intihar etmek

enayiliktir. ulan acıdan gebermiş olsan zaten intihar etmeye kalkmassın, kalkamazsın. daha kötü ne olabilir? daha kötüsünün olacağını düşünüyorsan o zaman intihar edersin. biraz pragmatik ol.

bunun bir de ben intihar ettim versiyonu vardır. kişi niyetini eyleme geçirmiş sonuçlanma aşamasından önce arayıp haber vermektedir. şöyle bir örnek tarafımdan yaşanmıştır.

- abi ben intihar ettim.
+ ne??
- ettim işte.
+ e nerden arıyosun şimdi çok yazmasın kapa ben ariyim bari. para geçiyo mu oralarda sevaplarından kontör mü düşüyolar?
- ölmedim daha ama çok kötüyüm.
+ olm sen ciddi misin?
- evet abi
+ olm sen salak mısın?
- ya naapçam ben.
+ naaptın önce onu bi de bana.
- lazervak içtim.
+ neey?
- lazervak var ya abi onu diktim kafaya.
+ o ne lan?
- tuvalet temizleyicisi var ya lan. tuvaletler lazervakla ak pak vak vak diye cıngılı var.
+ hmmm eheheh yani şey, ya vah vah geçmiş olsun. hmm eheheheh ay dur çok fena ben hastaneyi arıyorum derhal evdesin di mi? ehehahahaha. ya valla çok pardon. sinirim bozuldu biraz.

diğer telefondan hastane
- merhaba acil bir durum var arkadaşım intihar girişiminde bulunmuş şu adrese bir ambulans istiyorum. bir de bu süre zarfında ne yapabilirim o konuda yardımcı olabilir misiniz?
- ne yapmış arkadaşınız?
- bişey içmiş.
- nedir?
- abi ne içmiştin sen?
lazervak içmiş.
- pardon?
- lazervak..... var ya hani tuvaletler vak vak?
- beyefendi dalga mı geçiyorsunuz?
- hayır efendim geçmiyorum. bu acil bir durum ve lütfen gülmeyin.
- ama siz de güldünüz.
- gülmedim.
- bakın hâlâ gülüyosunuz.
- tamam biraz sinirim bozuk. gülmüş olabilirim ama durum ciddi. lütfen yardımcı olur musunuz?
- tamam hastayı kusturun

- olm kusman lazımmış.
- nasıl kuscam lan?
- ne biliyim çamaşır suyu falan iç
- abi intihar mı ediyoruz bahar temizliği mi yapıyoruz nasıl içicem ben çamaşır suyunu?
- bana mı sordun lan lazervak içerken ibnetor? nasıl içersen iç. zaten gecenin bi vakti lahmacun söyler gibi ambulans istedik. lazervak diyince götüyle güldü adam bize.
- abi kusura bakma düşünemedim en başta. bi dahaki sefere daha ciddi bişeyler içerim karizman bozulmaz.
- dur eşşoğlueşşek çıkıyorum yola. dua et ambulans benden önce gelsin. tuvalet temizleyicisi içen adam ağzına sıçılmasına da ses etmez herhalde. sen de bu arada geçen yaz sarhoşken götürdüğün bıyıklı dişlek karıyı düşün. belki kusarsın.

Kış kendi gelmeden önce çocuğunu yollar şehirlere. Sonbahar. Kış gelecek diyor; gökyüzünde asılı duran gri bulutlarının arasından yağan yağmurlarla. Neyse ki gece boyunca evlerin tavanlarını, şehrin yollarını ve yolların kaldırımlarını döven yağmur, işçiler dokuz altı yollarını ezmeye başlamadan biraz evvel durdu. Yerini kuru bir rüzgar aldı, yüzüne yüzüne vuruyordu insanın. Nereye gitse insan, "bu tarafa gelme" der gibi aksi yöne itekliyordu onu. Biraz, motoru durmuş, kendini denizin sakin sularına bırakmış gemi gibi rüzgara bıraksan kendini can man dinlemeyecek yerden yere çalacakmış gibi esiyordu . Yerler henüz ıslaktı. Onları kurutacak güneşte bu semti terk ettiğine göre uzun bir müddet böyle kalacaktı. Nejat'ın karnı ne istediği anlaşılmayan bebeğin bağırışlarını kıskandıracak bir sesle gurulduyordu.”Burada işler kesat çabuk bir yerlerden bir iki numune bul” der gibiydi. Nejat ise bir dükkana girip insanlarla iletişim kurmayı hiç istemiyordu.iki yıldır hemen hemen her gün böyleydi.Yani yalnızlığıyla dost olup yalnız kalmamayı öğrenmeye çalıştığından beri. Sabah sabah uykusunu hiç bir zaman tam alamayacak olan ve mecburiyetten orada o poğacaları satmak zorunda olduğunu kendine dayattığı için o pastahanede olan pastahaneci nin "ne istemiştiniz?" diyen sesini dahi duymak istemiyordu. Sanki açlığını bastıracakmış gibi rüzgardan bir o yana bir bu yana savrulan dizine kadar uzayan kabanını iki yanından tutarak göbeğine doğru birleştirdi. Suni bir Sıcaklıktan başka hiçbir getirisi olmamıştı bunun. Karnı hala “çığırıyordu”. Dayanamadı girdi pastahaneye. Sonra okula giderken evde çantasını unutan öğrenci telaşıyla geri çıktı pastahaneden. Evine gitmeye karar verdi. iki yıl önce ev arkadaşından başka tek tük gelen misafirler dışında kimsenin girmediği evine. Kendini bulduğunu inandığı yere. Yolda yürürken kendi kendine sayıkladı. Gudubet yüzlü herif senden poğaça alacağıma karnıma taş basarım daha iyi. En iyisi eve gidip çay demlemek ve ne var ne yoksa yanına koyup yemek. Karnı çığlıklarıyla sürekli sözünü bölüyordu. Karnına sövdü, açlığa sövdü, pastahaneciye sövdü, ayağının takıldığı taşa sövdü, ara sokakların birinde evden çıkan saçı başı dağınık fahişeye sövdü sıra tüm bunların sorumlusu olarak gördüğü Tanrıya gelince bir suçluluk bastı içini, sustu. Bu davranışını yedirememiş olacak ki bir de kendine sövdü.
Terasta sofra hazırdı. Bu sofra bir dilenci için şölen, memur ailesinin ilçe dışında okuyan çocuğu ve nejat için kahvaltı, bir şehir burjuvası için ise açlık anlamına geliyordu. Eve gelmeden önce cebindeki tüm bozukluklarla bir paket sigara aldı kendine. Çayını da ona göre demledi. Bir paket artı üç dal sigara. He bu arada unutmadan; nejat kendi saydıktan sonra bozuk paraları tekrar sayıp, sigarayı o zaman uzatan ve bu orada nejatı bekleten bakkala sövdü hem de ne sövmek ana avrat. Sonra suçladı kendini, vicdan mahkemesini yapa yapa tüm sanıkları dinleye dinleye geldi eve, suçlu buldu kendini. Teras, soğuk havayı daha bir soğuk yapıyordu. Dokuz katlı bir binanın terasıydı burası ve şöyle bir dikelince tüm varoşlar elinin altındaydı insanın.Her uyandığında şu çirkin irili ufaklı gri binalar yerine bir deniz görseydi belki gözleri, böyle kötümser böyle içe kapanık böyle paranoyak birisi olmazdı. Her sabah deniz görenlerin ondan fazlası neydi. Aklından yüzlerce olay geçti, binlerce diyalog. Hepsi için uzun uzun düşündü hepsinde mahkemeler kuruldu, herkes dinlendi ve nejat hepsinde kendini suçlu buldu. Ne nalet bir herifti bu nejat. Lanet değil naletti. Daha içten daha samimi daha kötü.
işte son bardağının son yudumuyla son sigarasın son nefesi denk geldi yine. Bunu nasıl beceriyordu bilmiyordu ancak beceriyordu işte. Tabiatın da ola ola bu yeteneğinin olduğunu düşündü “el alemde ne yetenekler var” dedi; yine kendini suçladı. Rüzgara karşı aldığı her nefes göğsünü şişiriyordu şiştikçe de içine dert tasa, pişmanlık,öfke,suçluluk doluyordu. Nejat bir anda ne için yaşadığını düşündü,böylesine vazgeçmiş bir insan ne için yaşardı? Bir iki saniye düşündükten sonra “yaşamak için” dedi. Peki ya ölmek için yaşıyorsak dedi. Sen düşmanın için savaşır mıydın neden böyle bir şey olsun ki diye sordu kendine. ibnelikte burada ya dedi. Sonra sustu. Bardağından son yudumunu içti sigarasından sonra dumanını içine çekti sokağa baktı gelen geçen yoktu.Giderken yanında kimseyi götürmek istemiyordu.Belki kendisi, üzerine türlü isimler ve yazılar yazılmış olan okul sıralarına bakarak düşlediği yaşamı yaşayamıyordu ancak mutlaka düşlediği yaşamı yaşayanlar vardı.Olmalıydı.Belki de bunlar hiç düşlemeyip sadece yaşayanlardı ama varlardı işte.Giderken böyle birini yanında götürmek istemiyordu. içeri girdi, iki yıl önce bu evin terasından intihar eden arkadaşının yatağının üzerine dizdiği kitapların birinin arasından cesar mendozanın “acı çekene saygı şiirini” eline aldı ve tekrar terasa çıktı.”eğer tanrı intihar edenleri ve nietzcheyi cehenneme gönderirse,cehennemde yanmayı tercih ederim bende,ben tanrı olsam peygamberler göndermez direkt konuşurdum insanlarla,ben tanrı olsam intihar ederim,insanlarla birlikte acı çekmesini öğrenemediğim için” dizelerini büyük bir sessizlikle okudu.ilk kez okuduğunda yani henüz intihar fikri yokken aklında ne de etkilenmişti bu dizelerden.Şimdi ise bu dizeler bambaşka çağrışımlar uyandırıyordu onda.Kendi ölüm fermanını okuyormuş gibi etki ediyordu her bir dize içine.Ortasından ikiye katlanmış ve katlandığı yerdeki bazı harfleri silinmiş olan kağıdı buruşturdu ve kül tablasının içine koydu.Ah be murat ne vardı gitmeseydin.intihar edecek ne vardı.O gece istediğin biraları üşengeçlik edipte almazlık etmeseydim belki şimdi konuşuyor olurduk.Belki o zaman biraz kafanı dağıtırdın da derdini tasanı anlatırdın, bir çaresini bulurduk.Senin yine anlatacağın biri vardı bende oda yok.Gözlerini ovuşturdu sonra da elini yüzünde yukarıdan aşağıya doğru gezdirdi.Ayağa kalktı. Tekrar aşağıya baktı.Murat bakmış mıydı acaba.Bir an için tereddüt etmiş miydi? Tüm bu soruları düşünürken kendini oyalamaya çalıştığını fark etti, sövdü kendine.Sövmeyi de bıraktıktan sonra bir anda boşluğa attı kendini.Dalından düşen bir yaprak gibi süzülmeyi bekliyordu ancak fizik buna izin vermedi.Saniyeler içinde büyük bir gürültüyle belediyenin günlerce çalıştığı eğri büğrü kaldırıma serildi.Ölmemişti.Bu işi de adam akıllı beceremedin dedi, yine sövdü kendine.Gözlerini ufukta görülmeyen bir noktaya dikti. Ağzından akan kan yıllarca yürürken basmamaya özen gösteridiği kırmızımsı kaldırım taşına akıyordu.Hiç kıpırdamadı.Sadece gülümsedi ve bir iki dakika sonra son kez göğsü şişti ve gözleri bir daha açılmamak üzere kapandı. Onedir

kişi kış aylarında "soğukta" yada "yağmurlu" havada intihar edip "ölürse" cemaatin sövdüğü olaydır. (mesela:ulan amk bu intihar edeceksin kendini öldürceksin neden yaz ayında günlük güneşlik günde intihar etmezsin derler.dip not :bu arada küfredenlerde abdest gitti)

göt ister...

hiçbir zaman hiçbir canlının anlamayacağı edebi eserdir.

toplum baskisi var bir de ailenin alninda ve kalbinde yasadiklari surece tasiyacaklari bir yuk birakacak olma endisesi. hele hele kucuk kardesler. baskalari ne der diye dusunemeyecek kadar dibe battiginda mi intihar ediyor insan?

e peki öldükten sonra ne olacak? sonsuz cehennem! tanri beni neden anlamayacak? ah benim salak evladım ne acelen vardi diyip saclarimi sevse ne olur? bana sormadilar ki gelmek istiyor musun diye? belki de sordular ben hatirlamiyorum. evet evet dedim istiyorum o ailenin evladi olmak dedim.

bahar geliyormus, agaclar cicek acacakmis.

intihar fikri dustumu akla cicekler ve bahar dunyanin en manasiz seyi.

ne olur sanki anlasalar intihar fikrini. savasacak gucu yokmus, yapamamis, becerememis, o kadar guclu degilmis, coluk cocuga karismak istememis napalim yani deseler. anlasalar, kizmasalar ne olur...

toplumca yanlış görülse de kimilerinin kurtuluş yoludur.

bir kaçış değil bir vazgeçiştir.

pes ediştir ama bu da yürek ister.

mal geldiğini kabul edip* mal olarak ölmektir*. hiçkimse bulunduğu rahat pozisyona acı çekmeden gelmemiştir. sabır ve azıcık akılla insan sıkıntılarından kurtulabilir.

yalnızim sözlük bu yalnıZlık intihara sürüklüyor beni, yalnizliktan kurtulmak, ölmek istemek.

Albert camus'ye göre, gerçekten olan tek felsefe sorunudur; intihar.

Korkaklıktır.

Ölmek kolay.
Yiyorsa yaşayarak düzelt hatalarını.
Sevdiklerine acı çektirme
Ey geri zekalı.

allah ile kul arasında olan bir şey diye düşünmekteyim.

her babayiğidin beceremeyeceği olay.

cesaret gerektirir.

hatadır.
sondur.
kurtuluştur.
yanlıştır.
günahtır.
umuttur.
umutsuzluktur.

ama en önemlisi.

bir anlıktır...

--spoiler--
eğer bir kişi intihar ediyorsa kalbinde çoktan birileri ölmüştür.
--spoiler--

bazen tek çıkış yolu gibi gözükür büyük bir yanılgıya düşer insan.

büyük bir umutsuzluğa düşüldüğünde, gücünüz kalmadığında, çaresizlikte ilk akla gelendir. doğru mudur bilinmez.

bir insanın hayatta düşebileceği en büyük salaklıktır. yahu kardeşim kim ve ne için, neden değecek neyi değiştirecek senin ölümün?
intihara yeltenen insan iradesizdir, karaktersizdir. net!

Bilekleri keserek intihar bir secenektir fakat bileklerinizi enine keserseniz kurtulma sansiniz yuksektir fakat damar hizasinda boyuna kesitt..........

hakkında çok saçma sapan bilgilere sahip olduğumuz durum. bir yazar durumu dile getirmiş üstüne bazı çok bilmişler atlamış intihar edecek olsa bunu söylemeden yapar diye. azınlık dahi olsa bu kişilerin bu denli vicdansız, kansız olmayacaklarını düşünüp durumu bilmemelerine bağlıyorum.

Richman’a göre, ''intihar bir iletişimdir; yardım için ağlamaktır; başkalarından yardım istemektir; tehdit veya intikam metodudur; pişmanlık ve bir itiraftır. intihar anlamında kullanılan iletişim sözlü veya sözsüz olsun, dolaylı veya dolaysız bir mesajdır.''

yani intihar den kişiler hep son çare olarak bunu düşünür ve ciddi manada iletişim eksikliği çekerler. üstüne kişi bunu dile getirince birisi bende viagrayla intihar edeceğim der biri çıkar ısıracak köpek dişini göstermez der.

bu da istatistiksel araştırma dökümü.

Yapılan birçok araştırmanın ortak sonucuna göre, intihar edenlerin büyük bir çoğunluğu (% 75’i) bu niyetlerini eylemlerinden çok az bir zaman önce birçok şahsa tekrar tekrar anlatmışlardır.

(bkz: bok yoluna gitmek)