super mario

"40 canını bir kız için harcayan tek erkek Süper Mario'dur." şeklinde ergen muhabbetlerine konu olmuş * eski zaman çocuklarının vazgeçilmez oyunudur. *

pc üzerinde portal modu ile oynanabilen efsane oyun.

beykent üniversitesi rektörüne çok benzeyen karakter. rektör olduğundan da emin değilim ama sürekli kürsüye çıkıp birilerine teşekkür plaketi dağıtıyordu.

"Oh, Mario, if only I could control everyone the way I control you...
Hop you little plumber, hop, hop..."
(bkz: sheldon cooper)

Durumu en acınası olan kahraman. O kadar vadireler atlatıp tüm düşmanları korkusuzca yen, sonunda mantar kafa, meymeletsiz bir prensesi al git.

en yakışıklı musluk tamircisi.

Bin canıda olsa hepsını bır kız ugruna feda edebılıcek boyacı gorunumlu delikanli arkadasimiz.

görsel

şapkası demirden, kendisi çelikten, prenses için canını veren ve aynı zamanda oynayanı eğlendiren unutulmaz 2000 li yılların karakteridir.

italyan musluk tamircisi, çok tutmuştu. bir zamanların efsanesiydi.

oyunun sonunda luigi'nin babayı alması ayrı bir trajedi unsurudur.

lan yoksa? yok yok... mario delikanlı adamdır, yapmaz öyle şey.

bir neslin hayatında büyük yer edinen süper kahraman, 90 lı yılların favori atari oyunu.
bu kuşak oyunu sayısız kez bitirmiştir, çünkü "999 in 1" yazan atari kasetlerinde hep aynı oyunlar vardır.

görsel

sevdiğini kurtarmaktan başka bir halt bilmeyen ve çatalı görünmeyen tek muslukçu.

manitası kurtarılmaya çalışılan bıyıklı ibne.

hala oynadığım çocukluğumuzun oyunu.

90'ların efsanevi atari oyunu. bilgisayar yaygınlaşmadan önceki, çocukların eğlence kaynağı gerçi 2000'lerin çocuğu olmama rağmen bende oynardım çok.

Gelmiş geçmiş en eğlenceli, uzun soluklu bir atari oyunudur.

ilk olarak okulda bilgisayar derslerinde oynamaya başladığım, daha sonra "öğretmen serbest bıraksa da prensesi kurtarsam" dediğim oyundur. ama sadece dediğimle kalmışımdır. çünkü bilgisayar derslerinde bir bilgisayara iki adet öğrenci düşüyordu bizim zamanımızda. ama şanslıymışız ki bilgisayar dersi görmüşüz. neyse ders süresi kırk dakikadan ibaret. ama on dakika da teneffüsümüz var. yani toplamda elli dakika. bu sürenin ilk on dakikası bizim olup, geriye kalan kırk dakikası hocanın anlattıklarını uygulamakla geçiyor. serbest bırakırsa veya ders boş geçerse ne ala. ama lanet olsun ki biz o prensesi kurtaramıyorduk. milyonlarca kez oynamışımdır. hangi mantar nerede, oyun nasıl devam edecek hepsini ezberlemiştim. ama arkadaş o süre bize yetmiyordu dolayısıyla prensesi iki kafadar kurtaramıyorduk.

neyse bu böyle devam edecek. velhasıl kelam klavyenin tuşları aşındırılarak hatta birkaç kayıp verilerek oynanan oyundur. insanı psikopat eder, rüyalarına girer.

ömrünü prensesi kurtamaya adamış, tombul, bıyıklı, badanacı gibi güzide oyun karakteri.

çocukken en çok oynanılan oyunlardandır. ulan mario, çocukluğum manitanı kurtarmakla geçti. *

atarisi olan her çocuğun o gerçek prensesi kurtarmak için elinden geleni yaptığı efsanevi oyun.

her ne kadar grafik açısından günümüze göre başarısız bir oyun olsa da şimdiki oyunlar dan kat ve kat zevk veren bir oyundur.

hayatımın en keyifli oyunudur. bi karı için neler yapılır bunu o yaşta öğretmiştir sevgili mario.

üzerinden yıllar geçse de kendini sevdiren ve insanlara ilham veren kahramandır.

görsel
ben de isterim bu pastadan!