ilk kelepçe

çok güzel bir attila ilhan şiiri.

kötü kötü bakyıorlar işçi görmemişle mi hiç?
hepsi bana bakıyorlar hayli uzak çekimser
bilmem ki nerem tuhaf ne yanım ilginç?
besbelli gözlerinde hergelenin biriyim.
saat beş çayında aynalı pastaneler
akşam/sokaklar kirli sarı / linyit kokusu
ulan ankara ben senin oğlun değil miyim?
hepsi bana bakıyorlar kötü kötü bakıyorlar
yüreğimde bir eziklik ağzımda ekşi bir su
içimdeki korkuyu göstermeden silmeliyim.

ulan ankara ben senin oğlun değilmiyim?
kasketimin altında tepeden tırnağa bozkır
gönlümde ıslık ıslık bir türkü çağrılır
ellerim kazma kürek ayaklarım toz duman
ne han hamam sahibiyim ne apartıman.
hepsi bana bakıyorlar fakat fena bakıyorlar
besbelli gözlerinde hergelenin biriyim
adamdan sayılmıyoruz kuşkuları var.

ulan ankara ben senin oğlun değil miyim
karıncayı incitmem hayata saygım büyük
işçiyim dediysem anla ki tutsak degilim
alnımın terini yerim /acı tuz ve ekmek
istediğim yoksullara avuç avuç özgürlük
ortaklaşa çalışıp ortaklaşa yiyebilmek
çünkü bak / bin yıllık emek birikimiyim

iki yanımda iki polis ilk defa kelepçeliyim...

(bkz: alyans)