üç beş kuruşa satın alıp yenilen, genelde arabacılarda satılan, bardakta yendiği vakit çok daha soğukmuş gibi gelen;
bardakta yendiği vakit, bir bölümünü kaşıkla eritip, suyu içilen, çocukluğumuza mal olmuş uyduruk dondurma.

ancak, diğer uyduruk dondurmalar yerini tutamaz, o da ayrı hadise.
(bkz: limonlu dondurma)
(bkz: buz parmak)
genelde içindeki buzu hissettiren dondurmadır. ilginçtir ne böğürtlenli ne çilekli ne muzlu... hiçbir dondurmada hissedilmez ancak limonda hissedilir buz konduğu.
su katılmış süt gibi bir limonlu dondurma feyki sanırım.
(bkz: meybuz)
(bkz: elma meyvesi)
vişneliynen iyi gider renkler de müthiş ohh.
çocukluğumun dondurmasıdır.bodrumda o zamanlar bağla koyu*ndaki uzun iskelenin üzerinde bir adamın sattığı dondurmadır.sadece limonlu satardı ve tadı bambaşkaydı.sırrını sorunca su yerine süt koyduğunu anlatmıştı anneme ama o zaman su da koysaydı bizim için en iyi dondurmaydı.çocukluk işte..
tadı güzel dondurma.
Limonlu dondurmaya değil de, kabuğuyla birlikte rendelenmiş limonun şeker eklenip dondurulmasıyla elde edilmiş bir tatlı ismi gibi duruyor.
© copyright 2005 - 2026