kafka nin evreni

kafka'nın evreni ile yaşamı aynı kumaştan dokunmuş gibidir. yapıtın ve yaşamın aynı malzemelerden örüldüğü besbellidir; 'bir savaşın tasviri' ile prag'ın büyüleyici varlığı, ''baba'ya mektup'' ile 'hüküm' ve 'değişim' arasındaki, kafka'nın memurluk tecrübeleri ile 'dava'nın bürokrasisi arasındaki, 'şato' ile ''milena'a mektuplar'' arasındaki yakın bağlar çok belirgindir. bu dünyanın her yerinde insan, insani-olmayana batmış, şeyleşmiş, akılsallık ve hesaptan başka gerçek tanımayan bir sistemin çarklarına kapılmıştır. bu adsız ve hiyerarşik toplumda insan kişiliğini kaybetmiş, fantastik ve değersiz bir eşyaya dönüşmüştür. karşımızda, insanlıktan yoksunluğu, can çekişen avusturya-maceristan imparatorluğu'nun hantal ve boğucu kurumlarında iyice göze batan sermayenin dünyası vardır.

kafka umutsuz biri değil, bir görgü tanığıdır; bir devrimci değil, bir yol göstericidir. kafka'nın yapıtı ütopyacı bir muhalefet olarak görülemez. ne dünyayı yorumlamak ne de onu değiştirmek gibi bir niyeti vardır. yalnızca bu dünyanın yetersizliğine ve aşılması gerektiğine parmak basar.

belirlediği hedefe ulaşabilmek için kafka bu dünyanın doğrusu olan bir başka dünya yarattı çünkü bu dünya, içinde kendi olumsuzlanmasını, insanlıktan iyiden iyiye uzaklaşmış cephesinin içine girilmesi zor ve sancılı sırrını da taşımaktadır. bu bir bakıma yabancılaşmanın içinde yabancılaşmaya karşı mücadele demektir ya da yabancılaşmanın sebeplerini ve onu aşma yollarını bilmeksizin yabancılaşmanın farkına varmaktır. kafka'nın son hedefi, aşkınlığa işaret etmek yükümlülüğü, ona dil konusunda, başarılması olanaksız bir görev vermiştir: 'iletilmesi olanaksız bir şeyi iletmek, açıklanması olanaksız bir şeyi açıklamak peşindeyim' demiştir. kafka'nın aktardığı bu çözülmez çelişki aynı zamanda onun yazgısının ve mesajının da çelişkisidir: ''bu kovalamaca insani olanı aşan bir yola sapmakta... bütün bu edebi etkinlik, aslında sınırları ortadan kaldırmayı hedef alan bir saldırıdır''.

not: roger garaudy'nin 'kafka' adlı kitabının giriş bölümünden 'derlenmiştir'. copy paste olmadığı gibi birebir alıntı da değildir.

(bkz: franz kafka nın temaları)

kafka'nın evreni öncelikle 'süperego'nun evrenidir.**

"Herkes, beraberinde taşıdığı bir parmaklığın ardında yaşıyor. şimdi, hayvanlarla ilgili bunca şey yazılmasının nedeni de bu. özgür ve doğal bir yaşama duyulan özlemin ifadesi. oysa insanlar için doğal yaşam, insanca yaşamdır. ama bunu anlamıyorlar. anlamak istemiyorlar. insan gibi yaşamak çok güç, o nedenle hiç olmazsa kurgusal düzeyde bundan kurtulma isteği var... hayvana geri dönülüyor. böylesi insanca yaşamaktan çok daha kolay. herkes sürüye katıldığından ötürü güven içerisinde, kentlerin yollarından geçip işe, yemliklerin başına ve eğlenceye gidiyor. tıpkı büroda olduğu gibi, sınırları iyice çizilmiş bir yaşam. böylesi bir yaşamda mucizeler değil, yalnızca kullanma talimatları, doldurulacak başvuru formları ve kurallar var. özgürlükten ve sorumluluktan korkuluyor. o nedenle insanlar, kendi yaptıkları parmaklıkların ardında boğulmayı yeğliyorlar.

kendisinin merkezinde bulunup her şeyin onunla var olup, onunla yok olduğu evrendir.

bunu kafka ile ilgili bir film izlerken farketmiştim çok eskiden ve o yüzden de okuyamadım kendisini.

paralel evrenler içinde aranması gerekli evren. uçmuştur.

iletişimsizlik sokağindan sola dönüp, depresyon merdivenlerini tırmanarak ulaştığınız şatodur kafka´nın evreni.