mutluluk

insanın kendi sorunlarını kendisinin çözebilme sürecinin ta kendisidir, varılması gereken bir hedef değildir.

Hani, lisedesindir, evdekilerden gizli bir haltlar karıştırmaya çıkmışsındır, çok heyecanlı ve güzel anlar yaşamaktasındır ama böyle içinde bir yerlerde hep bir huzursuzluk.

Ya da arkadaşlarınla takılmaktasındır, bir yerlerde bir şeyler yapıyorsundur, kahkahalar havada uçuşuyorken birden kendine dışarıdan bir göz gibi bakarsın havalanıp; eve yalnız döneceğini unutmuş gibi "ne güzel lan, eğleniyorum, dostlarlayım" falan dersin ama böyle içinde bir yerlerde hep bir huzursuzluk.

Hani, kırk yılda bir çıkacak bir şansı yakalamışsındır, en sevdiğin şeyleri bir bir sıralamaktasındır hemen yapmak üzere, içinde bulunduğun boktan döneme denk gelmiş olmasını, hatta daha dün bu yüzden çok sevdiğin birini kırmış, dağıtmış olduğunu bir an unutuverirsin de gözlerin parlaya parlaya hayal kurmayı sürdürürsün ama böyle içinde bir yerlerde hep bir huzursuzluk.

Ya da çocuğunu iyi büyüttüğünü düşünmektesindir, her şeyi vermiş, yapmışsındır onun için, şimdi sırada ondan gelecek güzellikleri görmektedir sana göre, arada bir yaptığı hataların da ondan değil senden hiç değil, başkalarından kaynaklandığına inanmakta ve koltuğunda gururla yayılmaya devam etmektesindir ama böyle içinde bir yerlerde hep bir huzursuzluk.

Gibi gibi.
Örneği çok.
Herkeste, her birimizde, en az onlarca.

Huzursuzluk varsa, zerresi bile varsa, gerçek bir mutluluk yoktur orada.

Mutluluk huzurun olduğu yerde oluyor şu yaşamda gördüğüm kadarıyla.

issiz bir adaya dussem gormek isteyecegim son sey bir yahudi olurdu.
duserse orda onun kafasini kirar mutlu olurdum.

Mutlu olmanin iki yolu vardir...
Ya isteklerimizi azaltmak.
Ya da olanaklarimizi artirmak.

(bkz: sahil kasabası)

görsel

Küçük bir ameliyat yarasının usul usul iyileştiğini görmekti bazen mutluluk...

ossura ossura 10 saat deliksiz uyumanın ardından kahvaltıda ekmek kızartması yemek.

En güzel, en sevilen misafir.
Misafir işte, o kötü.

psikolojik fakat bulaşıcı bir hal. duyguların hormonel altyapısı bilindiğinde, empati-sempati dengesi oturduğunda, biraz da kültürel zenginlik mevcutsa mutlu edemeyeceğiniz kimse yoktur. denedim, yüzde yüz çalışıyor.

Aslanın ağzında.

Kendi kendine gelmeyendir. Öyle hiçbir şey yapmadan bekleyerek mutluluğun değil hiçbir şeyin gelmesini beklemeyin.

cumartesi günü iş çıkışıdır.

Bir çocuğun dizlerinizde huzur içinde uyuyakalmasıdır.
görsel

Teyze olmak bu denli güzelken; insan, bir üst leveli anne olmanın vereceği mutluluğa imrenmiyor değil.

Benim mutluluk kavramım farklı ya da bozuk.
Motivasyonum çok çabuk düşer ve çıkar. Bi an dünyanın en bahtsız insanı hissediyorum kendimi bi an sonra gencim, güzelim, hepinizi üzerim moduna geçiyorum.

Bugün çok sevdiğim bir büyüğümle sohbet ettik biraz. Mutsuz olsan da mutlu olsan da sakın geçmişe takılma dedi. Adam o kadar aşmış ki; "dün olan güzel şeyler dünde kaldı, bırak onları düşünmeyi şimdi hayat akıyor." diyor. Biz sadece kötü olaylar için böyle düşünürüz. Geçti bitti deriz. Ancak mutluluk da geçip bitiyor ve bittiğinin farkına varmamız nedense çok güç oluyor. Arkasına bakan kendinden kaybediyor. yaşadıkça her gün daha fazla hissediyorum bunu.

Bazen bi kedinin partisinden gelen duygu. tarifsiz..

görsel

görsel

görsel

geri zekalı çıfıtların ölçüyle, dolandırıcılıkla, sinsilikle elde edilebileceiğini sandığı duygu. (bkz: mut)

lucifer ile konusurken hissettigim sey.

garip bir kavram, tarif edilemez.

Kovaladıkça kaçan ateş böceği gibidir.

Uzaklardadır.

Zamanınızda uzaklarda olan şeydir.

kendinle mutluysan kimseyle derdin olmaz.

Ne güzel demiş şair...

"şimdi ben mutluluga muebbet yesem, kesin yarin af çıkar.."

Yaşaması zor bir duygudur.