internete veda

troll kardeşlerimiz için okulun başlangıcı demektir.

ölen kişiye mahsus birşey.

(bkz: silahlara veda)

israil in savaşa veda etmesi gibi kimseyi inandırmayan söz. varsa böyle bir delikanlı alnından öpmek lazım.

(bkz: never say never)

yaklaşık 6 senedir internetin hemen her nimetinden yararlanmış biri olarak söylüyorum. bitti. artık internet devri kapandı. benim için artık arada bir, bir konuyu araştırabileceğim mekan haline geldi. yedik içtik eğlendik üzüldük saçmaladık ağladık bu oluşumla. hayatımıza etti afedersiniz. ama artık bitmiştir. artık internet benim sahibim değildir. çünkü burada durdukça daha her şeyin ne kadar yalanlaşabileceğini görüyorum ve artık gora filminde de olduğu gibi: "dünyalılardan tiskiniyorum". internet ve onun getirdiği sahtelikten tiksiniyorum. çok iyi arkadaşlıklar edindim reel hayatta da görüştüğüm, çok kötü düşmanlarım da oldu yalandan. bir dünya çizdik ve onu yaşadık hiç bıkmadan usanmadan.

şimdi beni okuyan herkese bir iz bırakmak istiyorum. acılarımı sevinçlerimi bu tarz platformlarda sıkça paylaşmış biri olarak şunu söyleyebilirim, interneti hayatınız yapmayın. zaten iletişimin teknoloji haricinde sıfır olduğu bir dünyada, o dünyadan daha da fazla kopmayın. arkadaşlarım.. beni dinleyin. artık siz de değişin. soyun elbiselerinizi. yaşama çıplak çıkın. gözlüksüz bakın ona. bir monitörün arkasından izlemeyin akan dünyayı. dışarı çıkın.. arkadaşlarınızla msn de değil sahilde temiz havayı burnunuza çekerek konuşun. hadi kendinize bir iyilik yapın, ve bundan sonra kalan ömrünüzü internet başında değil, gerçek dünyada geçirin. torunlarınıza anlatacağınız anılar biriktirin. şayet torunuma ben sözlükte şunları yazdım böyle oldu bunu dedim şu oldu rivayetinde konuşmayı istemem. ben torunuma dünyaya adım attım, dünyayı güzelleştirmek için daha çok okudum, daha çok bilinçlendim, daha iyi arkadaşlarım oldu, her sene bir fidan ektim; büyüyüp ağaç olması için demek isterim. ben torunuma güzel anılar biriktirmek isterim anlatacak. dünya yıkılırken onu bir ekran karşısında oturup izledim demek istemem. bakın yunanistan'daki olaylara.. bir çokcuk öldü, tüm ülke baş kaldırdı. bakın türkiye'ye, binlerce onbinlerce çocuk öldü. hangimiz baş kaldırdık??

neden gerçek duyguları yaşamak varken internetin sahteliğine ve gizemine bu kadaar kapıldık? şart mıydı insanı kendi doğal ortamında yaşamak varken gidip olmadığı halini izleyip de saçmalamak? şart mıydı sanki? hadi kendinize bir iyilik yapın ve çıkın dışarıya.. dünyada neleroluyor bir de çıplak gözlerinizle bakın. sahte savaşımlara girmeyi bırakın. sahte kavgaları. sahte sevmeleri. sahte dostlukları.

kendinize iyi bakın. ben gidiyorum. ben yaşamaya gidiyorum. ben nefes almaya gidiyorum. ben iyi bir insan olmaya gidiyorum. ben duyarlı olmaya gidiyorum. ben hiç tanımadığım insanlarla olmak yerine tanıdığım ve tanıyabildiğim insanlarla zamanımı harcamaya gidiyorum. ben annemle daha çok vakit geçirmeye gidiyorum. ben okuluma gidiyorum. ben derslerime internet olmadan çalışmaya gidiyorum, kütüphanenin o büyül raflarında gezinmeye gidiyorum. ben tozlu dünyanın tozunu yutmaya gidiyorum. ve ben artık bu yalanın içinde yokum. hoşçakalın.