pokemon

Kokunce sevindiren, kokulunce ise icten ice sarsan bir oyun-cizgi filmdir. Cheetos'un peynirli cipsi geldi bak aklima. Ayak gibi de kokuyordu zaten oh miss. *

tasosu kartı olan çocukluğumuzun en büyük oyalanma sebebi olan çizgi film.
yine olsa oturulur yine izlenir.

belki bir pikaçu değildin ama ben yine de seni seçtim esprisi kaldı.

bir göbel pokemonum diye balkondan atladı diye kaldırdılar yayından bunu.

izlediğim dönem tek tutkum olan pokemon izlemek hadisesinden beni kopartmıştı. bir insan birşeylere bağlanıp sonra onu birden aniden kaybedince nasıl mal gibi kalınıyor ilk bu şekilde yaşamıştım. fena trajik bir olay.

90 larda çocuk olan şanslı kişilerin vazgeçilmez çizgi filmidir.

HALEN DEVAM ETMEKTEDiR.

devam edip etmediği merak edilen anime. devam ediyorsa türkçe alt yazılı izlenebilecek bir yer var mı?

22 yaşımda hala zevkle izleyebildiğim efsane anime.

giriş müzikleri çok güzel olan anime.
http://www.youtube.com/watch?v=y4jkHr2MaRo

çocukluğumu anımsattıran anime. hipnoz yapan bir pokemon vardı galiba ana adını hatırlayamadım şimdi.

bir zaman sonra geri dönüp baktığında insanı hüzünlendiren çizgi film.

nerde o günler ulan ah..

yataktan kaldırma kuvveti. sabah ın 6 sında sırf izlemek için tv nin başına kurulma sebebi.

(bkz: kara kaça mo karı kaça mo)

(#23240312)

çok özlediğimdir, hala da devam eder ama eski tadından eser yok çok şey değişti.

manga'sını okumaya başladığım hede, zödedir. (evet, ekşici piç ruhu taşıyorum)

kendini pikachu sanıp camdan atlayan bir çocuk nedeniyle türkiye'de gösterimden kalkan çizgi film. şu camdan atlayan çocuğa ise bir çift lafım var: lan mal pikachu uçabiliyor muydu?!!!

yıllar boyunca jeneriğine "geri kaçıl mon, pokemon!!" şeklinde eşlik ettiğim güzide velet dizisi.

an itibariyle türkiye'de yayından kaldırıldığı haberleri dönüyor. hay amk böyle işin. sebebi ise, küçük bir çocuğun kendisini pikachu sanmasıyla camdan atlamasıymış. ulan tam da charizard söz dinlemeye başlamıştı. umarım kaldırıldığı haberi çirkin bir yalandır.

çocukluğumun, hatta gençliğimin çizgi filmi. kesinlikle izleyenlere arkadaşlığın ne olduğunu öğretir. bu gün ash, misty ve brok'un ayrılış sahnesini izledim ve kalbimden bir şeyler koptu sanki. ben bu hayatta en çok onların gerçek olmasını isterdim. sanırım o karakterler bir insanın en güzel hayali, kurgusu.

90 neslinin çok derininde olan efsane çizgi dizi. çizgi dizi açısından en şanslı nesil 90lardır şimdikilerin izlediği yapımlar acınasıdır. pepe, caillou, benten allam yareppim.

çocukluğunda akülü arabası olmayan loser insanların vakit geçirmek için izledikleri başarısız yapım. gereksiz yere kalabalık tutulan oyuncu kadrosunda bir tane bile türk'ün olmaması anime senaristinin apaçık bir türk düşmanı olduğunu afişe etmektedir.

küçükken odamda nereye baksam kahramanlarını gördüğüm çizgi film. efendim şöyle ki; benim bir abim var... ve o zamanlar kendisiyle aynı odayı paylaşıyorduk. odamızın bir duvarı boydan boya yağlı boya bir pikachu'yla kaplıydı. perdelerimiz de jigglypuff'lar bulbasaur'lar kol geziyordu. her köşede boyum kadar pokemon peluşları vardı. james'e aşıktım, bu yüzden kendimi jessie ile özdeşleştirmiştim. ash'ten ve yanındaki tipitip arkadaşlarından da nefret ederdim. o gün bugündür şu filmlerdeki aşırı iyi karakterleri sevemedim gitti, james de ilk aşkım olarak tarihte yerini aldı.

ash turuncu kafaya içten içe aşıktı ama brook kayıyordu ona hatta bir seferinde balbazar bunları s.kş sokuşurken yakalayınca balba deyip jilet yapraklarla saldırmış brookun pipisi kopmuş turuncu kafa çarizarta sığınmış olaya snorlaxında girmesiyle gerginleşen ortalık set ekibinin gelmesiyle tatlıya bağlanmıştır yeni bölümü çekebilmişlerdir.pokemon karkaçımbou.

az önce mewtwo strikes back filmini izlediğim efsane çizgi film. çok uzun bir aradan sonra "bir izleyeyim bakalım sıkılacak mıyım" diyerek başladım izlemeye. bırak sıkılmayı 1 saat 10 dakika su gibi aktı vallahi.

bir neslin kahramanlarıydı onlar. hayatımızın bir parçası olmuşlardı sanki. ash, misty, brock ve biz beraber yaşıyorduk o maceraları resmen. bende böyle bir hissiyat uyandırıyordu çocukken. asla bir ürün gibi değil bir maceralar dünyası gibiydi 90'lar çocuklarına.

çok değişik lan bu pokemon. adını duyunca bile, çocukken izlediğimde aldığım haz geliyor aklıma.

tasoları seri olarak koleksiyonumda hala. adları ise geçen zamana rağmen ezberimde.

yukarıda bahsettiğim filmini izlerken de filmin sonlarına doğru bir sahnede gözlerim doldu ağlar gibi oldum, sonra "yuh amk kaç yaşında adamsın çizgi filmde ağlanır mı ulan" diyerek boğazımdaki yumruğu çözdüm.

orada gözlerimi dolduran sadece pokemon'un kendisi değil, çocukluğumla özdeşleştirdiği anılarımdı sanırım.

dizimag sayesinde tekrar izleme fırsatı bulduğum çizgi-dizi. ağlamak üzereyim sözlük!*