roads

Beni benden alıyor bu şarkı...

Insanin kendisiyle bas basa kaldiginda dinlememesi gereken sanat eseri.

Zira cidden kimsenin goremedigi yerler tehlikeli oluyor.

mükemmelden biraz daha iyi şarkı..
(bkz: portishead)

sabah mutlu uyandım, işe mutlu geldim, kafam gayet rahat, içim huzurlu bir cuma geçirmekte iken radyoda pat diye çalmaya başladı. arkadaş cuma şarkısı değil bu şarkı. olsa olsa kapalı, yağmurlu bir pazar öğleden sonrası şarkısı. derdim yokken dertlendim. üstüne açtım, loopa aldım, akşama kadar beni depresyona sokmasını bekleyeceğim. kopamıyorum şarkıdan.

My dying bride coverıyla dillere pelesenk olmuş portishead şarkısı. Uzun otobüs yolculukların da iyi gider.

Mukemmel otesi portishead parcasidir, dinlemekten bikmaz insan.

1994'te michael almereyda tarafından beyazperdeye taşınan nadja filminin soundtrackidir.

(bkz: nadja)

My Dying bride coverını daha çok beğendiğim muazzam eser.

Gece gece görünce dinleme isteği uyandıran şarkı.

Konser nasıldı konser?

bu şarkı bir meditasyon resmen. bu gece canlı canlı dinleyenler şu an evlerinde o anın verdiği keyfi yaşarken ben başka bir şehirde sabah saat 9 daki dersimi düşünüyorum. zalimsin dünya

insanın içini dağlayan şarkıdır. konsere gidemedik açıp evde dinleyelim bari.

huzuru ve tükenmişliği aynı anda hissettiren aşmış portishead şarkısıdır.

yolculukta dinlenilesi portishead şarkısı.

portishead.

https://www.youtube.com/watch?v=Vg1jyL3cr60

(bkz: adamın ağzına sıçan şarkılar)

çok güzeldir,sessiz bir ortamda tek başına dinliyorsanız hele tripten tribe girebilirsiniz.

bakın bu şarkıyı dinlemeyin demiyorum ama dinleyin de demiyorum. tam bir depresyon şarkısı.

sahne şu olsa gerek.

bir oda. kapısı kapalı tek başına yalnız kalmış bir genç. dışarda şap şap yağmur yağıyor. cam açık. yanında çay veya kahve. bu şarkıya içki gitmez amk. gitse koyardım da ne bira ne rakı ne vodka ne viski. hiçbir şey bu şarkıya yakışmıyor. o yağmurlu havada eleman ellerini başının arasına alıp camdan dışarıyı seyrediyor. sigara paketinin biri bitiyor biri açılıyor. sonra eleman kendine geliyor gece olmuş. müzik hala hala hala çalıyor tabi.

peki eleman bu kadar saat nasıl kendine gelemedi? muhtemelen sigaraya bişeyler kattı puşt kafa yapsın diye. madem alkol yok hesabı asfdgvbdsfh. olm klip çeksem cuk oturur lan bu şarkıya.

neyse tam böyle depresyon anının şarkısı. adamı sikip atıyor.

hayat siyah beyaz bir film karesi olsaydı eğer; şarkısı roads olurdu.

Frozen to myself... http://fizy.com/#s/153vrf

böyle Roseland NYC'deki konser videosunu izlersin evde. 1 saat 15 dakikalık gibi bir videodur kendisi, dersin ki tam 1 saat sonra falan uyurum zaten. Şarkılar geçer.. işte o an gelir; sahneye geri gelirler.. Zaten ilk fısıltıyla seyirci coşmaya başlar; e işte sonrası belli

(bkz: from this moment how can it feel this wrong)

Tren şarkısı. Hele bir de güzergahınız bozkırların içindeyse ve siz trenin camından dışarı bakarken güneş daha yeni doğuyorsa... Artık günlük hayatta şarkıyı dinlerken istemsiz bir şekilde trenin "patpatpatapatpatpatapat" sesini duyarsınız arkaplanda.

melankoli denilen hal veya hissiyatın filmi ya da soundtrack'i çıksa, 1 numaradan giriş yapar albümün hit'i olur bu Portishead şarkısı.

Portishead in 1994 tarihli ilk albümü olan Dummy nin 8. şarkısıdır ve bu şarkı ile adamın nasıl *mına konur göstermiştirler.

umut sarıkaya'nın radiohead'e söylediği gibi

"milleti üze üze ev yaptın kendine şerefsiz portishead"

insanı hayattan soyutlayacak şarkı.

my dying bride tarafından çok iyi coverlanmış, melankolik portishead şarkısı.
gece yolculuklarında şarkının ritmiyle akıp giden beyaz yol şeritleri insanın ruhuna ince kesikler atar.

harika bir yatak parçası.
(bkz: Massive Attack)