objebi

(#5921941)
bana olumlu ayar vermiş yazar.*

çok feci özlenen çikilop.

pek sevdiğim.
en boktan anların dostu.
iyi ki var olan. * *

çok çalışıp kazandığı primleri hunharca dansöze yapıştırmış yazar.

az çalışıp promosyon olarak verilen sevapları beşiktaşın ön liberosu fink'le yimiş yazardır.

çok çalışıp bonus olarak kazandığı sevapları kızlarla fink atarak harcamış yazar.

çok sevdiğim, pek sevdiğim, en sevdiğim. *
candır, kötü durumda olduğunuzu düşündüğünde telefona sarılandır, zamanında müdahale edendir;
anlayandır, anlatandır...

en önemlisi;
anlaşılması gerekendir...

hastasıyım.

meslektaş yazardır.*

(bkz: objebi yi sahipsiz sananın alnına koyarım)

sahipsiz sanılan 18lik çıtırdır. ağır olun saçınız başınız dağılmasın, başı bağlı lan onun.

ülkü ocağına dönen nick altının sahibidir an itibariyle. *

çok eskilerden hastası olduğum limonata satma oyununu ararken, kendisini bulduğum sözlük yazarı.
o değil, o oyun o oyun değil ki arkadaşım. ben uyarayım da, sonra şey olmasın.
aha, ss'ini de aldım inanmayan baksın:

http://img404.imageshack.us/img404/9081/bokye2.png

yarma ozelligine sahiptir * .
(#5589599)

ojeyle boyanmış leblebi görüntüsü hayal ederek ismini aklımda tutmaya çalışacağım yazar

saçları rüzgarda savrulurken, aklından geçenler yeşil çimlerin üstüne düşüyor gibiydi. dünyada iyi adına kalan her şeyden biraz vardı onda. yaşadığı bu yozlaşmış devirde, kendisi gibi yumruğunu gösterip dişini sıkanların varlığının umuduyla gülümsedi. belki de hala karalara bürünmüşlerin maskelerini düşürecek bir umut dalgası vardı, yavaşça havada süzülen ve kalbe konan. belki de güzel yüzlü kız hala uzaklarda değildi ve ağacın altında gülleri kokluyordu.
' bana ne? ' dedi omzunu silkip. onun için maneviyat her zaman maddiyattan önceydi, dostlarla içilen şarap, atılan birkaç kahkaha, her zaman sevgi dolu kalbinin merkezindeydi.
adımlarını attı. biliyordu, bir gün denizler kabaracak, yeşil çimler tuzlu maviyle kaplanacaktı. işte o güne kadar yumruğunu sıkmaya devam edecekti, tek istediği yozlaşmışlığın içinde hoş bir seda bırakmaktı. yumruğunu sıkıp havaya kaldırdı genç prens, emektar atı ona doğru koştu, atına atlayıp ufka doğru dört nala ilerledi.
tanım: asil şövalye.

dün akşam tavlayı koltuk altıma vereceğini ima eden ancak bugün evdeki hesabın çarşıya uymadığını gören yazar.

daha gece sacli kiz ı tanımıyorsunuz efenim *

kendine çok fazla güvenen ancak gece sacli kiz ın namını henüz duymamış yazar.

bekliyorum efendim *

3310 gibin yazar.
arasın yeter yazarı.
fazla bi özelliği yok.
en iyi yanı düşüyo düşüyo ama bi şey olmuyo.

bi de şarj aleti her yerde bulunabiliyo tabi, yabana atmamak lazım.

düşündükten sonra gelen edit:kötü yanında var dostum. modan geçti.

bir şair olsaydım kendisine bir boka benzemeyen minimal şiir yazmak isterdim.

dertlerini de al gel yazarı.

dertlerini de al git yazarı.

-huzursuz olduğuna artık iyiden iyiye kanaat getirdiğim, -özellikle son zamanlarda-

-bir çok sebebi olduğunu bildiğim,
bu yüzünden en sevdiği dostuylan,
kız versiyonuylan ilgilenememesini hor görmemeye çalıştığım,

-fakat artık o çok ilgilendiği dertlerini kıskanmaya başladığım yazar.

-çünküm artık herneyle uğraşıyosa şu hayatta, o şey en sevdiği dostuyla* ilgilenmesini engelliyor.

kendine gel kapak deseni farklı 3310um yazarı. *

sonradan akla gelen hırçın edit: gırırım gafayı yazarı.

bu adamdaki karizma brad pitt'te bile yokmuş.

kalifiye insandır. elamlı tartını yiyince ahanda tamamdır dedim. bi boktan da anlama be kardeşim.