karikatur tipler

karikatür dergilerinden fırlamıs reel tiplerdir bunlar. pek az rastlanır ben de az önce cengiz çandarı okurken farkettim. adamda kaşlar hariç her yer bembeyaz yaw değişik,güzel,komik.

-http://www.apolitik.org/w...uploads/cengiz_candar.gif
-http://www.8sutun.com/img/zLchgeCD.jpg
-http://www.gozlemgazetesi.com.tr/resim/candar.jpg

(bkz: zekeriya beyaz)

tasraya ancak birkac tane gelen leman'i ve hibir'i alabilmek icin ;gazete bayiinin onundeki kuyrugun en basinda olma takintisi, 80'li yillarin sonlarinda, cumartesi gunlerini benim icin en anlamli yapan nedendi.
tasraya gazete ve dergi oglen uzeri gelirdi.
alir almaz ,gazetecinin karsisindaki belediye parkina ,bir selvi agacinin golgesine coker; karikatur tipleriyle ,sokakta karsima cikan tanidigim simalari ozdeslestirirdim.
karikatur sanati insan giyimi ve onun fiziksel ozellikleriyle uzantili bir sanat ve ben, henuz lise ogrencisiyim ,tifilim,muhalifim.
turgut ve semra ozal'in gorsel olarak kat kat yagli cizilmis karikaturleri ve ikiye ayrik ceneleri,cocuklugumdan beri bellegimde yerlesmis sonradan gorme zengin , haksiz kazanip, herkesin elindeki avucundakini alan kotu insanlari cagristirirdi.
baktikca onlardan garip bir tiksinti ile nefret ederdim.
ne zaman oyle kat kat yaglanmis beden gecse onumden ,icimden bir ses ," al iste bu da kimbilir ne cok rusvet yemis"
oysaki onlar zayif insanlarda olabilirlerdi .bu kadar cok ekmek ve bulgur tuketilen bir ulkede sismanlik pekala zenginlikle uzantili olmayabilirdi.

biraz cevirince dergiyi demirel gelirdi.onunda bogazindaki dugumler,kursuden tasan gobegi..
icimde yine o ses "bu olsa olsa dul ve yetim hakki yemektir".

belki zayif ve celimsiz olmak hosuma gidiyor ,onlara benzemedigim icin karikaturlerine gulerek ,kendime sagladigim avuntuydu .kendime aciklayamadigim bir nedenle sevmiyordum onlari, itiraf edeyim , sonradan da sevmedim
mutlaka ecevit ve erdal inonu'nunde burnu uzun cizilirdi ..o ses baska frekanstan soyle yukselirdi icerden "yalan soyluyorlar pinokyo bunlar"politikaci degiller mi hepsi boyle bunlarin "...
yaniliyordum dusuncelerimde ve karikatur denilen sey sadece insanlarin fiziksel ozelliklerinin abartili bir gorunusuydu .peki neden guluyordum ?
acaba o insanlari sevmedigim icin cezalandiriyor muydum ?
karikaturistlerin hep bilindik kliseleri vardi;
entellektuellerin at kuyruk ve gozluklu olmasi,
hemsirelerin seksi olmasi,
sismanlarin zengin ve tiksinc olmasi,
dindarlarin salvarli ve takkeli ,elde tespih dolasmasi,
milliyetcilerin biyiklari ,takim elbise ,arkasina basilmis yumurta topuk ayakkabilari
killi,esmer ve kobekleri gorunenlerin hanzo ,maganda olmasi ve hep urfa sivesiyle konusmasi
vb.vb.vb
butun bunlarin hayatta bir karsiligi varmiydi..?
simdi dusunuyorum , bunlar boyle olmasa hayat mukemmel mi olacakti ,ben hic gulmeyecek miydim.. ?
biz galiba birbirimizin kliselerini yaratip ,o imgelerle goruyoruz birbirimizi.
otekiler tanimlayip ,kendimizle ,ahlaklarimizla ovunuyoruz.herkesi yaratilan bu imgelere sikistirip
kapilarimizi kapatiyoruz birbirimize,dusmani hep yanlis yerde ariyoruz.
biz baskalasiyoruz.

etrafta dikkatli bakıldığında elbette sayıca hayli fazladır ama yine de en favorim açık ara farkla devlet bahçelidir.