the smiths

tamamiyle tesadüfen az önce tanıştığım grup. böyle harika bir grubu nasıl daha önce tanımadım diye mi yanayım yoksa bu grubun 1982-1987 yılları arası aktif olmuş olmasına mı yanayım bilemiyorum.
denk geldiğim parçaları buydu. 3 parçasını dinledim daha ama favorim ilk dinlediğim halen.
https://www.youtube.com/watch?v=xB31_P63-ng
"handsome devil"

“If this government stepped down, I’ll reform
the band. How’s that? That’s a fair trade, isn’t it?”*** Bir araya geleceklerse alttan yürüp cameron hükümetini bitirmeyi düşünüyorum. Hayatımı buna adayabilirim hatta. Bence the smiths kardeşliği olarak toplanıp ingiltere'ye gidelim, gezi ruhunu orada da sağlayabilirsek bu iş oldu. En azından moz'la johnny'i karşımıza alıp konuşuruz. "Bak Moz, bak Johnny solo yaptığınız işleri dinledim allah için güzel şeyler yaptınız ama the smiths ruhu başkaydı ne olur geri dönün bitsin bu küslük siz kardeş sayılırsınız hem, ne olur." Diye yalvarırız. Olmaz mı?

bir dinleyenin bir daha, bir daha, bir daha dinleyeceği müzik grubu.
kendilerine özgü bir tarzları vardır. şarkılarında bir naiflik bir kırılganlık vardır.
bilmediğim bir şarkısı uzaklardan gelse kulağıma çalınsa ''ulan bu kesin the smiths şarkısı'' dedirtir.

(bkz: Please Please Please Let Me Get What I Want)

benim için özel bir gruplardan biri. şarkıları dinlerken bazen empati kurarım. yeni türkünün vokalinin gay olduğunu öğrendikten sonra o şarkıları bir daha dinleyemez olmuştum. ben onları bir kadına yazdığını sanıyordum hep. gerçekten içimden gelen bir dinleyememe isteğiydi bu. ancak nedense morrissey'in şarkıları bana hala bir kadına yazılmış gibi geliyor bilemedim. tabii zevkler ve renkler tartışılmaz ama the smiths bu konuda benim için bir istisna olup yerini her daim korumayı başarmıştır. kapı komşum olsa evime dertleşmeye davet ederim bu adamı o kadar seviyorum.

neşeli müziklere üzgün sözler yazarak kafa karışıklığına sebebiyet veren grup.

the very best of the smiths albümünü her gün dinlediğim grup. how soon is now parçası dışındaki tüm şarkılar enerji veriyor. gerçi hakkını yememek lazım how soon is now'ın sözleri aşmıştır.

"there is a light that never goes out" adlı şarkısı en çok tanınan, bilinen şarkılarından biridir.

"there is a light that never goes out" adlı şarkısı telefon zil sesim olan gruptur.

500 days of summer filminin bana en güzel armağanı olan grup.
Her dengesiz anımı dengeleyen yada daha da dengesizleştiren, hayatımın her anında olmasını istediğim yol arkadaşım.

Ve yine gecemin şarkısı kendilerinden,
https://youtu.be/n-cD4oLk_D0

şarkılarının isimlerini çok uzun tutan grup. aklımızda tutamıyoruz arkadaş neyin peşindesiniz anlamadım ki ?

son dönemde şarkılarını peş peşe dinlediğim grup.

artık sıyrılmam lazım...

"i would rather not go back to the old house,
there is too many bad memories, too many memories..."