leyla ipekçi

yazar. kadın sorunları konusunda gerçekçi ve 'yoğun' yorumları olan kişi.

1966 istanbul doğumlu gazeteci, yazar. saint michel ardından boğaziçi üniversitesi sosyoloji bölümünü bitirdi. 85 ve 98 yılları arasında gazete ve dergilerde muhabir ve editör olarak çalıştı. ilk kitabı maya 1998 yılında yayımlandı.

kitapları;

(bkz: maya)
(bkz: sinan ın mayası)
(bkz: ilk kötülük)
(bkz: şölen sofrası)( denemeler)
(bkz: başkası olduğun yer)
(bkz: bir sevgili gibi yaşamak)

bir zamanlar radikalde yazan, simdiki zaman yazari, hayat gorusu yillar icinde buyuk dogrultu degistirmis insan.
her cumlesinden birikmini hissettiren farkli biri.

radikalden zamana gecti şimdi de tarafta.

neden zaman ı bırakti bilmiyorum;ama gazete seçiminde kaliteden ödün vermediği ortada.

bundan böyle taraf gazetesi'nde köşe yazarlığı yapacak ama zaman gazetesinin yorum sayfalarında da yazmaya devam edecek olan yazar. yazılarında modern insanın sıklıkla duymadığı ya da sürekli duyduğu için artık sıradanlaşıp gerçek anlamını kavramaktan uzaklaştığı kavramlarla yer vermesi yazılarına ayrı bir değer verme nedenidir.

hayata dair denemelerini kitaplaştıran kadın. meleğin düşüşü filmin de senaryo katkısı olan biri.

semih kaplanoğlu'nun eski eşi.

akıllı, bilgili, sağduyulu kişi. ayrıca semih kaplanoğlu ile evlidir.

arıklı usulü gazeteci yapılmış sosyete gülü.

güzel bir yazıyla bize seslenen yazar.
http://www.zaman.com.tr/yazar.do?yazarno=1189

Abdi ipekçi'nin yeğenidir; artık köşesinde başı kapalı
http://www.medyamanyak.co...sinde-basini-kapatti.html

ipekçi ailesinden Leyla ipekçi, Zaman gazetesindeki köşesinde artık başı kapalı.
(d. 13 Ekim 1966, istanbul)
Saint Michel Fransız Lisesi'ni bitirdikten sonra Boğaziçi Üniversitesi Sosyoloji Bölümü'nü tamamladı. 1999 haziran ayında yönetmen Semih Kaplanoğlu ile evlendi.

1985-86'da Kadınca (Gelişim yayınları), 1988'de Dönemli Yayıncılık, 1989-90'da Adam (Güneş Yayınları) aylık dergilerinde, 1991'de Aktüel, 1992'de Tempo haftalık dergilerinde muhabirlik yapmıştır. 1993'te Rapsodi dergisinde yazı işleri müdürlüğü, 1994-95'te Aktüel dergisinde editörlük ve 1995'te Esqurie dergisinde genel yayın yönetmenliği görevlerinde bulunmuştur.

1995'te Yeni Yüzyıl, 1996'da Hürriyet gazetelerinde pazar söyleşileri yapmıştır. Yazı işleri müdürlüğü yaptığı Gazetepazar'da yazılar da yayımlamıştır . 2006 yılı başlarına kadar Radikal gazetesi için yazılar kaleme alan ipekçi, daha sonra 2,5 yıl kadar Zaman gazetesinde köşe yazarlığı yapmış, ardından Haziran 2008'de Taraf gazetesine transfer olmuştur.

Benim tanıdığım Leyla ipekçi, nasıl böyle 'DÖNÜŞEBiLDi'; samimi - ama hakikaten samimi hikayesini bilmeyi çok isterdim:

DiNDAR olmayı anlayabiliyorum; ama Cüppeli Ahmet'in tanımlayabileceği türden bir Müslümanlık!!!????!
http://www.zaman.com.tr/l...lerin-kemali_2061098.html

ayşe arman ın 22 ağustos 2007 de tarihli yazısında bahsettiği kişi.

''Dünyadan elini eteğini çekme hali samimi geliyor.

Anlamakta zorluk çekiyorum o ayrı...''

http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/7130501.asp

‘Yar yüzü’ne bakarken başlıklı yazısı zaman'daki son yazısı olmuş. cemaat-hükümet savaşı leyla hanımın latif dimağına ağır gelmiş.

http://www.zaman.com.tr/l...une-bakarken_2176499.html

zaman gazetesinde yayımlanan son yazısı ile zaman gazetesi ve okuyucularına veda etmiştir.
yazısından son 3 paragrafı paylaşmak isterim;

Nefret ederek hak aramak bizi adaletli davranmaktan uzağa düşürüyorsa... Hak arama hakkımızı nefretin yayılmasını engellemekten öteye koymaya başlamışsak... Her şeyi bu uğurda kırıp döküyorsak... Hakikat üzere ittifak etme gayretimiz nefsin sınırlı terimlerine hapsolmuşsa... Hakka giden yolu tıkayan ‘ismail'lerimizi bir bir kurban etmemiz gerekiyor olabilir.

Nefret eden yüzlere bakamıyorum ne zamandır. Yüzümüz Hakkı temsil ettiğinin şuurunu yitirmiş sanki. Birbirinden nefret edenler, kalp katliamı yaptıklarını fark edemez haldeler. Nefret ettiğimiz sürece kalbimizdeki nur parıldamıyor. Yüzleri aydınlatamıyor. Olmayanı olmuş gibi, olanı olmamış gibi gösteriyor bu nefret. Baktığımız her şeye kendimizin ya da başkalarının zannı karışıyor. Kurguladığımız gerçeklere bel bağlamakla yetiniyoruz. Razı mıyız...

Nereye bakarsak bakalım ‘yar yüzü'ne baktığımızı ve yüzümüzde ‘yar yüzü'nün tecellilerinin yansıdığını hatırlayarak bakabilmek istiyorum. Yazmak bu gayrete götüren bir vesile sadece bana göre. Sözlerimiz ve eylemlerimiz put olup çıkıyorsa, kelimeler ne niyet olabiliyor, ne amel. Yazabileceğim hiçbir şeyin kalmadığını görüyorum şu an için... “Allah ile beraber başka bir ilaha tapma. O'ndan başka ilah yoktur. O'nun yüzünden (zatından) başka her şey helak olucudur. Hüküm O'nundur ve siz O'na döndürüleceksiniz.” Benden buraya kadar. Hakkınızı helal edin.

Bir açılıp bir kapanan, bir gün Gülen'e diğer gün Erdoğan'a göz kırpan, Semih Kaplanoğlu'nun karısı, gazeteci. Birkaç yıl önce Fetönün gazetesi Zaman'a geçtiğinde başını kapamıştı, Gülen güme gidince açılmış, şimdi TRT haber'de başı açık. islam'ı da ne hale getirdi bunun gibiler?

ipekçi ailesinden gelmiş, Boğaziçi mezunu olup tüm birikimini çöpe atarak şimdi böyle saçını bir gün açıp bir gün kapamasıyla gündem olan yazık kişi.

2012 yılında kapandı.
Son romanı (bkz: Dem Yüzü)'nün tanıtım fotoğraflarında gördüm.
Tekrar "açılmış."
Ben ne romanlarını ne gazetecilik serüvenini; bu kapanıp açılmaların içsel nedenlerini merak ediyorum.
Keşke tüm samimiyetiyle yazsa.