otogar

süper insanların olduğu yer. bazen 6 aylık kardeşim bedişle gidiyoz bende de tek kol yok ya hani gerçekleri yazıyom kağıda valla peder dövüyo felan diye, dağıtıyoz otobüste oturan herkeze kağıtları, okuyup acıyolar ve para veriyolar sonra bize cipz felan alıyoz, pedere de rakı parası çıkartıyoz karlı iş tavsiye ederim.

raconu,alemi vardır. kuralları apayrıdır. 3-5 şöför esnafı bir araya geldiğinde efsane yol muhabbetleri başlar, ayakçıların yolcu kapma kavgalarının zaten sonu geldiği görülmemiştir. yazıhane bankosunda çalışanlar ise bi tık daha üst mevkidedir. dedikodusu boldur. şu sıralar alem,racon, yol yordam bilen adamların yerini yani gerçek garaj çocuklarının yerini it kopuk sayko tipler almıştır. ortam bozulmuştur, sağlamlığını yitirmiştir.

duyguların karmakarışık yaşandığı bir yer.

memleketine gelen birinin ağzının kulaklarına varmasına sebep olurken memleketinden giden birinin içini ise hüzün kaplamasına neden olur.
bir sürü insan figürü vardır otogarlarda. kimi neşeli, kimi efkarlı. bazıları vardır hele, ne oldukları, neci oldukları bile bilinemez. kapalı bir kutudur işte onlar.

kimisi vardır iş bulmak umuduyla yollara düşen, kimisi vardır okuduğu okulun tatil olmasıyla birlikte baba ocağına heyecanla giden.

herkesin bir acelesi vardır aslında ama herkes gelecek olan o otobüs şoförüne bağlıdır. bir türlü sorunlarda yaşanmaktadır bu doldur boşat yerlerinde... otobüsün bir otogara girmesini fırsat bilen ve bu arada tuvaletlere koşuşan mutlaka olur. asıl olay burdadır işte... o kişinin tuvalete gittiğini farketmeyen muavin ve şoför yola koyulur, tuvaletteki adamın dışarı çıkıpta otobüsü bulamaması bambaşka bir mesele...

bir şehirle belki de bir insanla tanışmanın aracısı. otogarlar hüzün kokar hep. hep ayrılık gelir insanın aklına. çünkü bir şehre veda etmek için ordan geçmelisinizdir genellikle... bekleme salonunda uyuyan insanlar, tatsız çay ve simit satan seyyar satıcılar, saatlerdir uyumamış ve aktarma bekleyen yolcular... hayatın tüm ağırlığını insan buraya gelince anlıyor aslında. ayrılık, hüzün, yeni bir hayat, veda, sevdiklerinle birlikte olamama, yeni bir işe başlangıç vs.

aşti'yse acıtır.

kimi zaman sevinçten uçarak, kimi zaman özlemin içine oturttuğu devasa öküzü çıkarmanın imkansızlığına yanarak bulunulan, şehirler arası kalpleri birbirine bağlayan mekanlardır.

ülke insanının özetidir aslında.

bir şehrin başlangıç noktasıdır. film orada başlar içlerinde gelişir, bitişi de aynı noktadır. tıpkı topraktan gelip toprağa gidişimiz gibi.

(bkz: otokar)

med cezirler mekanı.
her bir yolculuk gibi.

hep hüzün olacak değil ya, güzel bir hikayenin başlangıç noktasıdır belki de.

kavuşurken sevinçlerin, ayrılırken hüzünlerin yaşandığı yer.

Hüzün ile eş değerdir. Otogarlar, hep ayrılıkları hatırlatır. Bir buruk veda ile, el sallayan sevgiliyi arkada bırakarak, gittiğin, döndüğünde sevinç ile karşılaşacağını sandığın... Ama asla o sevinçli, sıcak karşılama ile karşılaşmadığın.
Otogarlar ürkütücüdür. Soğuk ve itici. Korkutur her zaman. Gittiğinde, arkanda bıraktıklarını, bir daha asla bulamayacakmışsın gibi gelir.
Kim bilir, belki de kötü tecrübelerin vermiş olduğu bir korkudur bu.

Beton çivisi çakıp kalbime, öyle saplamak istiyorum kendimi asfalta.

Bir şehrin en kötü yeri misin sen?

Geleni beklemek zor, gideni uğurlamak zor. Her defasında gözyaşı kokuyor salladığım avuçlarım...

Gizlice yazdığım notları veriyorum sevgilime, otobüsün çirkin egzoz dumanı dolarken ciğerlerime.

ilk basamakta daha, sanki dönmeyeceksin, sanki bir kazanın ölüm listesinde yer alacak kadar ucuzsun, değilsin!

Cebime sokup ellerimi, güvenimi sarsmış, beni yalnız bırakmış tanrıma "ısmarlıyorum" seni.

Giden sen misin, ben mi, bilmiyorum.

Allahaısmarladık...

kimi zaman hüzün, kimi zaman sevinç...

hüzne de sevince de ev sahipliği eder.

şehirler arası çalışan yolcu otobüslerinin durak yeri ve bu amaca hizmet için yapılmış yapı ya da yapı topluluğudur. en duygulu anların yaşandığı yerlerden biridir.

(bkz: otogargara)

soğuk mekanların başkentidir. aklınızda hiç birşey olmadan otobüse binersiniz, sadece etrafınızdakiler vardır. otogar kalabalık içerisinde tek başına kalma mekanıdır.

iki ayrı kutup, iki şehir arasında kalmışlık;yalnızlık ve ait olamama;gurbet, uzaklık ve parçalanmışlık. ne denir ki daha.

şehirdışı yolculuklar için kullanılan ilk durak, otobüs şirketleri ile dolu mekan, otobüslerin garajı.
(bkz: esenler otogari)
(bkz: buyuk istanbul otogari)
(bkz: izmir otogari)
(bkz: topkapi otogari)