izmit otogarı

kişinin içeri adım attığı ilk andan itibaren kapışıldığı, içindeki çoğu yazhane sahibinin ve çoğu lokanta sahibinin kanlı bıçaklı olduğu bomba otogar.

cuma günü kartepe'de kayak yaptıktan sonra artık yeter verdiğim para deyip zonguldak'taki ailemi ziyaret etmeye karar vermiştirm. dağdan inmek için atladım personel servisine ve masukiye'de aldım soluğu. maşukiye'den de izmit minibüsüne atlayıp doğru izmit otogari'na geçtim.

yanımda iki koca valiz, biri tekerlekli biri normal olmak üzere. yazhanelerin bulunduğu mekana varmak için lokantaların ve marketlerin bulunduğu bir alandan geçmek zorundaydım. o alana adımımı atar atmaz 3 pişmaniyeci ve 2 lokanta sahibi 'abi buyur...hooşşşgeldiniz efenim...ne alırsınız...' nidalarıyla üzerime çullandı. valizlerimin ağırlığı ve adamların çok koordineli saldırması nedeniyle çabuk kurtulamadım. neyse bu canlıları ekarte etmeyi başardıktan sonra yazhanelerin çevrelediği merkezin yolunu tuttum. lakin bilmiyordum ki asıl mücadeleyi orda verecekmişim...

adımımı atar atmaz yaklaşık 10 yazhane sahibi adam aralarına aldılar beni. 'abi burdan...neresiydi sizin...hocam buyur..' sesleriyle yine. ne yapacağımı şaşırtmıştım. bir adam geldi 'abi elazığ mı?' dedi. 'hayır kardeşim' deyince kızdı ve söylenerek yerine döndü. 'allah allah elazığ'a gitmek zorunda mıyım?!' diye çıkıştım, pis pis baktı korkup devam ettim. zonguldak bölümüne varana kadar bu tarz sürtüşmeler yaşadım. sonuda aldım biletimi vurdum kendimi yollara.

kopup gelen edit: yazdıklarımda elbette biraz abartı mevcuttur. bu abartı otogardaki havayı esprili bir dille betimlemek içindir sadece.

yahyakaptana çok yakın olan otogar.

çalışanlarının çoğunun sabıkalı olduğunu düşündüğüm otogar. kimseyle takışmayınız...

otobandan çıkmak zorunda kaldıkları için uzun yoldan gelip istanbula giden şöforlerin sevmedikleri otogar.

bana efe turu hatırlata terminal. (bkz: efe tur)

(bkz: izotaş)

sanıldığının aksine daha büyük şehirlerdeki gibi yolcu kapmak için insanın üstüne çullanmazlar. yapanlar vardır elbet lakin bunlar yardım amaçlıdırlar(!)
geceleri içindeki banklarda uyuyan daimi 3-5 kişi görebilirsiniz; zararsızdırlar, kibardırlar, ürkmeye gerek yoktur.

elektriki projelerinin uygulamaya geçişinde sıkıntı yaşatan otogar.

güzel yurdumun en güzel otogar mimarilerinden biridir ama içindeki insanı sakattır, psikopattır takılmayınız fazla.

içeri bilet almaya girdiğinizde firma yetkilileri tarafından çekiştirildiğiniz ve eğer ki sabit bir firmayla yolculuk yapmıyorsanız anında kandırılabileceğiniz mekandır. yahya kaptan yakınlarında yer alır. saat başı gölcük-izmit arabaları bu otogarı dolaşır ve çarşıya gider. ulaşım ayrıca şehir içi otobüsleriyle de rahatlıkla sağlanabilir.

ilginçtir sadece ayrılığı hatırlatır insana.

asker eğlencelerinin yapıldığı mekan.

mersin den istanbul a gelirken gözlerimi açıp da oh be sonunda istanbul a yaklaştık dediğim otogar.

gecenin sabaha uzanan saatlerinde mecburen zaman geçirmek zorunda kaldığım ve g....mün buz tuttuğu mekan

dakika itibariyle içinde bulunduğum veasker uğurlaması yapılan mekan. milliyetçi memleketim insanının çığlıklarını duymak mümkün.

terminalin ortasındaki kubbede inanılmaz bir akustik olan yerdir. yani siz fısıltıyla konuşurken sesinizin yansımasını duyabilirsiniz, öyle enteresan bir kubbe.

bunun dışında ayrılığıyla hatırlatır aslında kendini izmit otogarı. 11 şubat 2011 günü hayatımda beni çok etkilemiş kızlardan ikincisine elveda dedim o otogardan. ve tahmin edildiği üzre bir daha görüşemedik.

izmitin en işlek yeri.

kapının yanındaki televizyonun altındaki ayakkabı boyacısının mekanının her yolcu tarafından imrenilerek bakıldığı yer.

Enes cafeyi hatırlatıyor bana adam hesabı öderken her zaman gelip bir çayımı içebilirsin demişti. insanlığın ölmediğini göstermişti buradaki çalışanlar bana. tavsiye edrim karın doyurmalık güzel bir mekan.

gebze - izmit minibüslerinin son durağıdır.

görsel

bol bol pişmaniyeci biniyor.

sefa sirmen döneminde yapılmıştır.

görsel
görsel
görsel
görsel

en son 2004 yılının 11.ayında bir otübüse binip ayrıldığım otogar. hemen yakınlarında bir pazar yeri vardı. orada otübüsün saati gelene kadar pazar yerinde dolaşmak istemiştim.
pazarda benimle aynı montu giyen kurtlar vadisi dizisindeki nina kılıklı bir karıyı görünce pişti olduğumu sanıp tekrar otogara geldim ve bu yüzden bir daha asla dönmedim bu şehre.
bu da böyle bir anımdır.

izmitin haritada yerini göster deseler gösteremem..