sefil selimi

1933 Sivas doğumlu halk ozanı. 2003 yılında ölen ozanın birçok şiiri türkü formunda bestelenmiştir. Örnek:

Kimse bana yaren olmaz yar olmaz
Mertlik hırkasını giydim giyeli
Dünya bomboş olsa bana yer kalmaz.
insana muhabbet duydum duyalı

imanım hükümdar benliğim esir
Ehli beyti sevdim dediler kusur
Kimi korkak dedi kimi de cesur
Kurt ile koyunu yaydım yayalı

Ardımdan vuranlar yüzüme güler
Kestiği az gibi parçalar böler
Herkes kılıcımı boynumda biler
Başımı meydana koydum koyalı

"Bu Kızılbaş olmuş, yunmaz" diyorlar
"Kestiği haramdır, yenmez" diyorlar
"Camiye mescide konmaz" diyorlar,
imam Şah Hüseyn'e uydum uyalı

Çoğu bende kağıt hüccet arıyor
Hal bilmeyen dip dedemi soruyor
Dostlar ölümüme karar veriyor
Sefil Selimi'yem dedim diyeli

gökkubbe altında yerin üstünde
ne var ne yok canlı cansız benimdir
yokluğa ulaştım varın üstünde
onun için dinli dinsiz benimdir

çevremi dolaştım içten ve dıştan
sonuca geldikçe başladım baştan
habersiz yaşadım bahardan kıştan
uzun kısa enli ensiz benimdir

büyüdüm küçüldüm hiç farketmedi
zamanla güreştim gücü yetmedi
eli tutan toprak beni tutmadı
giden gelen tenli tensiz benimdir

felek katarına bir denk yükledim
konakladım açtım sardım bekledim
her kapıyı defalarca yokladım
sağlam sakat denli densiz benimdir

vardım ileriye baktım geriye
inan şaştım sanldığım deriye
kendime rastladım varsam nereye
evvel ahir sonlu sonsuz benimdir

bu hesabın üst başıyla alt ucu
sefil selimi'nin itikat gücü
tatlıya tatlıdır acıya acı
huylu huysuz kinli kinsiz benimdir.