michael jackson ı özlemek

koskoca bir çağın (bkz: episode) onunla birlikte resmen kapanmış olduğu gerçeğini tekrar tekrar hatırlamak.

çocukluğumuzu özlemektir.

Müziğin çocuk tanrısını kaybettikten sonra,bıraktıklarına sarılıp iç geçirmektir.

michael i ozlemeyen bizden değildir.

(bkz: king of the music)

Bugün tekrar andım..Tek cümleyle : Tanrı'm ölmüş gibi hissediyorum..
Ve bu tuhaf his hiç geçmeyeceğe benziyor..

çocukluğu, gençliği özlemektir. şarkılarını dinleyip, konserlerini ve kliplerini izleyip iç çekmektir.

80li ve 90lı yılları özlemektir.

(bkz : ne zaman bir tas çorba yapıp götürdün bre samimiyetsiz)

çok acı bir şeydir. şimdiki şarkıcılara baktığımız zaman anlıyoruzki kimse michael jackson' ın tırnağı bile olamaz!

Sadece seks konusunda şarkılar yapan ve 2, 3 kelimeyle söz yazanların gittikçe çoğaldığı bir müzik endüstrisi görünce tabii bir duygudur.

17 sene hiçbir kanıt yokken devamlı dava açılan,
illumunatiye savaş açmış, teniyle oynanmış,
nihayetinde öldürülmüş, dünyada en çok albüm satan
büyük ses sahibi bir insanı özlemektir.

they don't care about us dedi ve haklıymış da.
o zamanlar illumunati'ye çocuk oyuncağı gibi bakılıyordu herhalde.
veya haberimiz yoktu.

Film tadında klipleriyle müziğin sınırlarını zorlamış ve aşmış olan adamı özlemektir.

(bkz: değerin öldükten sonra bilinmesi)

gerçek hayranlarının her daim hissedeceği duygudur. gariptir, boşluk yaratır.

yeteneksızsınız sayesınde bende olusmayan özlemdir.

gerçek müzikseverlerin hissettiği bir duygudur. michael jackson olm bu adam. hiçbir şarkısını anlamayacağın zamanlarda bile atari oyununda merdivenlerden bir yukarı bir aşağı inerek saklanan kızları bulduğun, kötü adamları öldürdüğün oyunlarını oynamışsındır.

adamın sanatçı kişiliğine laf etmek zaten tek kelimeyle günah. adamın o kadar çok ödül almış ki; bütün sözlükteki üyeleri toplayalım, bugüne kadar sağdan soldan aldıkları ödülleri yan yana koyalım, bu adam mezarından kalkıp bize taşaklarını gösterir, "alın buna konuşun" der. öyle bir adam işte bu adam.

ulan geçen sene adamın bütün albümlerini* toparlamaya çalıştım, 1 haftadan fazla sürdü eksiksiz hazırlamam. işte böyle bir adam.

lan her şeyi geçtim, bu adamın çıktığı konser sayısının toplamı, türkiye'nin en büyük şarkıcılarının toplam konser sayısı kadardır be.

hayatında kazandığı paraları hiç harcamamış olsa türkiye'nin dış borcunu kapatırdı bu adam.

90'lı yıllara olan özlemdir kimisi için, bir devrin bitişini kabullenememektir. belki de, sadece çocukluğa özlem duymaktır.

(bkz: tenekeci bok ye)