sinir bozan olaylar

anketler.

yolda yürürken birkaç gencin bir köpek yavrusunu tekmelediğini görmek. o kadar sinirim bozuldu ki müdahale ettim. biz tartışırken yavru köpek inleye inleye kaçıp gitti. kaç gün geçti hala hatırladıkça ellerim titriyor.

ama merak etmeyin * * * * * *

istanbul'dan izmit'e gidilecektir. efe tur'dan bilet alınır, koridordur (37 numara galiba) "tüh be, cam kenarı hiç bi' yer kalmamış" denir ama pek takılmaz. neyse otobüs gelir, koltuğa geçilir.
koridor denk geldiyse "cam kenarına geçiym de eleman pasiftir belki kalk demez" gibi kurnazlıklara girmeyi tercih etmem şahsen o yüzden koridor tarafına oturdum bekliyorum, dangoz abimiz geldi, dizleri koridora doğru çekerekten "geçin abi" işareti yaptım. abi "benimki koridor!" dedi, "hadi ya, bana da koridor dediler ama olsun fark etmez buyrun" dedim. geçtim cam kenarına, abi oturur oturmaz "benim için fark eder kardeşim, ben üniversitede hocayım, koridorda okumam gereken şeyler oluyor" dedi. "tamam hocam oturun, dediğim gibi benim için sorun değil" dedim. abimiz "halk nasıl bu kadar bilinçsiz oluyor, nasıl dan diye istediği yere oturuyor anlayamıyorum" dedi, fildişi kulesinden kofti bi' tiradla başıma orthanc'ten caradhras'a büyü yapan saruman kesildi. bende kayış koptu haliyle, adama yer verdik bi' de bilinçsiz damgası yedik. hemen aklıma "deveius dikenum, insania sikenum" mottosu geldi, muavini çağırdım. bileti göstererek "şefim 37 numara hangi koltuk" dedim. "koridor abi" dedi. dangoz abi heyecanlandı "nasıl olur hep ben bu numarayı alırım böyle şey olur mu bik bik" dedi, konuşmasının geri kalanı latinceydi anlayamadık. neyse ben "isterseniz hala koridorda oturabilirsiniz" dedim.(yok lan süper bi' insan olduğumdan değil kanırtiym dedim biraz) abimiz "yok kardeşim istemem, sağol" dedi geçti cam kenarına, daha iyi ışık almasına rağmen hiç bi' sik de okumadı. bana da "otobüste derse hazırlanan hocanın öğrencilerine yazık başka bi' şeye değil" diyerekten keyifsiz bi' şekilde yolculuğa devam etmek kaldı.

insanların yolda yürürken zınk diye durması.

götü göbeği saldık bari sahilde koşalım da fitleşelim mantığıyla kulakta ipod tam gaz koşarken 45liğin en gaz yerinde ipod ibnesinin şarjının bitmesi.

sırada birşeye güldüğünde anlatta bizde gülelim diyen hoca.anlatılcak birşey olsa sesli söyleriz.

(bkz: kaskafalı)

Yolda yürürken önünüzdeki adamın yere balgam atması.

durakta ilk bekleyenlerden olmana ve yaklaşık 20 dakika beklemene rağmen otobüs geldiğinde herkesin koşması sonucu otobüse sonlarda binmen ve ayakta kalman.

atm'den para çekerken alet bi 5 saniye kadar icerde para sayar tıkır tıkır tıkır devam eder zannedersin ki birazdan balya balya para vericek...amma velakin sadece üzerinde 10 yazan kırmızı bi atatürk resmi verir eline... bunu saymak bu kadar zor mudur?

minibüscüye dur inecek var dediğin de bile durmamaları en sinir bozucu olaydır.
sonuç:otobüs kaçıyor.

- beyazlar yıkanırken makinede unutulan siyah çorabı cam kapağın arkasından fış fış dönerken görmek.
- askıya astığım şeyin, ben arkamı döner dönmez yere düşmesi.
- kolbastı oynayan insanlar.
- önümde yürüyenin yavaş yürümesi.
- telefon konuşmasının uzatılması ve kapatma faslındaki tekrar cümleleri. (bkz: anne)

sms paketinin bittiğini, kalan son kontörün gitmesinden anladığın an.

istastona geldiğin an trenin sadece götünü görebilmen. işin yoksa bekle soğukta 20 dakika ya.

- dkomnenos yemek yicen mi?
+ evet
- dkomnenooooss!! yemek yicen mi?
+ eevet
- yemicekmiş
+ ya yiceeeeeeemmm!!!

(bkz: ablam bir mal) *

hoşlanılan kişiyle internet ortamında konuşurken yazılan kocaman paragrafa , hoşlanılan kişinin "ahaha , ehehe , * , * " gibi umursamaz cevaplar vermesi .

"seni seviyorum erkeğim " denilen sevgili kişisinin "bende seni kızım. " diye yanıt vermesi olabilir.

insanlar aç ve üşüyorlar. aptal bir filme bayılanlar, eski sevgilisine yas tutanlar, babasına kızanlar, kankasından kazık yiyenler, yalnızlar, yazılıdan düşük not alan ergenler herkes ortada bir bok yokken ağlıyor. acı çekmekten zevk alıyorsunuz ama kimse sokakta 10-12 yaş arasında bir uzun kollu tişörtle kağıt toplayan çocuğa ağlamıyor, elini kimse cebine atmıyor işte ben sizin var olduğunu sandığınız duygularınızı sikeyim.

edit: gerçekten gördüm böyle bir çocuk edebiyat yapmaya uğraşmam.

tam yatağa uzanırsın günün bütün yorgunluğunu çıkarmak istersin ve
yattığın an çalan kapı seni öyle bir etkiler ki oturup ağlayasın gelir.

tam gece evde kimse yok derken kapıda anahtar sesi duyulur evdekiler geri gelmiş.

hocanın arkadaşınıza takması. çocuk susar birşey demez senin içine oturur. birşey desen hoca tersleyecek. bu zalime boyun eğmektir amk. baskın karakterli insanlar bazen kendilerinden soğutuyorlar. bazen değil her zaman.

şaka gibi bir olay ama mart ayında amele yanığı oldum. Kızarmış tavuk gibi geziyorum ortalıklarda. yok yok ağlamıyorum gözüme sadece biraz güneş ışını kaçtı..

yastık altından kumanda alınması.çok sinir bozucu olduğunu anladım.

kahve yapmak için ısıttığım sütün taşması
çok kalabalık toplu taşıma araçlarını kullanmak zorunda kalmak
nadiren de olsa mutfakta ve banyoda karşıma çıkan böcekler
tam yatağa yattığımda odanın tavanında gördüğüm örümceğin bi anda ortadan kaybolması..

internete girmemek.

elinde poşet var diye minibüse alınmamak.