mirabeau koprusu

guillaume apollinaire'e ait muazzam bir şiirdir:

mirabeau köprüsünün altından seine nehri akar
ve bizim aşklarımız
neşenin kederden sonra geldiğini
hatırlamış olsam ne çıkar

çal ey saat gel ey gece
günler gelip geçiyor
bense olduğum yerde

hep yüzyüze kalalım el ele tutuşalım
ahengine uyarak
bir köprü kuralım ki kollarımız altında
yorgun dalgası geçsin o sonsuz bakışların

çal ey saat gel ey gece
günler gelip geçiyor
bense olduğum yerde

aşk da gelir geçer bu akan su gibi
aşk da gelir geçer
hayatı gibi ağır biz insanların
ve taştan daha sert umudu gibi

çal ey saat gel ey gece
günler gelip geçiyor
bense olduğum yerde

geçer günler geçer günler haftalar
ama ne geçmiş zaman
ve ne de aşkların geri döneceği var
mirabeau köprüsünün altından seine nehri akar

çal ey saat gel ey gece
günler gelip geçiyor
bense olduğum yerde..

alkoller kitabında yer alan mükemmel bir şiir. bir diğer çevirisi ise şöyledir*:

mirabeau köprüsü'nün altından seine akar
ve bizim aşklarımız
hatırlamama ne gerek var
her sevinç bir üzüntüden sonra doğar

çal ey saat gel ey gece
kalan ben'im gün geçse de

el ele ve yüz yüze kalalım her an
geçtikçe kolumuzun
kurduğu bu köprünün altından
bezgin düşmüş sular o sonsuz bakışlardan

çal ey saat gel ey gece
kalan ben'im gün geçse de

aşk da gelip geçer bu akan su gibi
aşk da gelir geçer
hayatın ağır oluşu gibi
ve umudun bunca güçlü kalışı gibi

çal ey saat gel ey gece
kalan ben'im gün geçse de

geçer günler geçer günler ve haftalar
ama ne geçmiş zaman
ne de aşkların döneceği var
mirabeau köprüsü'nün altından seine akar

çal ey saat gel ey gece
kalan ben'im gün geçse de