insanlar

çok sıkıyorlar beni..

her biri ayrı ayrı..insanları anlamaya çalı$tıkça gördüğün muamele "ne haliniz varsa görün lan!" boyutuna getiriyor..bencillik sınırları dahilinde kendi dertlerinle boğu$urken, yaptıkları $eylerin dert eklemekten öteye gitmeyen güruh olması, tecrit denen $eyin aslında bazen ne kadar da sağlıklı bir yöntem olduğunu hatırlatıyor insana.."iyi niyet" ile yakla$ınca "belanı" bulduğun bir organizmadan ba$ka bir $ey değil insanlar..yoruyorlar, hem de kendi yorgunluklarını da ekleyerek..

sevgiyi anlamayacak kadar kör, anlayı$ı suistimal edecek kadar nankörler..kendi ya$antılarını, kendi doğrularını, kendi kararlarını empoze etmeye çalı$ıyorlar kar$ı tarafın fikrini sormadan..anla$ılması zor, çözülmeleri imkansız ve ne yazık ki çok zaman katlanılmaları güç oluyorlar..sevildiklerini anlamıyor veya anlamamazlıktan geliyor olmaları ise hiçbir hatalarının telafisi olmayacak olanlardır insanlar..müsamahaların ve anlayı$lı olmaların bittiği yerde huzuru bulmanın müsebbi olacak olanlardır..hayatıma "olumsuzluk" katacak olan bu gruba dahil her insan, $iddetle kendi yollarına doğru yönlendirileceklerdir..sabır güzel bir $eydir, hak eden için..

"beni kaybetmeyi göze alan birini kazanmak için kılımı kıpırdatmam" demi$ biri kim demi$ ne bileyim ama güzel demi$..