milliyetçilik

azı karar çoğu zarar olan olgu.

kendi kültüründen başka kültüre kapalı olan sığ düşüncenin ürünüdür.ileryen aşaması faşizm dir.

(bkz: yaşasın halkların kardeşliği)

And dağları'ndan sierralar'dan
Che'nin yürüdüğü patikalardan
Hiç yılmadan yorulmadan savaşan
Küba'dan selam dostlara

Beyrut'un harabe sokaklarından
Çocuk yaşta savaşan aslanlarımdan
Zafer ellerimizdedir diyen
Filistin'den selam dostlara

Bu memleket bizim bu dünya bizim
Hep birlikte güneşin sofrasında
Bir kez daha haykırıyoruz
Savaşan kazanır sonunda

Belfast bizimle soluk alıyor
Boby sands'ların göğüs kafesinde
Bir gün özgür doğacak çocuklarımız
irlanda'dan selam dostlara

Şafağın ilk sahibi biz olmuşken
Kopardılar her şeyi ellerimizden
Bir kez daha gürleyecek halklarımız
Sovyetler sovyetler ufukta
sovyetler'den selam dostlara

Afrika bir gün özgür olacak
Ruanda somali cezayir fas'ta
Açlık yoksulluk elbet son bulacak
Afrika'dan selam dostlara

Mao'nun ho amca'nın yürüyüşünde
Kalbimiz sarı nehir'e doğru akıyor
Özgür bir uzak asya durur yakında
Asya'dan selam dostlara

Kawa'dan bedrettin'lerden mahir'lere
Sabo'lardan sinan'lardan bugünlere
Sözümüzdür bizim bütün halklara
Gücümüz dünyayı sarsacak

Bütün dünya hakları kardeştir
Dil kültür renk değil emek yücedir
Bu dünya bizim onlara kalmayacak
Selam dünya halklarına

milliyetçilik bir toplumun kendisine tapmasıdır, milliyetçiliğin tanımlarından biri de budur.

milliyetçilik bir fikri yapı olarak evrensel bir görüntü arz ederken, yüceltmeye ve korumaya çalıştığı
şeyler yerel değerler ve özgün biçimlerdir. Bu paradoks ilk defa pratikte 1930'larda oluşturulmaya çalışılan faşist enternasyonal tecrübesinde somut olarak ortaya çıkmıştır.

irkçiliktan kesinlike çok farkli anlamlari olan ve aslen temelleri 1789 fransiz devrimine dayanan kavramdir. o gune kadar tanri egemenligi kabulu varken, güçlenen burjuvazi, siyasal haklarini da almak için farkli bir sisteme ihtiyaç duyuyordu, zira tanrisal egemenlik kaynagi bu hak dagitimini dogustan engellemis durumdaydi. bunun yerine ulus egemenligine dayanan iktidar kavrami ortaya çikti ve bunun yan ürünü olarak ulusçuluk (yani milliyetçilik) ortaya çikti. belli bir ulusa dahil olan kisilerin bu ulus bilincini elde etmesiyle pozitif bir birliktelik kurmalari hali seklinde bir tanim bu kavram için son derece uygun olacaktir, irkçilik ise ayni etnisiteden insanlarin disariya karsi negatif bir biçimde siki birlikler olusturmasi olarak basitçe tanimlanabilir.
türkiye için ilginç olan sudur; türk milliyetçisi gruplar dini motifleri siklikla kullanmaktadir, o kadar ki artik bize normal gelmektedir bu. ancak milliyetçiligin dogusu aslinda din egemenligine "karsi" bir harekettir. burada içsel bir çeliski yüzeysel olarak bakildiginda kendi içinde mantikli görülebilir, yani türk kültürünü islami temellere dayandirmak olasidir fakat bu daha çok osmanli-türk iliskisi açisindan boyledir, her firsatta orta asyadan bahseden milliyetçi düsüncenin orta asyada müslümanligin olmadigini da gözardi etmesi ayri bir çeliskidir

Az olanı kötü çok olanı zararlı kıvamı atatürk gibi olanıdır.

ideolojilerin en birikimsizi, en çabuk parlayanı, en katliamcısıdır. bir bebektir. ama canavar bir bebek...

türkiye'de ümmetcilikle çok fazla iç içe geçmiş bulunan kavram. (bkz: türk islam sentezi) halbuki dünyanın pek çok yerinde ümmetçilikle milliyetçilik aynı safta bulunmazlar, çünkü birbirlerine alternatif olarak ortaya çıkmışlardır.

gereği ırkçılıktır.

adı faşist zihniyet tarafından kirletilmeye calısılan , atatürk ilklerinden bi tanesi.

güz sancısı filmiyle tekrar gündeme geleceğini düşündüğüm kavram.

bu akımın fransız devrimiyle başladığını düşünenlerin kafasına taş düşsün inşallah. orhun civarında dikili olan taşlar düşsün mümkünse. bilge kağan çarpsın bunları.

kendi ülkesinin, ayakkabısını giymek, arabasını sürmek, bankasını kullanmak, gıda maddelerini, temizlik ürünlerini kullanmak; yani milliyetçilik olabildiğince kendi ülkesini hayatına sokmaktır .

fransiz kizlariyla tanisildiginda fransiz i olunandır.

(bkz: masaj konusunda ustalasmis fransiz dilber)

isteyen milliyetçi olabilir de, aristo mantığında hareket edip bu ülkeyi seven herkes milliyetçidir diyecek kadar saçmalamasalar bir de bu görüşten arkadaşlar. reca ediyorum sicriviniz.

edit: edit ahlakı vardı sahi, n'oldu ona?

milletleri bir arada tutan güçtür.

sözlükte bile 04.02.2006 tarihinden beri tartışılan, tam 3 sene geçmiş olmasına rağmen sonuca varılamayan mevzudur...
en iyi milliyetçilik atatürk milliyetçiliğidir. kendi ırkını hiçbir ırktan üstün görmez fakat kendi milli menfaatlerini sonuna kadar savunan anlayıştır...
milliyetçilik bir ideoloji olmaktan çıkarılıp duygusal bir anlayışla ele alınmalıdır. çünkü milliyetçilik, milleti "sevmek" ve milletin menfaatlerini kendi menfaatlerinden öncelikli kılmaktır...

rus hatunlari kiskanan turk hatunlar in ortaya turemesine neden olmus ideoloji. baltacı, katerina yı tercih ettigi zaman bu durum belirginlesti.

ben boyle tanımlıyorum.

dünyadaki en tehlikeli örneği sırp milliyetçiliği olandır.

çoğu insanın gözlerini kör eden, düşman odaklı bir ideolojidir. kendi çıkarlarını görmekten öte kendine zarar vermeyi göze alarak bir intikam alma ideolojisidir. milliyetçi bir insan genellikle ülkesinin ekonomik durumu, eğitim durumu, sosyal ve çevresel durumu ile hiç ilgilenmez. ilgilendiği her zaman bir kaç küçük olaydır ve hemen provoke olurlar. girişimci değil tamamen tepkiseldirler. bu nedenle düşman tarafından çok kolay yönetilirler. bütün hareketleri çok kolay tahmin edilebilirdir. neye tepki verecekleri bellidir. ülkelerine hiçbir katkıları yoktur. türk gençliğinin acınası durumuna üzülüyorum sadece.

Kasıtlı olarak ''ırkçılık'' ile karıştırılan, yaşatılması gerektiğini düşündüğüm Atatürk ilkesi.

türkler yapınca suç kürtler yapınca aydınlık olan hede.

bu kavram, kavram karmaşası içinde değerlendirilmektedir. atatürk'ün çizdiği milliyetçilik kavramının dışına çıkmış olmakla beraber ırkçılık kavramı ile birlikte anılmaktadır. cumhuriyet tarihi boyunca türkiye cumhuriyeti halkı mevcut olan milliyetçiliği muhafaza etmiş fakat iç ve dış odakların ülkemize soktuğu fitne fesat grupçuklarının tahriki ile boyut değiştirmiş, ırkçılığa dönüşmüş kavramdır. türkiye cumhuriyeti coğrafyasında yaşayan ve bu toprakları bölme amacı beslemeden seven her bir bireyin içinde bulunması gereken samimi bir duygudur. ayyıldızım için milliyetçiyim, topraklarım için vatanseverim, her ikisinede sahip olduğum için gururluyum.

millet hüviyetini hisseden insanlar için güzel bir duygudur ama ne kimsenin canına, malına ne de namusuna kastetmeyi gerektirir.

devrimcilikle benzer noktaları da budur. ikisi de bir tutkudur aslında ama tutkular saplantıya dönüşmemelidir.

bu kadar sade bişeydir aslında. ağıza sakız edilip ekmeğe yağ olarak kullanmak moronluktur ama bizim memlekette para ediyor işte.

çünkü milliyetçiyim diyen de, devrimciyim diyen de katilin bayrak sallayarak en önde depara kalkanı türkiye'de.

yaşamamız gerektiği gibi yaşamadığımızın bir kanıtıdır bu ortak nokta.

"vatanseverlik" ile eşleşmesi gerekirken, daha ziyade "ayrımcılık" ve "ırkçılık" ile beslenen.
çoğu insana yanlış belletilen, yanlış belleyenlerin başımıza "profesyonel türk" kesildiği politik-fikirsel akım.