oyuncak

bizzat biz... bizler.

oyuncak nedir? çoğu pedagog, çocuğun gelişiminin bilmem nesinden hareketle oyuncakların çocuğun gelişimi açısından mühim olduğu konusunda edebiyat parçalayıp durur. doğrudur da.
yani o oyuncaklar bir fayda unsurudur. o da, çocuk geri zekalı bir birey olmasın. bütün amaç bu.

ya bizler? bizlerin fayda unsuru nedir? ya da fayda unsuruna konu olabilecek şeyler miyiz? en azından bu kadar değer arz ediyor muyuz?
etmediği ortada, işte hayat ortada.

bizler; tanrı'nın ezeli yalnızlığını nihayete erdiren şeyleriz. o kadim yalnızlığa eklenmiş bir değersizlik, bir yalnızlık nüvesi...

(bkz: tanrıyı anlamlı kılan şeyin yarattıkları olması)

bir çocuk oyuncakların tanrısı olduğunu düşünebilir. onlara hükmettiğini. mesela kurmalı oyuncaklar vardı eskiden. sonuna kadar kurulan oyuncağın hareket etme ömrü uzardı. yani onun ''ömrünü'' belirleyen şey minicik ellerin iradesi idi.
bizlerin ise ömrünü, acılarını, yaşayacaklarını hüzünlerini; kaybetmişlerini, hayal kırıklıklarını belirleyen yani bizi ''kuran'' bir tanrımız var.

bir oyuncak olarak bizlerin işi plastik tüp kamyonlarından, araba olabilen robotlardan daha zor.
şayet çocuğun oyuncağı bozulursa onu bir kenara iter ve artık onunla ilgilenmez. yani oyuncak çocuğun gazabından kurtulur.

ama bizim oyuncak müptelası tanrımız öyle mi?
bozulmak yok yola devam!
tanrı'nın mantığı böyle işliyor.
bir yerlerden bizim tökezliyor olmamızı izleyip bunun hikmetli bir hareket olduğunu düşünüyor ve yer yüzüne gönderdiği tellalları sayesinde aynı hikmetten sual olunamayacağını deklere ediyor.
bizi bir köşeye bırakmıyor. oyuncak sepetinin dibinde atılmayı bekleyen bozuk bir oyuncak inanın bizden daha şanslı.

bizlerle oynuyor tanrı. hücrelerimizle oynayıp kontrolsüzce çoğaltıyor olması sonucu kanser; kan değerlerimizi allak bullak edip tansiyonu tavan yaptırması sonucu böbrek yetmezliği, kalp çevresindeki tüm damarları ve kapakçıkları işlevsiz bırakarak (hatta çürüterek) kalp hastası yapıyor bizleri.

bu pili sökülen bir oyuncağa yapılan kötülükle eş değer olamaz, olmamalı.

bizler birer oyuncağız, hepsi bu. ne bir hikmet aramak gerekli varlığımızın altında ne de bu dünyanı halifesi olduğumuzu düşünmek gerekli...
bizler, birer oyuncağız... bu acıya katlanın... ya da....

iyisi mi kandırmaya devam edin kendinizi; hadi...

(bkz: insanların birer oyuncak olması)
(bkz: tanrının dilemesi olmadıkça dileyemeyen oyuncaklar)

kucukken ugruna sokaklarda agladigim, annemin burnundan getirdigim, eglence araci.

karapaks'ın en güzel şarkılarından birisidir kanaatimce. 3 dakika 43 saniyelik bir müzik ziyafetidir.

Bu seninle aşık olduğumuz yer
Bu seninle savaştığımız
Bu seninle seviştiğimiz yer
Bu seninle öldüğümüz yer

ben ölmeden önce isimli şarkıyı anımsatan eser.

Çocuğuna oyuncak almayanlar çocuklarının geleceğinden çalmaktadır.
not:illaki oyuncak da almak değil mesele hayal gücü kullanılarak oyuncaklar yapılabilir.

Abim yegenime oyle bir oyuncak almis kiii cok komik la ya ama soylemeyecem ama mantikli yani cocuk sabah aksam ses cikarmak icin su icerken dislerini bardaga vuruyordu:d.

çocukların oyun oynadığı alet.

Bugün kendime bir tane aldığımdır. Çok güzel kavranıyor.

görsel
görsel

kızıma oyuncak alacağım diye girip kayboluyorum oyuncak reyonlarında. gerçekten muhteşem şeyler var. benim neredeyse hiç yoktu oyuncağım. kızımın şimdiden bir oda dolusu oyuncağı var. hiçbirinin yüzüne bakmıyor. bir dilim elmayı alıp ınn düüüt diye halının üzerinde sürüyor.

Çocukların oldugu zannedilen ama aslında buyuklerin hayal dunyasini yansitan, cocuk eglendiricileridir. Silah, otomobil, barby bebek vesaire hepsi büyüklerin ideolojik gostergelerinin cocuga aşılandığı nesnelerdir. Çocuk ise büyüklerin bu oyuncaga yukledigi anlamı bilmez, o yuzden bir arabayı itip ilerletmek yerine, tanışılmasi gereken bir nesne gibi yuvarlar, agzina alir, ona baska bicimde yaklasır. Ancak yeni oyuncaklar cocuk icin hareket alanı saglamadigi icin kisa omurludur, cocuk tanıştıktan sonra bırakır o nesneyi. Cünkü büyüklerin oyuncak zannettigi sey, kendileri icin urettikleri nesnelerin kucuk halidir, oyuncak degil.

görsel

'Çe' ye merhaba diyin.

Artık böyle örgü tercih ediliyor, daha sağlıklı.

Bu da benimki. En sevdiğim hediyem. Çeyizime koyarım bunu.

Ben oynamam, sarılır uyurum. Gelen misafir bebeklerin, çocukların ise gözdesidir. Eve götürmek isteyeni çok. O yüzden klasik hediyemdir.

bir varmış bir yokmuş...
memleketin babaları çocuklarına oyuncak alır, harçlık verirmiş...
sonra biri gelmiş...
babalarının herşeyini çalmış... onurunu çalmış...
babaları kuru soğana muhtaç olmuş memleketin çocuklarıının...
harçlık veremez, oyuncak alamaz hale gelmiş çocuklarına...
sonra bir kahraman gelmiş...
çocuklara oyuncak fırlatmaya, harçlık dağıtmaya başlamış meydanlarda...

işte o memleketin onuru kırılan babalarına selam olsun...

5 parmak oyunu vardır hani, bir parmağınızı saklarsınız, çocuğunuz onu bulur...
etiniz, bedeniniz, kemiğiniz bile oyuncak olur evladınıza...
ama namerde asla muhtaç olmazsınız...
onurunuz kırılmasın, boynunuz bükülmesin...
her gecenin, bir sabahı vardır elbet...
güzel günler, güneşli günler gelir elbet...
yeniden sürülür motorlar maviliklere...

g i joe larım vardı cocukken onlarda hemde. hepsini tam techizat giydirir yatak başındaki komodin üzerine dizer öylece askeri birlik yaratırdım.

Şimdiki çocuklar adına çok üzülüyorum. Oyuncakistan dünyasındalar ve envai çeşit oyuncak var ama bilin bakalım ne eksik? Hem abartılı şekilde pahalı bir o kadar da kalitesiz oyuncaklar var.