soyunsana

Guzel bir şiir...

Soyunsana

Bir manin mi var ey dost?
Fikrin mi sabit?

Bir kaydın mı var?
Şart mı koştun varlığa,
Hani, göster sınırı demlerinde?

Yoksa yine hıfz mı eyledin kendini?
Yine fiiller mi uyarladın kendine?

Bulunduğun yerde ne var?
Ardında? Sağında, ya solunda..?

'Ne içinim ben ve nedenim nihai mevcudiyetimle'
Çok kez sordun değil mi kendine?
Hem de sıfır çarpı milyar kere milyar kere..

Bulunduğun yer neresi?
Ya bulunamadığın yer?
Ya kaybolduğun yer nerede?

Hiç söylenmemiş söz buldun mu sende?
Hiç düşünülmemiş mevcut mu serde?

Perde mi edindin yeni, yine..
Ne renk onlar? Güneşin ne, ya ayın nerede?

Yargıç oldun kendine.
Kendi davan kendi nezaretinde.
Kendine hükmün kendi muhakemenin celselerinde.

Hadi canım, sen de..

Adil misin? Yoksa zûlme muadil misin?
Korkma, ısırmaz, bak hele bir kendine..

Kaç kişisin sen? Diğerleri'n ne 'alem'de?
'Ben'lik yapmadıklarında işleri ne? Güçleri ne?

Gönül gönül kokar mı göğsün?
Yeşil yeşil, ışık ışık mı şeklin?
Şemalin ne?

Kıyafetin ne pahalı öyle, saf deriden.

Soyunsana..

Soyun-sana, kendine..

çağ'dan

istemsiz şekilde ruh gibi koltukta oturan karıya erkeğinin ne bekliyorsun uyarısıdır.