kebap yapmak

her baba yiğidin harcı olmayan eylem. toplu pikniğe gidildiğinde veya herhangi bir doğa aktivitesinde işi iyi kotarabilirseniz süper karizma yapabileceğiniz bir iştir. bunu kıroluk olarak nitelendirir yurdum insanı, alakası yoktur çünkü bu bir kültürdür. nasıl bir işiniz, nasıl bir yaşam tarzınız olursa olsun mangal başında bambaşka bir insan olabilirsiniz. iyi bir kebap yapabilmek için gereken malzemeleri sayıyorum efendim. mangal hazırlama aşamasında içmeniz gereken rakı ve şalgam. hayvanlar gibi kömür, on veya daha üstü aç kişi ve tabi ki muhabbet. kebaba gelince, ne kadar süper yaparsanız yapın birileri sevecek, birileri az pişmiş diyecektir.

gerçek anlamıyla tadından doyulamayacak bir kebab ancak 2 günde yapılabilir. çünkü ilk önce etin avcarlanması ve bir gün dinlendirilmesi gerekmektedir. ertesi gün dinlendirilen et, şişe takılır, daha önceden korlanmış köze dizilir. dikkat edilmesi gereken nokta etleri yakmamaktır, bu yüzden 2-3 dakikaya bir ateşe dönük tarafın değiştirilmesi gerekir. ateşle birlikte eriyen etin yağı, ateşe düşmesin diye ekmekler yağlanır, böylece kebabla birlikte über bir yiyecek olan yağlı ekmek de elde edilir. sonra olmuş mu diye her dakika azıcık azıcık şişte dizili olan etlerin ucundan alınır, böylece doymaya yavaş yavaş başlanılır. fakat hepsinden önemlisi güzel bir kebab için salatanın ve mezelerin güzel olması gerekmektedir. nar ekşisi ile yapılan güzel bir ezme, çeşitli yeşilliklerden yapılmış salata, tarator ile kebabınız ağzınıza layık olacaktır efendim.
yine de ben yapamam ağa, gider yerim diyorsanız...
(bkz: yuzevler kebab salonu)
(bkz: elem)

(bkz: taşak kebabı)