one last goodbye

anathema'nın kaliteli -kaliteli pek yeterli değil ama- şarkılarından biri daha. ardından parisienne moonlight dinlenir. bu hem bir kendine geliş hem de kendinden geçiş hareketidir. bünyeden bünyeye değişir.sözleri:

How I needed you
How I grieve now you're gone
In my dreams I see you
I awake so alone

I know you didn't want to leave
Your heart yearned to stay
But the strength I always loved in you
Finally gave way

Somehow I knew you would leave me this way
Somehow I knew you could never stay
And in the early morning light
After a silent peaceful night
You took my heart away
And I grieve

In my dreams I can see you
I can tell you how I feel
In my dreams I can hold you
And it feels so real

I still feel the pain
I still feel your love
I still feel the pain
I still feel your love

Somehow I knew you could never, never stay
And somehow I knew you would leave me
And in the early morning light
After a peaceful night
You took my heart away
I wished, I wished you could have stayed

harikulade bir anathema parçası.

(bkz: 100 defa arka arkaya dinlenebilecek sarkilar)

son bir hoşçakal.

ardından parisienne moonlight dinleyip cevabını almak.

gecenin bir köründe dinlendiği takdirde önce insanı ardarda sigara yaktırmaya teşebbüs ettiren, daha da ileri gidip bir de arkasından parisienne moonlight dinlerseniz gözlerinizi dolduracak hatta ağlamanıza sebep olacak parçadır. yamulmuyorsam vincent cavanagh bu parçayı ölen annesi helen cavanagh için yazmıştır. parisienne moonlight'ta danny cavanagh tarafından yazılmış olup annenin cevabı olarak değerlendirilebilir. zira lee douglas'ın parçayı sölemesi bende o izlenimi uyandırdı.

bunalım, depresif ,melankolik, can yakıcı ,can sıkıcı,can verici,can alıcı, yeterrrrrrrrrr...

türkçesi ise;

nasıl da ihtiyacım oldu sana
nasıl da üzüldüm gittiğin için
rüyalarımda görüyorum seni
öylesine yalnız uyanıyorum ki...

biliyorum gitmeyi istemediğini
yüreğin çok istedi kalmayı
ama seni severek bulduğum güç
pes etti sonunda

her nasılsa, biliyordum
beni bu şekilde terk edeceğini
her nasılsa, biliyordum
asla kalamayacağını

ve gün ışığının erken saatlerinde
sessiz, huzurlu bir geceden sonra
alıp götürdün kalbimi
ve üzülüyorum ben

görebiliyorum seni rüyalarımda
anlatabiliyorum sana, nasıl hissettiğimi
sarılabiliyorum sana rüyalarımda
ve öylesine gerçek ki bu....

hala hissedebiliyorum acını
hala hissedebiliyorum sevgini
hala hissedebiliyorum acını
hala hissedebiliyorum sevgini

her nasılsa biliyordum asla, asla kalamayacağını
ve her nasılsa biliyordum, beni terk edeceğini

ve gün ışığının erken saatlerinde
huzurlu bir geceden sonra
alıp götürdün kalbimi

dilerdim, dilerdim kalabilmeni......

Sokaklarda bagıra bagıra soylenebılıcek şarkı...

anathemanın tum diskografisinin icinden neden bu sarkıya takılıp kalındıgını anlayamadıgım parca. cok daha asmıs olanları varken...

dinleyeni huzne garkeden saheser..

sözlerini okumanın bile insanın moralini bozduğu süper anathema parçası

daha da beteri için (bkz: parisienne moonlight)

anathema'nın çoğu albümünü dinlememiş olanlar için en sevilen anathema şarkısı.

Parisienne moonlight ın bu şarkıya cewap olarak yazıldığı söylenir.danny bu şarkıyı sewgili için diil annesi için yazmıştır ama olsun her türlü ayrılığa yakışan bir parçadır.in my dreams ı can see you,ı can tell you... kısmında insanın içini acıtır adeta...

parisienne moonlight la beraber anathemanın en iyi şarkılarından

söylenilcek kelime , laf , söz öbeği bırakmayan bir şarkı..insanı alır ve götürür..

diğerleri için ;

(bkz: a dying wish)
(bkz: fragile dreams)
(bkz: angelica)
(bkz: regret)

insanın kulaklarından içeri dalan, nameleri bedeninden ayrılırken de kendinizden parçalar kopartarak ayrılan ezgi abidesi.

dinlendiğinde durduk yere moral bozan şarkı. *

(bkz: Somehow I knew you would leave me this way)

bir ayrılığın acısını taşıyorsanız hala ruhunuzda bir yerlerde,hele birde biraz içkiliyseniz dinlediğinizde hüznü hissetmekten öte yaşamayı seçersiniz bir süreliğine...

istiklal caddesinde gecenin geç saatlerinde iki arkadaşın ellerinde saraplarla tunele inerken soyleyebileceği ve ulu orta yerde hungur hungur aglayabilecegi sarkıdır

ölen anneye(daha doğrusu intihar eden!) yazılmış(helen cavanagh), aslında ayrılan sevgiliyle hiç bir alakası olmayan bir anathema destanı. belki de anathema'nın neden bu kadar depresif olduğunu görmemiz açısından en önemli anathema eseri. 4** senedir neredeyse her gün dinliyor da olsam her dinlediğimde ağladığım şarkı*.

bakınız, ağlayınız:

(bkz: küçük yaşta anneyi kaybetmek)
(bkz: annenin intihar etmesi)

Bir kızın dinlerken intihar ettigi sarkı...

(bkz: off off nerde benim sigaram)

depresif orta okul yıllarının mezesi. tuhaf şarkı.