--spoiler--

'' Zor değil dedi kendi kendine. insanları anlamak zor değil. Hepsinin de doğum izleri gibi karakter izleri var sağlarında sollarında. Biraz dikkatli bakmak yeter. Haritalara benzerler: ölçeklerinin nerede yazdığını bulana kadar korurlar esrarlarını. Sonra bir güneş kadar bilinir hayatları, sarışınlara benzeyen hayatları. Güzel ama aptal hayatları... ''

Antalya/konyaaltı

Zargana için ne söylenebilir veya hakan Günday için cevabı bizde saklı kimi hiç beğenmez zargana'yı kimide zargananın bir daha berline dönemeyeceğini bildikleri için kasvet içinde kalırlar.

hastane, cinayet, afyon, aşk... tanrı kayıp çocuklarını geri almak için elinden geleni yapıyor.

şimdi denk geldim, güzel yazar. beğendim. devam. bravo.

az önce sözlüğe ilk girdiğimde şukelalanmış şu yazısı karşıma çıkan yazar : (#847939)
adam bastıra bastıra benim demiş ama yardıra yardıra çalmış be yazıyı. hem de kinyas ve kayra'dan. zaten belli bi hakan günday özentiliği olduğu.*

#6142149 çok sağlam yazmış yazar. birde gurur diye bir yazar vardı oda yazardı böyle şeyler.

geçmiş zaman ve günümüzde geçen etkileyici hakan günday romanı.

--- spoiler ---

ayrıca almanya bölümleri okuyana istemsizce kürk mantolu madonnayı hatırlatmaktadır.
--- spoiler ---

Satırlarını soluksuz okuduğum yazarın, uzun soluklarla okuduğum, pek ısınamadığım kitabının adıdır.

bir hakan günday kitabıdır. oldukça sadedir.

Hakan Günday'ın her bölümünde şaşırıp kalacağınız mükemmel romanı

spolier
insanları anlamak zor değil.Hepsinin de doğum izleri gibi karakter izleri var sağlarında sollarında.Biraz dikkatli bakmak yeterli.Haritalara benzerler.Ölçeklerinin nerede yazıldığını bulana kadar korurlar esrarlarını.sonra bir güneş kadar bilinir hayatları.sarışınlara benzer hayatları.güzel ama aptal hayatları...
spolier

intikam almanın en iyi yolu yaşamaktır.

hakan günday ın kıskanarak, imrenerek, keşşke ben de yazabilsem dediğim romanlarından biridir.

Takip edilmesi gereken silik.

görünüşü kötü olan fakat eti güzel, lezzetli, yeşil kılçıklı, fosforlu bir balık.