insanlar

Parçaları kaybolmuş puzzle gibi artık insanlar. Kiminin ruhu, kiminin beyni ve çoğunun bir kalbi yok.

çok sıkıyorlar beni..

her biri ayrı ayrı..insanları anlamaya çalı$tıkça gördüğün muamele "ne haliniz varsa görün lan!" boyutuna getiriyor..bencillik sınırları dahilinde kendi dertlerinle boğu$urken, yaptıkları $eylerin dert eklemekten öteye gitmeyen güruh olması, tecrit denen $eyin aslında bazen ne kadar da sağlıklı bir yöntem olduğunu hatırlatıyor insana.."iyi niyet" ile yakla$ınca "belanı" bulduğun bir organizmadan ba$ka bir $ey değil insanlar..yoruyorlar, hem de kendi yorgunluklarını da ekleyerek..

sevgiyi anlamayacak kadar kör, anlayı$ı suistimal edecek kadar nankörler..kendi ya$antılarını, kendi doğrularını, kendi kararlarını empoze etmeye çalı$ıyorlar kar$ı tarafın fikrini sormadan..anla$ılması zor, çözülmeleri imkansız ve ne yazık ki çok zaman katlanılmaları güç oluyorlar..sevildiklerini anlamıyor veya anlamamazlıktan geliyor olmaları ise hiçbir hatalarının telafisi olmayacak olanlardır insanlar..müsamahaların ve anlayı$lı olmaların bittiği yerde huzuru bulmanın müsebbi olacak olanlardır..hayatıma "olumsuzluk" katacak olan bu gruba dahil her insan, $iddetle kendi yollarına doğru yönlendirileceklerdir..sabır güzel bir $eydir, hak eden için..

"beni kaybetmeyi göze alan birini kazanmak için kılımı kıpırdatmam" demi$ biri kim demi$ ne bileyim ama güzel demi$..

Hiçbirine gereğinden fazla değer verilmemesi gereken yaratıklar.

insanlar, sen istediğin kadar hayatındalar, göz yumduğun kadar dürüstler ve onları affettiğin kadar iyiler.

Robin Sharma.

Hep derler bizde yalan olmaz, Ticaretimiz şaşmaz, Sevdim mi ölesiye severiz, Asla ihanet etmeyiz, Çoğunda değil mutlulukta kalbimiz. Hep derler derler...... Yokumu gerçekten sevecek, Sözü verdin mi ölse bile gidecek, Para için değil iyi işler için çalışacak. Yok mu vicdanı olan, Yüreği sızlayan, Garibi kollayan. Yok mu lan aq koskaca dünyasında bir insan.

sevmiyorum.
*

kendi gibi olmayanı, kendi gibi düşünmeyeni, kendi gibi inanmayanı, sevmeyeni, anlamayanı istemeyen ama asla kendi olamayan varlık.

insanlar bozuktur. tamiri ancak toprakta yapılır.

birgun nefessiz kalacak' icine kurtlar dolacak, topraga karisacak olan canlilardir.

" insanlar kırıcıydı kitaplara sığındım." *

"öylesine saf ve zayıftırlar ki, aldatmak isteyen, dilediği kadar ahmağı kolayca bulabilir."

(bkz: Machiavelli)

kavga ettiğinde tüm anlattıklarını ortaya dökecek kadar iğrenç yaratıklar.

cok kotu. Kim bilir belki de hakediyorum bu muameleyi.

hep ikiye ayrılırlar.

örneklemek gerekirse;

iyiler ve kötüler.

güçlüler ve güçsüzler.

dürüstler ve ikiyüzlüler.

cehennemlikler ve cennetlikler.

hayattan keyif alanlar ve almayanlar.

verdiğin değeri hak edenler ve etmeyenler.

harika bir teo şarkısı... insanlar, dünya düşmüş üstlerine kımıldayamıyorlar...

görsel

görsel

'Aynı yolda yürümekten başka çaresi olmayan tuhaf birer yaratıktı insanlar, tekrarın tekrarlananın örtüsü olduğunu anlayamadan, aynı el sallayışların, aynı gülüşlerin, aynı yürüyüşlerin ya da aynı oturuşların içinden geçe geçe damaklarına bulaşan uzak bir serüven tadıyla dönüp dolaşıp aynı noktada yaşıyorlardı.' Hasan Ali TOPTAŞ *

--spoiler--
Dünya düşmüş üstlerine kıpırdayamıyorlar.
--spoiler--

hepsi kendi çapında öyle ya da böyle şeytandır. ya kendine zararları vardır ya da başkalarına.

Kıskançtır.

birazcık vefasız biraz da unutkan ve aptal. insanlar.

http://www.dailymotion.co...m-tatlises-insanlar_music

birde bu var. hey allahım.

dünyada sahip oldukları yeri ve ayrıcalıkları en haketmeyen canlı türü. insanın sahip olduğu akıl,konuşma,gelişmişlik başka bir canlıda olsa dünyanın hali bambaşka olurdu.insanlar ne karınca gibi çalışkan, ne de köpekler gibi sadıktırlar.en acısı hayatları boyunca para için her türlü adiliği yapıp işine gelmedikleri zaman başka insanları hayvanlıkla suçlayıp hakaret ederler. keşke hakaret saydığımız o bazı hayvanlar gibi olabilsek.

Bazı insanlar vardır, çok ama çok özeldirler..
Bazı insanlar vardır, büyü gibidirler, değdikleri hayatı cennete çevirirler..
Aranızda, bilmem ne kadar mesafeler, kilometreler, cümleler, şarkılar geçmiş olursa olsun onların varlığı size unuttuğunuz ne varsa hatırlatır, sımsıcacıktırlar…

Dışarıdan bakınca çoğu onlara “ZOR iNSANSIN” der.
Aslında içlerinde başını okşayıp uyutmak isteyeceğiniz küçük bir çocuk saklıdır.
Asla size ait değillerdir, ama hep sizinledirler, bilirsiniz, hissedersiniz…
Ve bu bazı insanlar, en çok ihtiyaç duyduğunuz an da ortaya çıkarlar, minicik bir hamleyle sizi, yaşadıklarınızı ve hayatı, kısaca her şeyi yoluna koyarlar…
* *