opeth

6 seneden beri bıkmadan usanmadan dinlediğim tanrının bir lütfu grup. twilight is my robe adlı parçasıyla tanıştım kendileriyle gerek ritim gerekse sololarıyla kendine hayran bırakan isveçin meşhur progressive metal grubudur. ilk kurulduğu yıllarda johan defarfalla diye hayvani bass çalan değerli üyeleri egoistliği yüzünden grupla yollarını ayırmıştır. mikael grubun eli ayağı gözüdür tabi martin mendezi de unutmamak lazım fender jazz bass ı öyle konuşturan sayılı insanlardandır. her ruh haline göre müzik yapabilen kapasiteye sahip , şaheser diyebileceğimiz pek çok eser vermiş olan bu grup şu an dinlediğim parçayla bir kez daha beni kendine hayran bırakmıştır. grubun ilk çıktığı zamanlarda çıkardıkları sert albümler zamanla yerini soft müziğe bırakmıştır son çıkardıkları heritage albümünde bu durum oldukça göze çarpmaktadır. opeth tutkudur, aşktır, hayatın derinlerinden gelen nacizane amaçlar uğruna kendini kaptırmaktır, candır. dinleyen birinın kesinlikle bir daha dinlemek isteyeceği gruptur. gel gelelim sevdiğim parçalarına. en başta epilogue tabi ; günlük dinlerim sankinleşirim aklıma mazideki anılarım, hatalarım, sevinçlerim, opeth dinleyen eski sevgilim gelir. black rose immortal adlı uzun ama hiç sıkmayan, brutal pompası şaherleri vardır ki pek çok grup bunun yanına yaklaşamaz. bleak clean ve brutal arasında nasıl seri geçiş yapılır açıkça gösterir ve hoş parçadır. blackwater park tam headbang parçası fena çoşturur. the drapery falls akustik gitar nasıl öttürülür dersi verir. özetle: opeth ayricaliktir.

ne tarzda yaparsa yapsın kalitelisini yapan grup. bir damnation, bir blackwater park, bir morningrise bambaşka albümler, ama hepsi harika.

record store day 2013 performansı harikulade olan grup. 5 parça çalmışlar; Credence, Hope Leaves, Atonement, Haxprocess, Demon of the Fall

buyrunuz efendim, zevkle seyredin;

1-Credence: https://www.youtube.com/watch?v=thgPKUuE0po&list=PLd7Q8vhdvjkMhbvaLpvRMpoxDDpkgvOey

2-Hope Leaves: http://www.youtube.com/wa...vjkMhbvaLpvRMpoxDDpkgvOey

3-Atonement: http://www.youtube.com/wa...vjkMhbvaLpvRMpoxDDpkgvOey

4-Haxprocess: http://www.youtube.com/wa...vjkMhbvaLpvRMpoxDDpkgvOey

5-Demon of the Fall: http://www.youtube.com/wa...vjkMhbvaLpvRMpoxDDpkgvOey

yıllar önce arkadaşım sayesinde tanıştığım grup. ilk dinlediğim şarkısı Face of melinda olmuştu. ayrıca hikayesi de çok acıklı.

Bağımlılık yapan grup.

insanın kulağının pasını silen, temizleyen grup.

damnation adlı albümünün her parçasındaki arpejler insanı alır, götürür, uçurur.

dinlemeyenin çok şey kaybettiği veya çok şey kaçırdığı grup.
o güzel, ritimler, arpejler, sololar... ve Mikael akerfeldt'in mükemmel ötesi sesi...

yeni albümünde italyan progressive rock gruplarından esintiler yakalayacağını hissettiğim grup.

eski dönemlerinde black metal ve death metal tabanlı yapsalar da bu durum, onların progressive metal yaptığı gerçeğini asla değiştirmedi. kanımca az teknikle çok şey yapabilmiş bir grup. hatta bu yönleriyle bana "metal'in pink floyd'u" gibi geliyorlar. daha da açacak olursam: bilirsiniz, pink floyd müziğinde teknik anlamda "ortalamadan" öteye gitmemiş, sade şekilde -kasmadan efendi efendi- çalmış ama bir yanda da tüm duygulara tercüman olabilmiş bu sebeple benimsenmiş, yine epic ritimlerinin verdiği duygu patlamasıyla kısacası olgun müzikleriyle opeth'in pink floyd'un upgrade edilmiş halidir demek yadırganacak bir durum değil. biliyorum, eleştirecekler hatta abartıp eksileyip küfür edecekler de olacaktır; ama benim görüşüm bu. bu kanının filizlenmesinde, hey you şarkısının girişindeki arpejin, opeth'in In the Mist She Was Standing'in 05:33'teki arpejiyle benzerliğin payı yüksek.

bu pink floyd benzerliğinden sonra kişisel yorumuma devam edersem: opeth, benim için yeme, içme gibi ihtiyaç olan, aynı şekilde telefonun hafıza kartı dolduğunda yeni gruplardan albümler ekleyeceğim an silmem gereken dosyalar söz konusu olunca "asla silmeye kıyamayacağım" bir gruptur. her türlü duygumu dışa vuran bir gruptur.

son durumdaki müziklerine gelirsek: martin lopez ile yollarını ayırmalarıyla yadsınamaz bir değişim yaşadılar tabii düşüşe geçtikleri anlamına gelmez zira çıkan albümler gayet başarılı. bu değişim, progressive death metal tabandan daha soft türe kaymalarıyla oldu. buna rağmen dinleyicilerden olumlu tepkiler almayı başarabilmiştirler. tabii, sertliği seven bir dinleyici olarak eski opeth'i yeni opeth'e değişmeyeceğimi de belirtmek istiyorum. umarım sıradaki albümleri "dozu ayarlanmış" progressive'likle yapılır. dozun ayarlanmasından kastım, müziklerin eskisi gibi olması değil elbette, ama brutal vocal gibi opeth ile mütemmim cüzlerinden olan bir öğeyi serpiştirmek gerek yer yer, mikael'in "artık brutal vokal yapmıyom amına goyim" tavırlarını saygıyla karşılasam da biz, böyle yardırmalı-duygulandırıcı bir şekilde bağrımıza bastık opeth'i, şimdi geçmişinden soyutlanarak müzik yapmaya çalışması da abesle iştigaldir.

neyse hülasa, opeth candır, ilk albümü de son albümü de öpüp başıma koyarım.

öyleyse burden.

Alice in chainsin would sarkisini coverlayan asmis grup.

şarkılarının en kısası beş altı dakika olan ve buda baygınlık sendromu yaratan sıkıcı grup.

blackwater park albümü dinlenilmelidir. bence progressive metalde üstlerine yoktur. hele ki mikael akerfeldt in clean-brutal geçişleri mükemmeldir. * *

edit: mikael akerfeldt in ismini düzelttim.

sanattır.

günde en az iki doz alınması gereken gruptur.

Son albümleriyle beraber müzikal anlamda büyük kayma yaşasalar da kalitelerinden zerre ödün vermemiş muhteşem progressive metal grubu. Dinlerken "oha" diyecek kadar müzikalitesi sağlam progressive metalin yapı taşı sayılabilecek albümlere imza atmış mucizevi topluluk.

Kendine has bir gruptur. Bana sisli ve karanlık havayı anımsatır. Her şarkısında kendimi başka bir alemde hissederim. Ayrıca albüm kapakları da çok etkileyicidir.

Progressive metal müzik yapan gruplar arasında dinleyebildigim tek grup. To bid you farewell, harvest, black rose immortal en favori şarkılarım.

ayrıca adana turgut özal bulvarinda bu grubun logosunu kendi logosuymus gibi yutturmaya çalışan balık restaurantı var.

black rose immortal adında bir şahesere sahip metal grubu.

bulutlu puslu ve yağmurlu bir sabah uyanıp kahveni dinlerken bir yandan şarkılarını içeceğin muhteşem gruptur. damnation albümü lezizdir.

en sevdiğim yabancı müzik gruplarından biridir. vurucu, çarpıcı çok şarkısı vardır, özellikle hope leaves şarkısı efsanedir.

zihni açan grup. yer yer salya sümük de yapabiliyor.

orhan gencebay dinleyen bir grup. gayet te güzel yapıyorlar ve müziklerinde melodi değişimi sık görülüyor.

Bütün şarkıları bir ayrı güzel olan, en uzun şarkılarını bile saatlerce dinlettiren müthiş ötesi grup.