yılkı

at, eşek gibi tek tırnaklı hayvan sürüsü.

(bkz: yılkı atı)

kızılırmak şarkısı.sözleri de şöyle ;

kırık dökük bir öykü bu perden başlasam
dört nala koşan taylar gibiydik
asiydik sürgündük dışarda kaldık
yanyana gelince dağlar gibiydik

yadına ben düştüğümde
dağlarından dicle'ye bak
kavuştuğunda fırat'a
yine sevdi mi

hatırına düştüğümde
mardin'e git midyat'a git
hatırla nasıl sevdik
ben unutmadım

nasıl zordu olanlarla bir başına yüzleşmek
kendini aramak derin sularda
yalnızdım ve kırgın çok zor anladım
yolları ayrılan iki nehirdik

denizine vardığında
sularından aşkını sor
yollarında dağlar vardı
varabildi mi

hatırına düştüğümde
mardin'e git midyat'a git
hatırla nasıl sevdik
ben unutmadım

doğada dolaşan, başıboş at.

evcilleştirilemediği için sahibi tarafından doğaya salıverilmiş at.

ben burda bir sıkıntıyım, atımdan iniyorum
benim atım her zaman
kim bilir kime sesleniyorum, sessizlik
yosunlar, taşlar, o mezar yazıtlarından
yaz gelmiş, zakkumlar acmış, elimi bile süremedim
sürsem bile ne çıkar, ama sürmedim
ölü bir şey kalıyor dünyadan, yapraklardan

ben burda bir sıkıntıyım, atımdan iniyorum
benim atım her zaman

edip cansever

yazın işe koşulan ve bu yüzden ahırda beslenen; kışın besleme derdinden kurtulmak için doğaya salınan yarı-evcil tek tırnaklıların genel adı.

doğada serbest dolaşan yabani at.
yılkıdan üç türlü at gelir: bazı atlar, daha diğer atlara vurulan kırbacın sesini duyduklarında terk ederler huysuzluklarını; ruhlarıyla derileri arasında bir mesafe yoktur.bazı atlar ise, kırbacın açtığı yarayla ruhları arasında gider gelirler, yara açıldıkça ruhlarıyla derileri arasındaki mesafe kapanıverir. kan ruhlarına damlayınca teslim ederler kendilerini. bazı atlar da var ki, her kırbaçta açılır ruhlarıyla bedenleri arasındaki mesafe. sen onu kırbaçladıkça ele geçmez olur onun ruhu. öylelerinden geriye, cansız bir tay bedeni kalır. bir de seyisin hafızasında, gururu hiç öldürülemeyen bir tayın gurur kıran görüntüsü... ustalık, bu tür tayları uslandırmakta değil, ona hiç bulaşmamakta saklı. kırbaç, zaten yola gelecekler için bir bahane...

bazen de yılkılar sahibini bulan atlardır.

(bkz: elveda gülsarı)

özgürlüklerine düşkün olan ve koşuşturmaları görsel bir şölen oluşturan yabani atlardır.