sebebini özlemek

yaşayan ve buna mukabilen yaşatılan bizler olurken kendimizi kaybediyoruz ansızın, farkında olamadan. Akarken bile bir göz yaşı katresi, farkındalığımızı hissetsek dahi o an, çok geçmeden dönüyoruz olmamamız gereken yere.
özümü kaybetmek istemiyorum ey arkadaş ver bana sebebimi.bu hayat canımı acıtsada, benliğimi içerde unutmak istemiyorum.
hani içerden bir mutluluk güneşi doğar ya. sevincini tarif ederken -bu mutluluğu yaşamanın keyfi ne harika- ile ifade bulurken kendinde, akıp gitmesin benden sebebim ne olur, sevincimin yarattığı hain aldanış çıksın benliğimden.
ve tabi ki hüznü yaşarken...
gözyaşlarım boşa akıp gitmesin. dindiği zaman sebebi hüznüm, yaşatmalı bende sebebimi, unutturmamalı nereden gelip nereye varacağımı.

unutturmasın bana hayat bu tarife uyan mısrayı
--
beni bende demen bende değilem
bir ben vardır bende benden içeri.*
--